ACININ GÖZYAŞI

68. BÖLÜM ZALIMIN KIZI

Leyla derin nefes alarak sozlerine devam etti.

"Konakta kalacağım lakin , sende naparsın bilmem ama o adamı en kısa sürede gönder burdan çünkü ben evde oturup koca yolu gözleyecek biri değilim. Benim de kendime göre yaptığım işlerim bir düzenim ve yaşantım var. Umarım beni şimdi anlamışsındır" dedi Leyla.

Yavuz sakince hiç sözünü kesmeden dinledi Leyla'yı çoğu konuşmasına hak da verdi. Zaten oda Leyla'dan evde oturmasını beklemiyordu ama korkuları vardı. Said psikopatı ona zarar verebilirdi.

" Leyla ben seni zaten anlıyorum senden evde oturmanı da beklemiyorum sadece şu işleri yoluna koyana kadar gözümün önünde güvende ol istiyorum. Ama boşanmak yok bunu unut aklından dahi geçirme " dedi Yavuz sigara paketine uzanıp sigarasını yaktı .

Zehrini içeni çekip dumanını üfledi. Leyla'ya doğru hafif döndü dizlerinin üzerinde duran ellerine gitti bakışları. Dokunmak istiyordu bu eller benim, sen benimsin kadın demek istiyirdu. İlk defa içinden geldiği gibi davrandı Leyla'dan gelecek tepkiyi göze alarak ellerini tuttu.

" Bak sende kapanmayacak yaralar açtığımı biliyorum. Beni affetmeyeceğini de biliyorum ama lütfen bana güven eğer ben birşey istiyorsam bu senin kötülüğün için değildir veya seni kısıtlammak için değil. İşleri yoluna koyana kadar bana zaman ver belki bu sürede seni yeniden kazanabilirim. Bir kere sevmişsin beni belki yine seversin " umut ile baktı Leyla'nın gözlerine seviyorlardı birbirlerini belki affederdi kendisini.

Leyla ellerini çekti Yavuz'un ellerinden " Bizim bir şansımız olabilirdi sen gitmeseydin. Sen beni gelinliğim üzerimde iken bir açıklama bile yapmadan bırakıp gittin. Kendince belki haklıydın bilemiyorum lakin sen beni Antep'e ikinci kez rezil ettin ben bu yüzden babamı kaybettim. Şimdi seni affetmemi bekleme benden, bir sevgi kırıntısı bekleme sen benim için artık amcamın oğlu Yavuz'sun. Bundan ötesi de olmayacak. Zamanı geldiğinde yeniden konuşulur simdilik o konu kapansın " Leyla'nın sözleri hançer olup Yavuz'un yüreğine saplanmıştı. Ve her kelimesi Yavuz'un yüreğini oluk oluk kanatıyordu.

Bizden olmaz umutlanma diyordu peki kalbine söz geçirebilirmiydi? Onu bu kadar çok severken vazgeçebilir miydi? İmkansızı istiyordu Leyla.

" Madem senin için sadece amcanın oğlu Yavuz'um eyvallah hanımağam buna da eyvallah yeter ki sen iyi ol" dedi Yavuz biten sigarasını söndürüp yenisini yaktı ve kanepeden kalkıp balkona çıktı. Konusma onun için bitmişti canını yeteri kadar yakmıştı Leyla zehir zemberek sözleri ile. Elindeki zehiri ceğerlerine çekti sevdadan ölmüyordu, belki bu zehirden ölürdü herkez de mutlu olurdu.

Leyla giden adamın ardından odadan çıktı. Mutfağa Sultan hanımın yanına indi. Yavuz ise aç ac bir paket sigarayı Antep manzarasına karşı içti. Kimsenin kendisini anlamasını beklemiyordu zaten anlayan da yoktu......

" Sultan abla akşama ne yapıyoruz. Bende sana yardım edeyim yoksa sıkıntıdan patlayacağım" Sultan hanım güldü Leyla'nın bezmiş haline. Yıkadığı taze fasülyeleri verdi eline.

" Al o zaman bunları doğramakla başla bakalım sonra da közlenmiş patlıcanları soy kızım " dedi beraber sohbet ede ede yemekleri yapmaya başladılar. Kızların sınavı olduğu için onlar gitmişlerdi. Sultan hanımda yalnız kalmıştı ki Leyla imdadına yetişti.

Yavuz balkondan odaya geçti duş alması gerekiyordu ama eli sargılı idi. Adem'i arayıp pansuman malzemesi almasını istedi. Kıyafetlerini çımarmakta zorlanmıştı elini hareket ettırdikçe canı yanıyordu. Tek elini kullandığı içinde zorlanıyordu ama nihayet başarmıstı. Düşakabine girip hızlıca duş aldı tek eli ile ne kadar becerebildiyse artık. Beline havlu dolayarak banyodan çıkan Yavuz giyinme odasına geçti. Dolap kapağını açtı oncelikle iç çamaşırı çıkardı çekmeceden ardından siyah eşofman takımı çıkardı daha rahat edebilmek için.

Bu sırada Leyla ve Sultan hanımda yemekleri bitirmişlerdi. Leyla'nın üzeri biraz kirlenmiş azcık da ıslanmıs idi.

" Sultan abla ben üzerimi değiştirip geleyim olur mu fark etmedim hiç ama hem kirlenmiş hemde ıslanmıs uzerim" Sultan hanım Leyla'yı ilk defa böyle dalgın görmüştü yoksa Leyla bu kadar dikkatsiz biri değildi. Kaç kez yemek yapmışlar üzerinde tek bir leke dahi görmemişti.

" Git kızım sen zaten herşey hazır oldu. Gerisini ben hallederim üzerini değiştir gel yorgunluk kahvesi içelim " dedi.

Leyla hızlıca çıktı yukarıya kapıyı tıklatarak girdi içeri lakin Yavuz görünürlerde yoktu. Çalışma odasına gitmiş olabileceğini düşündü. Giyinme odasına girdiğinde Yavuz'u havlu ile görünce elindeki telefonunu yere düsürdü. Hemen telefonunu alıp gözlerini kapatıp arkasını döndü.

" Pardon kusura bakma kapıyı çaldım duymadın galiba bende senin çalışma odasında olabileceğini düşündüm " yine nefes almadan konuşmuştu. Sonra aklına gelen ile cırladı yine " Ayrıca sen elin yaralı yaralı ne banyosu yaptın acaba ya dikişlerin su aldıysa, ya elin mikrop kaparsa, yahu adam hiç canına acımıyormusun sen "

" Leyle bir dur da nefes al " dedi Yavuz. Kadının arkasının dönük olmasını fırsat bilerek hemen iç camaşırını giymişti ama elini hareket ettirdiği için canı yanmişti zorlama ile birlikte yarası kanamıştı.

" Hiç Leyle deme haklıyım ben yani insan kendine ancak senin kadar zarar verebilirim. Üzerini giy eline pansuman yapalım Allah allah ya ortada böyle çıplak da dolaşma. Artık bu odada benimde olduğumu unutma " diyrerek sitem etti.

" Leylaaa"

"Ay ne var " diyip döndü Leyla sinirle gözlerini de açmıştı ama Yavuz'u karşısında baksır ile görünce gözleri irice açıldı eli ile hemen gözlerini tekrar kapattı. İlk defa Yavuz'u kıyafetsiz görüyordu ve çok utanmıştı şu an.

" Leyla artık bir susacak mısın? Allah kahretsin zaten üzerimi giyemiyorum. Bu Adem de nerde kaldı " eline sinirlenmişti canı yanıyordu birde Leyla vır vır konuşunca Yavuz'un sinirleri iyice zıplamıştı.

Leyla söylenen adama parmakları arası dan bir bakış attı. Maşallah taş gibiydi vücudu yapılı omuzları genişti. Belli ki formunu koruyordu omužlarindan goğsune doğru koyduğu havlu farklı bir hava katmıştı. Hem yakısıklı hem seksi adamdı masallah sübhanallah. " Tövbe estağfirullah neler düşünüyorum ben" diyerek kendi kendine söylendi ama Yavuz duymamıştı. Esofman altını giymeye çalışıyordu lakin başaramıyordu. Elinin üzerinde bulanan sargı daki kanı görünce Leyla gözlerini açıp hemen yanına gidip elini tuttu . Utanmayı da bırakmıştı yardım etmesi gerekiyordu.

" Yavuz elin kanıyor ya neden dikkat etmiyorsun be adam. Of Allahım baya kanamış " diyen Leyla'ya şaşırmış gözler ile baktı Yavuz.

" Yok birşey felaket tellallığı yapma hemen giyinirken zorladım galiba ondan oldu. Adem malzeme getirecek pansuman ederiz birşey kalmaz " dedi Yavuz elini de çekti Leyla'nın elinden. Esofman altını aldı sağlam eline ve giymeye çalıştı. Ama bir türlü yapamıyordu.

"Ahh " diye inledi Yavuz

" Tamam bırak ben hallederim" dedi Leyla elinden almaya çalışırken.

" Gerek yok senin için nede olsa amcanın oğlundan başka birşey değilim ben hallederim " diyerek tekrar giyinmeyi denedi lakin elinde bir sızı hissetti " Hay sikeyim böyle işi " diyerek Acı ile ikinci defa inleyince Leyla Yavuz'un sözlerini umursamadı.

" Tribini sonra atarsın adam inat etme bak elinde kanıyor zaten" diyerek eşofmanı elinden alıp ayaklarından geçirdi kafasını kaldırıp bakmadan giyinmesine yardim etti. Utançdan bütün bedenini bir ateş sarmıştı elleri titriyordu. Yavuz'a belli etmemeye çalışsada yüzü kızarmışdı. Diz kapağını geçince gözlerini kapatıp yardım etti ve giyinmisti Yavuz. Sıra üst kısma geldi önce atletini eline alıp kafasından geçirdi Leyla gozlerini kapatmıştı yine boynundaki havluyu alarak ona yardımcı oldu. Leyla'nın gül kokusu Yavuz'a bayram ettirirken, Yavuz'un miski amber kokusu da Leyla'yı meftun ediyordu. Leyla zorlansa da kendini kaybetmemeyi başardı. Bu adamın kokusu huzurdu ona ust eşofmanı alıp giydirdi. Yavuz da bu sırada doya doya saçlarını kokladı Leyla'nın. Yıllar geçip gitse bu kokuya doyamazdı cenneti andırıyordu kokusu.

Leyla fermuarı yukarı dağru çekerken göz göze geldiler. Birbirlerine olan yakınlıkları ikisini de şu an zorluyordu. Yavuz nefsi ile bir mücadele içinde iken Leyla da kalbi ile bir mücadelenin içinde idi.

Biri öpmemek için zor tutuyordu kendini diğeri sarılmamak için ikiside deli gibi birbirlerini istiyorlardı ama gururları izin vermiyordu bir adım atmalarına.

Leyla gözlerini kaçırdı ve uzaklaştı işi bitmişti. Leyla kendisinden uzaklaşınca kendisini boşlukta gibi hissetti Yavuz. Leyla odaya ne için geldiğini hatırlayınca Yavuz'a bakıp konustu.

"Yavuz ağa burda işin bitti ise odadan çıkabilir misin üzerimi değiştireceğimde " Yavuz çapkın çapkın baktı önce sonra da Leyla'nın dibine doğru gidip.

" İstersen şimdi de değiştirebilirsin üzerini nede olsa nikahlı kocan değil miyim " Leyla utanç ile gözlerini irice açtı bu adamın ağzının ayarı yoktu iyice bozulmuştu.

" Yuh! Terbiyesiz " dedi Leyla ve Yavuz'u kolundan tutup giyinme odasından dışarı resmen attı.

" Senin iyice ayarın bozulmuş utanmanda kalmamış " diyip kapıyı yüzüne örttü. Kalbinin uzerine ellerini koydu çok hızlı atıyordu sonrasında yüzünde tebbessüm oluştu Leyla'nın. Yavuz'un kendisine olan tutkulu bakışları sevdasını, isteklerini, arzusunu utanmadan dile getirmesi Leyla'yı hem utandırmış hemde mutlu etmişti.

Adem de nihayet gelmişti Leyla üzerini değiştirirken onlarda pansumanı yapıp bitirmişlerdi. Allahdan dikişler patlamamışdı.

Leyla uzerine yine günlük sade şık bir elbise geçirdi ve kirlileride alıp çıktı odadan.

" Hosgeldin bremin bitirdiniz mi pansumanı? " Adem odada Leyla'yı görmeyi beklemediği için şaşırmıştı ama üzerinden şaşkınlığı atıp cevapladı.

" Hoş.. hoşbuldum bitti yenge de sen burda mıydın " diye kekeleyerek sordu. Leyla'nın konakta olduğunu biliyordu lakin bu odada olması Adem'in feleğini şaşırtmıştı.

" Üzerimi değiştirmek için gelmiştim şimdi gideceğim sende huysuz abini al aşağıya inin " diyerek banyoya geçti kitlileri sepete koydu ve çıktı. İkili den tarafa bakmadan şaçlarını eli ile savurup hafifden kıvırtarak yürüdü.

"Yavaşş zalımın kızı yavaş" diyen Yavuz bu hareketine bıyık altından gülüyordu. Lakin bir yerlerinde ki o arzu Leyla yürüdükçe kendini belli ediyordu. Gözleri giden kadının kalçalarında takılı kalmıştı ve Yavuz'u resmen sınıyordu kendi ile. Bilerek yapıyordu Yavuz'un kendisine dokunmayacağına adı kadar emindi Leyla. Bu yüzden de intikamını böyle böyle alıyordu. Adem ise şaşkın şaşkın baka kalmıştı.

Leyla odadan çıkarken gözünün ucuyla bir bakış atıp kapıyı kapattı. İçerde kendi ile mücadele veren bir adet Yavuz Miroğlu bırakarak.