ACININ GÖZYAŞI

74. BÖLÜM YENİ GÜN YENİ UMUTLAR

" Yakında konağıda yakar bu deli " dedi. Gülseler mi ağlasalar mı bilemediler. Birgünde bu kadar aksiyon başka konakta olmazdı her halde.

" Ya rabbi el deliye hasret ben akıllıya yarabbi ben bu çocukları besmelesiz abdestsiz emzirmedim. Bunlar niye böyle oldu ben anlamış değilim sen bunlara akıl fikir ver yarabbi " diyerek ellerini açıp kafasını göğe kaldırarak sitem etti. Son kelimesini söylerkende oğluna bakmıştı.

Herkez odasına geri giderken Adem adamlara kanepeyi atmalarını söyledi o kargaşadan yararlanan Asmin de kendi odasına geçmişti sessizce Allahtan kimse görmemişti. Yoksa Yavuz bu defa konağıda yakardı Adem'i de.

Yavuz yukarı çıkıp odaya girdiğinde elinin kanadığını gördü. Rahat bir saati yoktu ki bu kadın yüzünden eli iyileşeceği varsa da iyi olmazdı deli ediyordu kendisini. Leyla kanayan elini görünce ilk yardım malzemelerini alıp geldi.

" Gel otur şuraya pansuman yapalım delisin sen gerçekten delisin" dedi oda öfke ile. Yatağa geçip oturdular Leyla pansumanı açtığında dikişlerin sağlam olduğunu gördü ve bir oh çekti. Sadece zorlamaya bağlı kanama olmuştu.

Pansumanı yapıp yeniden sardı bu şüreçte ikisi de konuşmadı. Leyla malzemeleri yerine görtürürken Yavuz da üzerini değiştirmek için giyinme odasına gitti. Uzerini çıkardı lakin canı yanıyordu.

" Hay sikeyim bu işi ulan ben böyle işin " diyerek homurdanırken Leyla gitti yanına. " Dur dur yardım edeyim huysuz adam bir rahat durmuyorsun ki sonrada kızıyorsun " Yavuz kaşlarını çatabildiği kadar çattı.

" Ha suç bende yani ulan ben sana demedim mi ayrı yatmak yok diye niye siktiğimin kanepesine yatıyorsun beni delirtmek için değil mi ? Oldu mu umduğunu verebildim mi ?" Leyla ne gülebiliyor nede kızabiliyordu ne diyeceğini bilemedi. Bu kadar öfkeleneceğini düşünmemişti. En fazla söylenir söylenir yatar zannetmişti.

Üst eşohmanını çıkarttı Yavuz'un dolaptan aldığı eşohmanı giydirirken Yavuz ile yine dip dibe geldiler. Yavuz kendisi ile mücadeleye başladı zor duruyordu Leyla'yı öpmemek için. Bu kadar yakın olup uzak durmak zorunda kalmak canını yakıyordu. Leyla Yavuz'un gözlerinde ki o arzuyu görebiliyordu aptal bir kadın değildi. Ama affedemiyordu onu kolay kolay da affedecek gibi durmuyordu. Biraz daha böyle bakışırlarsa yelkenleri suya indirmesi an meselesi idi.

Bakışlarını çekip işini yapmaya devam etti. Yavuz giyince kirlileri toplayıp sepete attı Leyla beraber yatağa girdiler.

" İyi geceler " diyerek arkasını dönüp yattı Leyla.

" Hasbinallah" diyerek gece lambasını söndürüp yattı Yavuz'da.

Birbirine karşı deli gibi atan iki yürek, birbirine hasret, özlem dolu iki kalp . Bu kadar yakın olup da uzak kalmak canlarını yaksada bu duruma geldikleri için iki pişman aşık. Yanlış anlaşılmalar acele verilen kararlar ve bir ömre bedel olan acılar. İkisinin arasında aşılmayı bekleyen duvarlar .

Yavuz yine dayanamadı tek eli ile Leyla'yı belinden tutup göğsüne çekti.

" Ne yapıyorsun Yavuz yine elin kanayacak " diye dırdırlanırken " Sus Leyle uyuyacaz sadece de " diyen Yavuz ile susmak zorunda kaldı. Ve yine yuvası olan yere sığındı......

Her yeni gün yepyeni umutlar demek bazen acı, bazen tatlı, bazense hiç ummadığımız kapıların açıldığı. İnsanoğlu bilemez başına gelecekleri, göremez geleceğini. Ne yaşarsa, ne yaparsa o yanına kar kalır iyi veya kötü.

Hayat yaşamak için hem çok uzun hem çok kısa....

Yavuz hasret kaldığı kadının kokusunu içine çeke çeke uykuya kapattı gözlerini. Hiç bitmesin istedi gece, doğmasın güneş. Leyla hep kollarında olsun küçük bir çocuk gibi sinsin göğsüne, sığınsın gölgesine istedi. Leyla ise huzur bulduğu kollarda yıllar sonra en güzel uykusuna dalmış olduğu huzur dolu bir geceyi sabah etti.

Gözlerini açtığında Yavuz'un kolları arasında idi. Kafasını hafif kaldırıp sevdiği adamın yüzüne baktı. Ne kadar da masum uyuyordu yıllarca böyle bir sabahın hayalini kurmuştu. Şimdi kollarında idi yüzünü görebiliyor kokusunu içine çekebiliyordu lakin kalbi hala kırık küskündü Yavuz'a.

Hafif kıpırdandı Yavuz'u uyandırmak istemiyordu bu yüzden de dikkatli hareket ediyordu. Elini kaldırıp yüzüne hafıf bir şekilde dokundu için içinde korkuyordu uyanırsa diye. Kalbi ise yine ritmini bozmuş gümbür gümbür atıyordu. Hafif hafif sevdi sakallarını sonra alnına düşen saçlarını parmak uçları ile geriye doğru bir tüy naifliğinde itti. " Ben bu anın hayalini çok kurdum ama keşke böyle olmasa idi keşke bizim aramıza duvarlar girmese idi. Belki çok mutlu olabilirdik " fısıldar bir şekilde konuştu Yavuz'un uyanıp da duymasını istemiyordu.

Yavaşça elini çekip , çıktı sığındığı kollardan. Sessizce dikkat ederek kalktı yatakdan yine aynı sessizlik ile önce giyinme odasına gitti iç çamaşırı çekmecesinden bir takım aldı. Dolabın kapağını açıp yeşil çiçek desenli bir elbise çıkardı. Eline aldığı kıyafetler ile banyoya giderken göz ucuyla Yavuz'u kontrol etti hala derin uyuyordu. O uyurken Leyla kısa bir duş aldı bornozunu giyip saçlarına havlu sardı.

Hızlı bir şekilde giyinip kirlileri sepete koydu saçlarında ki havluyu çıkarıp fön makinesi ile saçlarını kuruttu. İşi bitriğinde banyodan çıktı. Yavuz'un uyanmamış olması Leyla'yı şaşırttı. Bilseki sabah 4'e kadar kendini izlemiş daha beter şaşırır utancından odadan kaçardı.

Saçlarını tarayıp kremlerini de sürüp çıktı odadan. Gidip kahvaltı hazırlığına yardım edecekti. Ama önce Senem'i bir görecekti. Yavuz kapı sesine uyandı etrafına baktı Leyla yoktu dün gece aklına gelince yüzünde hafif bir tebessüm belirdi. Güzel bir sabaha gözlerini açmıştı birde Leyla kendisini affetse işte o zaman dünyanın en mutlu adamı olacaktı. Yinede bu gününe şükretti yaninda idi ya varsın affetmesindi.

Leyla Senem'in kaldığı odanın kapısını açtığında uyuduğunu görünce sessizce geri çıktı odadan ve hızlıca mutfağa indi. Sultan hanım ve kızlar çoktan kalkmış başlamışlardı kahvaltı hazırlığına. Bugün Sultan hanımlar kızlar ile beraber köylerine gideceklerdi düğünleri vardı. İşleri erken bitirip hemen yola çıkmak istiyorlardı.

" Anne kaç gibi çıkarız yola babam birşey dedimi " Sultan hanım sabırsız kızı Zehra ya baktı hayır bu kızı günü günune doğurmuşdu ama bu kız niye aceleci idi anlamış değildi.

" Kızım sen 7 aylik da değilsin ama ne bu acele işimiz bitince gideceğiz iste. Sanki hiç görmedin köyü" Zehra annesine ters ters baktı sanki kötu birşey demisti. Köydeki arkadaşlarını özlemişti. Bir an önce gidip kavuşmak istiyordu. Sevda onun bu hallerine güldü belki Adem de gelir diye içinden geçirdi. Gelirse eğer fırsat bulduğunda Adem'e açılacaktı artık ne olursa olsun umrunda değildi. Uzaktan uzağa sevmek yoruyordu Sevda'yı aşk yanmayı bilende güzel dururmuş. Sevda daha henüz yanmamıştı zamanı geldiğinde şimdi yaşadıklarına hiçbirşey değilmiş diyecekti.

" Günaydın hayırdır Sultan abla ne düğününe gideceksiniz?" Diye sordu Leyla içeriye girerken .

" Benim kardeşim kızını evlendiriyor Leyla'm onun düğünü var işleri bitirince köye gideceğiz onu konuşuyorduk" Leyla tebessum ederek gidip Sultan hanıma sarıldı.

" Ablacım biz burda neciyiz kahvaltinızi edip hemen gidiyorsunuz kızlarla ben konağı idare ederim gözün hiç arkada kalmasım. Hem boş bos oturmaktan iyidir " Sultan hanım işte bu yüzden bu aileyi seviyordu. Hiçbir zaman çalışan olarak görmediler kendilerini kendi sofralarından ayırt etmediler. Minnet borçluydu bu aileye başı dara düşse koşup yetistiler, mutluluğu ile mutlu oldular, evlatlarına bile sahip çıktılar.

" Sağol Leyla'm olurmu öyle şey işimizi yapar gideriz " Leyla hemen itiraz etti.

" Olmaz siz gidiyorsunuz buralarda bana kalıyor. Hem Yavuz ağanızı azcık daha delirtirim patlamaya hazır bomba gibi geziyor zaten elektriğini almış olurum bu sayede" Kızlar kahkayı bastılar işte onlarin hanımağalarıda buydu.

" Peki ne desek zaten kabul etmiycin en iyi dediğine gitmek" diyerek pes etti Sultan hanım. Onlar kahvaltıklari hazırlayıp yukarı çıkarırken Yaren de pansuman malzemeleri ile abisinin odasına geldi. Kapıya bir kez yumruk yaptığı eli ile hafif vurdu.

" Abi müsaitmisiniz gelebilirmiyim?" Yavuz kardeşinin sesini duyunca " Gel gülüm " dedi.

Yaren kapıyı açıp çekinerek içeri girmesi ile abisinin yalnız olduğunu görmesi bir oldu. Leyla nereye gitmişti ki, sabah sabah kavga mı ettiler diye düşündü. Malum iki dakikaları birbirini tutmuyor sürekli kavga ediyorlar idi.

Abisini yatakda otururken görünce yeni kalktığını anlaması uzun sürmedi.

" Leyloş yok mu?" Yavuz Yaren'in suratına öyle bir baktı ki, Yaren içinden ben naptım acaba dedi. Kızgındi abisi ama neye. Kesin kavga ettiler diye icinden geçirdi.

" Niye öyle bakıyorsun abi yanlıs birşey mi dedim. Yenge mi sordum"

" Yaren bir daha yengene yok Leyloş yok meylos deme . Ne o öyle fino köpeği çağırır gibi. Yenge diyceksiniz bundan sonra hepiniz bir defa söylüyorum ikincisinde bu kadar sakin kalmam gülüm " dedi. Yaren kafasi ile onayladı derin bir oh çekti kavga etmemişlerdi çok şükür. Elinde ki malzemeleri gösterip konustu.

" Pansumanını yapacaktım hemde bir dikişlerine bakayım "

" Güzelim aslında ben bir duş alsam terlemişim şirkete gideceğim bugün sende bana kıyafet çıkarsan sonra yapsak pansumanı olmaz mı? " Dedi Yaren boyle banyo yapmasına izin veremezdi eli enfeksiyon kapabilirdi.

" Abicim o zaman su geçirmez sargı ile kapatalim yarayı öyle gir duş'a ama elini kesinlikle hareket ettirmiyorsun tamam mı?" Küçük çocuk gibi uyarmıştı Yavuz'u. Sonra elindeki sargıyı çöcüp uzerine su geçirmez bant yapıştırdı. Yavuz banyoya giderken Yaren de abisine kıyafet çıkarmaya giyinme odasına geçti.

Yavuz banyoya girdiğinde her yer mis gibi Leyla kokuyordu. Gözlerini kapatıp kokuyu içine çekti sonra hızlıca soyunup banyoya attı kendini. Kısa bir duşun ardında bornoza sarınıp çıktı. Kirlileri sepete koydu eline aldiği havlu ile saclarını kurulayarak çıktı banyoda. Yaren Yatağı düzeltmiş odayı havalandırmak için camı açıyordu. Yaz, bitmiş Sonbaharın son güzel günlerini yaşıyorlardı.

Yavuz bugün elini biraz daha rahat hareket ettirebiliyordu uzerini hızlıca biraz zorlansada giydi. Yaren Lacivert takım icine beyaz gömlek seçmişti abisi için. Takımına uyan ayakkabılarinıda giyip odaya geri geldi. Aynada saçlarina tarayıp şekil verdi. Parfümünû de sikınca tamamen hazırdi.

"Ayna çatladı abi çok yakışıklısın Leylo.. diyemeden Yavuz'un "Yaren" uyarısi ile " yengem seni böyle işe nasıl gönderecek bilemiyorum" dedi gulerek. Yavuz da kardeşine göz kırptı.

Bölüm sonuna geldik.