Isabelle’s POV
“Napakabilis naman ata.” wika ng lalaking humarap sa amin nung pinagkukuha ang mga gamit namin sa bahay.
“Ayaw ninyo bang tanggapin?” tanong ko sa kanila. “Isang daang milyon, kabayaran sa utang ng nanay ko. Ibalik ninyo na yung mga gamit na kinuha ninyo.” Napatawa naman siya sabay kinuha ang cheke sa kamay ko.
“Hindi ba ito peke?” tanong niya sa akin. Napahinga naman ako nang malalim at napayukom ng aking kamay dahil sa inis sa sinasabi niya. Kailangan ba talaga niyang sabihin ang bagay na iyon? Para namang iniinsulto niya ang pagkatao ko sa mga oras na iyon dahil lang tinatanong niya kung talagang tunay ang check na iyon.
“Bakit hindi ninyo na lang i-check kung totoo. Pwede ko rin namang tawagan ang may-ari ng check na iyan para malaman ninyo talaga na hindi ako nag
