ACININ GÖZYAŞI

50. BÖLÜM HİÇMİ GURURUN YOK KADIN

İnsan yaptıklari ile sorumludur. Elmira anlayacaktı hatasını. Lakin iş işten çok geçmis olacak Yavuz'u tamamen kaybedecekdi. Yavuz ki, karısına ezelden sevdalı bir adam! Dönüp kimseye bakmaya, kimsenin adını dahi ağzı almayan biriydi. Elmira sarhoş adamdan yararlanacak kadar pis zihniyete sahipdi...

Odaya girince Yavuz hafif sendeledi Elmira düşmesin diye belinden tutunca göz göze geldiler birbirlerine bir nefeslik mesafe kalacak şekilde yakındılar.

Elmira'nın bakişları Yavuz'un gözleri ve dudakları arasında gidip geliyordu. Kalbi göğüs kafesini yırtıp çıkacak gibi atıyordu. Dayanamayıp ilk adımı attı ve parmak ucunda yükselip Yavuz'un dudaklarına dudaklarını bastırdı. Bir süre bekledi Yavuz'dan bir karşılık gelmeyince devam etmek istedi. Elmira'nın yaptığı hareket ile dumura uğramıştı Yavuz ama öyle bir adam dı ki 40 şişe de içse Leyla'ya ihanet etmezdi. Elmira'yı kollarından tutup itekledi.

" Napıyorsun sen ? nasıl yaparsın bunu hiç mi utanman gururun yok kadın. Evliyim lan ben evli, keza öyle bile olmasa asla sana dokunmam sen benim kardeşim gibisin" dedi tiksinerek baktı.

Elmira her bir kelimede yıkıldı utandı yerin dibine girdi o böyle hayal etmemişti. Gözleri doldu duyduğu kelimeler ile. Yavuz'un kendisine pis birşeymiş gibi bakması canını yaktı. Gozlerinde biriken yaş yanaklarına doğru süzüldü.

" Sen nasıl bu hale geldin Elmira sarhoş edip benden faydalanacak kadar düştün mü sen yada hep boyle ucuz biri miydin yazık sana içerde yatan adama yazık lan zavallı seni mutlu etmek için çabalıyor ama sen ucuz basit kadınlar gibi davranıyorsun. Bir daha sakın bana dokunma yanıma yaklaşma selam verme selamımı da alma" dedi ve arkasını dönüp merdivenlerden yalpalayarak indi ve dışarıdaki korumalardan birine evine götürmesini rica etti ve gitti.

Elmira yıkıldı ama belli etmedi o yerlere düşecek kadın değildi. İllaki Yavuz'u elde etmenin bir yolu olacaktı zamana bırakması gerekiyordu..

Yavuz'u getiren adam evin önüne gelince arabayı durdurup Yavuz'un inmesine yardım etti. Aybeniz hanım camdan Yavuz'un geldiğini görünce hemen aşağıya indi " Deli çocuk yine kör kütük sarhoş olmuş" dedi. Kapıyı açıp Yavuz'un diğer koluna girdi " Bala sen gidebilersen ben hallederem " dedi. Adam "tamam" dedi ve gitti.

Aybeniz hanım Yavuz'u koltuğa oturtup mutfağa kahve yapmaya gitti sert bir kahve yaptı söylene söylene içeriye girdi" Niye içersen şu zıkkımı " diyirdu Yavuz'u koltuğa yatmış bulunca yanına gidip zorla kaldırdı kahveyi içirdi. Yavuz kahveyi içince biraz kendine geldi.

" Necesen iyisen " Aybeniz hanımın sorusu üzerine Yavuz

" Aşığım ana çok aşığım çok özledim " dedi yıllardır kendine haram ettiği kelimeleri bir çırpıda itiraf etti.

Leyla'sız kalmak ona yaramıyordu 5 yıldır hastetti hele şu iki gün görmüştü ya , kokusunu almıştı ya özlemi bin kart arttı.

" Niyə onun yanına gitmiyirsən?"

" Gideceğim ana ama onun canını çok yakmışım affeder mi bilmiyorum " dedi Yavuz korkusu Leyla'nın kendisini hiç affetmemesi idi.

" Eger səni səvirse səni bağışlayar. indi yat " dedi ve Yavuz'un üstüne ince bir pike örttü. Saçlarına ellerini sürdü tıpkı anne şefkati ile okşadı saçlarını Yavuz'un gidişi en çok ona zor olacaktı.

Yavuz sabah şiddetli baş ağrısı ile uyandı gece olanları bölük börçük hatırlıyordu. Kafasını tuttu lavoboya gidip elini yüzünü yıkadı leş gibi kokuyordu. Üzerindekileri hızlıca çıkarıp ılık bir duş alıp kendine geldi.

Banyodan çıkıp yatak odasına gitti üzerini hızlıca giyinip mutfağa geçti sert bir kahve yapıp içti sabaha göre şuan daha iyiydi. Şirketteki son evraklarıda teslim edip çıkacaktı. Adem'e geleceği saatı haber vermiş kendisini havaalanından almasını istemişti. Leyla' ya sabah mesajı atmayı unutmadı " Günaydın hanımağam az kaldı kendini hazırla " yazdı gönderdi. Ehh Leyla nın damarına basıp azcık kızdırsa birşey olmazdı. Şu an yüz ifadesini görmeyi çok istiyordu.

Kahvesini bitirip hızlıca çıktı evden şirkete gitti kalan işlerini halletti . Dostu Behruz'un odasına gitti.

" Müsait misin ?" Diye sordu içeriye girmeden.

" Gel kaçak gel kafan neye attı da gittin gece hesap ver" dedi Behruz

" Öyle olması gerekti oturmayacağım Behruz gitmeden bizimkilere birşeyler alacağım vedalaşmaya geldim" dedi Yavuz.

Behruz anlıyordu dostunu kal demeyecekti gitmesi işine gelmesede dur demeye dili varmıyordu. Orda onu yıllarca bekleyen bir karısı vardı.

" Güle güle git kardeşim ama burayı bırakma arada gel hem bu defa Leyla yengeyi de bekliyorum ona göre " dedi Yavuz ile sarıldılar.

" İnşallah gardaşım Leyla beni bir affetsinde gelmesi kolay " dedi.

Vedaları aslında sevmezdi Yavuz ama dostuna veda etmeden gitmekde olmazdı. İnsan kaç yaşına gelirse gelsin alışamıyorduk ayrılıklara vedalara.

Yavuz dostunun yanından çıktığı gibi Elmira ile karşılaştılar yüzüne bile bakmadı hızlıca yanından geçti Elmira " Yavuz" dedi ama Yavuz ona öyle bir baktı ki bir hiç miş gibi " Tek kelime etme " dedi ve çıktı şirketten.

Çarşıda herkeze birer hediye aldı geriye bir tek Leyla kaldı en zoru da oydu. Dolaşırken karşısına çıkan bir mağazada gördüğü yöresel kıyafete hayran hayran baktı tam Leyla'ya laik idi. Hemen girip aldı. Nihayet hediye işi de bitmişti artık eve geçip eşyalarını toparlayabilirdi.

Bugünü de atlatmıştı çok şükur yarın sabah gidecek sevdiği kadına ve topraklarına kavuşacaktı. Aklına yine Leyla'sı düşmüstü cüzdanından resmini çıkarıp baktı.

" Kimseye boyun eğmeyen ben senin bir bakışına yeniliyorum bee kadın " dedi. Yine resmi ile uzun uzun sohbet edip dertleşecekti her gece yaptığı gibi.

Sabah erkenden kalktı Yavuz önce traş oldu sonra kısa bir duş aldı havkusuna sarılıp dolabin önune geldi hızlıca giyindi saçlarını tarayıp eli ile şekil verdi.Valizi eline aldı yatağın üzerine bıraktı. Kiyafetlerini koydu kişisel esyalarinıda koydu en son aldiklarinida diğer bir valize koyup fermuarlarını kapattı. Kaldığı eve uzun uzun baktı nasıl gelmiş nasıl gidiyordu. Şu dört duvar nelere şahit olmuştu. Duvarların dili olasa Yabuz acılarını gözyaşlarını yüreğinde ki sancısını dile getirirdi. Sıra ev sahibi Aybeniz hanım ile vedasına geldi. Bu veda Yavuz için uzun olacak gibi gözüküyordu.

Valizlerini alıp dışarıya çıktı Aybeniz hanim kapıda kendisini bekliyordu.

Yavuz valizleri arabaya yerleştirip Aybeniz hanımın yanına gitti.

" Bak böyle ağlarsan gidemem ki hem geleceğim sık sık sende gelirsin, artık senin Türkiye'de de bir evin ailen var anlaştık mı" deyip yanaklarina doğru süzülen yaşları eli ile sildi.

Aybeniz hanımın ciğerinden sanki bir parça kopuyordu 5 yıldır Yavuz'a öyle bir alışmıstı ki şimdi ayrılmak ağır geliyordu ama onu da anlıyordu sonucta ailesi sevdiği herkez memleketinde idi.

"Mane bakma sen sağol get ailənə səlamlarımı çatdır mənim gözəl gəlinimi götür ve mümkün gədər təz gəl" ( Sen bana bakma guzel güzel git. Ailene selamlarımı ilet. Benim güzel gelinimi al en kısa zamanda gel )Dedi Aybeniz hanım.

Yavuz elini öptü sıkı sıkı sarıldılar Yavuz'un da gözleri doldu ağlamamak için dişlerini sıktı. Aybeniz hanima kalsa asla Yavuz'dan ayrılacak gibi gözükmüyordu. Lakin Yavuz bu duruma son verdi alnından öptü.

" En kısa zamanda geleceğim evi kimseye verme kiran her ay gelecek sana Leyla'yı alıp geleceğim bu defa tamam mı . Ama artık gitmeliyim yoksa uçağı kaçıracağım" dedi Aybeniz hanım başı ile hadi git dedi.

Yavuz arabaya binip kornaya bastı ve havaalanına doğru sürdü. Nihayet Leyla'sına, kehribar gözlüsüne gidiyordu. Kendisini affettirecek ve kalbini kazanacaktı. Onu çok zor bir savaş bekliyordu ama Yavuz ne badırelerden çıkmıştı elbet Leyla'nında kalbini fethederdi.

" Günaydın Miroğlu aşiretinin şirret hanımağası " yazıp gönderdi Yüzünde aptal bir gülümseme oluştu.Leyla mesajı okuyunca kuduracaktı biliyordu. Havaalanına gelince Behruz' u aramış bir adam gönderip arabasını almasını istemişti. Artık o sevdiği kadına topraklarına gidiyordu.

Leyla kızlar ile sabah kahvaltısını etmiş odaya hazırlanmak için çıkmıştı. Dolabını açıp içinden siyah bir elbise çıkardı, ona uyan ayakkabısını ve çantasını da aldı hazırlanmak için makyaj aynasının pufuna oturdu. Sade kahve tonlarinda makyajını yaptı aynı renk rujunu sürdü. Saçlarına maşa ile şekil verdi parfümünü de sıktığında nihayet hazırdı. Telefonuna gelen bildirim sesi ile puf tan kalkıp yatağın kenarında şarzda olan telefonunu eline aldı.

Yavuz'un adını görmesi ile yine şasırdı. Kalbi yine küt küt atmaya başlamıstı. Gitti gideli her sabah mesaj atar olmuştu. İçinden ne oldu bu adama demeden edemiyordu. Bir adam nasıl hem yara verip hemde merhem olurdu anlamıyordu. Onun yüzünden neler yaşamıştı oysaki. Ama lanet gelesice kalbi adını görmesiyle bile nasıl atıyordu yanında olsa mazallah dört nala koşarken kalp krizi geçirttip Leyla'nın selasini verdirirdi. Bu nasil sevmekdi Leyla bile hala anlamış değildi.

" Günaydın Miroğlu aşiretinin şirret hanımağası " Mesajı açıp okuduğunda gözlerini irice açıldı "yuhh" dedi. Utanmadan birde kendisine şirret demişti. Eh Leyla idi bu taş altında kalır laf altında kalmazdı.

" Günaydın Miroğlu aşiretinin kendini beğenmiş , huysuz, ruhsuz, çirkin, korkak ağası " yazdı gönderdi ohh olsundu içinin yağları eridi. Yanında olsa yapacağını bilirdi ama işte gitmişti yine kaçmıştı.

Anında mavi tik olup görüldü olmustu mesajı "yazıyor" yazısını görünce heyecanlandı.

" Bu çirkin ağa'ya Antep kızlarını geçtim doğu, güneydoğu kızları hasta. Ayrıca kim korkak kim cesur göreceğiz efuli" yazıyı okuduğunda ilk satırlara burun kıvırdı. Ama efuli dediği yere kalbini bırakmıştı.

Leyla Yavuz'un ona her efuli deyişinde içi giderdi yine öyle oldu. Kalbine gönlüne, bahar geldi sanki. Dört bir yanı rengarenk çiçek açtı. Ne yaparsa yapsın seviyordu bu adamı hemde canından çok seviyordu. Kalbi ona kırıkmıydı evet ruhunda bir yerde ona olan bir kırgınlık varmıydı evet ama yinede buna rağmen sevgisi hep ağır basıyordu.

" Yaaa sorma hastaneler senin aşkınla hasta olmuş kızlarla dolu. Eh insan çirkin ve huysuz olunca kendini böyle avuturmuş naparsın " yazıp gönderdi.

Madem o uğraşıyordu Leyla'da hakkını verirdi. Mesajlardan cıkıp telefonu kapatıp çantasına koydu yoksa bu atısma uzar giderdi. Deli adam yüzünü güldürmüştü. Keske gitmeyip hep yanında kalsaydi da, mutlu olsalardı ama bazen istediğimiz hiçbirşey yolunda gitmiyor ve olmuyordu.....

Bölüm Sonu can tanelerim