I Died

Chapter Ten

I woke up feeling like there is a heavy stone above my head. Pinilit kong tumayo pero hindi diretso ang lakad ko dahil sa pagkahilong nararamdaman. My head...its too...how do I say it? painful. I don't know. Hindi ko alam kung anong pinagsasabi ko sa sarili. Ano bang nangyari? Ugh my head aches for me to remember. All I know is wala akong pera, enough reason na iyon para sumakit ang ulo ko.

Napahawak ako sa dulo ng kama ko and didn't managed to sit there instead ay napaluhod pa ako at lumabas mula sa bibig ko ang mga kinain ko kahapon. Pumapalya ang paningin ko, Sita, I can see Sita running towards me pero bago pa siya makalapit sa akin ay tuluyan na akong bumagsak.

Napamulat ako dahil sa dalawang kamay na humahaplos sa kaliwa kong palad. Si mama iyon, inilapit niya ang kanyang noo sa kamay ko para bang nagmamano ito sa akin. I can feel the back of my palms getting wet because of her hot tears. "Ma" I called her.

"dear" tumayo siya mula sa kanyang pagkakaupo "may masakit ba sa iyo" nagaaalala niyang tanong sa akin. Hindi na niya ako hinayaang makasagot pa, instead ay niyakap niya ako at humingi ng tawad. I reached out for her face at hinaplos ang kanyang mga luha. To think that there is someone who is crying for me, I must be lucky.

"its okay ma" I hushed her.

Two days after I was still in bed, hindi na ako nakapasok sa school. Ngayon ay ay may konting sinat na lamang ako pero naghihina parin ako. Rin will visit me after school and bring some fruits, ganon ang nangyari nitong nakalipas na araw.

"I will have it here Sita" nang tanungin niya ako saan ko kakainin ang tanghalian ko. Tinakpan ko ang buong katawan kasama na ang mukha ko ng comforter at pumikit dahil pakiramdam ko ay mas lalo akong maghihina kung hihiga lang ako rito. Narinig ko ng bumukas ang pinto, it must be Sita "iwan mo nalang diyan Sita, I will have it later in this room" tsaka bumuntong hininga. Hindi ko naradaman ang yapak ni Sita kung lumabas na ba siya o hindi kaya inalis ko ang pagkakakulubot ng comforter sa buong katawan ko.

I saw Seiger's beautiful face standing in front of my bed looking dazzling with his black coat and black long sleeve underneath. he was holding a flowers in his right hand and fruits on the other one. Lumapit siya sagli doon sa study table ko at inilagay doon ang mga daladala niya. Pagkatapos ay lumapit na palapit sa direksyon ko. Tinakpan ko uli ang mukha ko ng comforter paa hindi niya ako makita. Ipinatong ko ang kanang kamay ko sa mga dalawang mata ko. "how are you feeling?" panimula niya.

"Okay lang ako" sagot sa kanya kahit pa balot na balot ako ng kumot at hindi ko alam kung nasaan siya banda ngayon.

"You are burning on fire three days ago" dagdag pa niya. Nang hindi ko na matiis dahil sa pinagpapawisan at nawawalan na ako ng hangin ay umupo ako sa gilid ng kama. Naroon siya sa may sofa kung kaharap kung saan ako nakaupo ngayon. Because of my sudden movement it reavealed my body. I wasn't wearing any lingerie simula nong magising habang masakit ang ulo ko. Nagbaba ang tingin niya sa akin, Im sure of it tumingin siya sa dibdib ko dahilan para itaas kong muli ang comforter hanggang sa dibdib ko sapat para matakpan ang nakita niya.

"Okay lang ako" paguulit ko sa sinabi ko kanikanina lamang "salamat sa paghatid mo sa akin" I was pertaining the other day noong wala akong pamasahe para umuwi "Sita told me" dagdag ko pa kahit na pahina nang pahina ang boses ko at hindi makatingin sa kanya ng matagal. He was still in the sofa staring at me as if I am gonna escape. Tumayo siya roon at lumapit sa tabi ko. I was hesitant at first pero hinayaan ko nalang siya kung ano ang gusto niyang gawin. Magkatabi kaming nakaupo sa gilid ng kama, leaving no space between us. Tumingin ako sa kawalan "I will marry you" bulong ko. Tumingin ako sa kanya kahit pa hirap akong gawin iyon. I cant read his expression at all. He was like he is clenching his jaw. What does that mean? I should look for it in the internet someday. "wag mong isipin na papakasalan kita dahil I like you entirely"dagdag ko pa sa kanya. His lips parted, umawang iyon as if may nakakatawa akong sinabi. Hindi ko siya hinayaang makasagot dahil marami akong gustong sabihin at itanong sa kanya. Ipinalupot niya ang kamay niya sa baywang ko and he started planting kisses on my neck. Nakikiliti ako roon "are you even listening to me" bulyaw ko sa kanya habang siya ay nakasubsob parin sa leeg ko. "How bout you? Do you want to marry me? Why?" pinaulanan ko siya ng tanong.

"aint this enough reason?" balik tanong niya sa akin. Hinawak niya ang baba ko at ipinatagpo niya ang mga mata namin.

"what reason?" tanong ko ulit sa kanya. He kissed me. His kisses was a little aggressive than before, he mouth trying to enter mine desparately. I let him in "Hnghh" a moaned did came out from my mouth for the first time. I pushed him away pero mas lalo pa niyang idiniin ang katawan niya sa akin.

He kept pushing himself to mine dahilan para mapahiga ako. His legs covered my weak mines. Ang kanyang mga kamay ay nasa magkabilang gilid ko. He kissed me again. His left hand slipped to my panjamas and started to traveled from my stomach up to my chest. "ahh" he pinched my breast and slightly touched my sensitive n*****s. Pakiramdam ko ay dumaloy ang malakas na boltahe ng kuryente paikot sa buong katawan ko. I touched his chest but I wasnt pushing him like before. He stopped from kissing me passionately.

"What's wrong" finally he spoke.

"I'm not ready" sagot ko kanya tsaka umiwas ng tingin

"Its alright, I will wait" aniyang bumulong sa akin at ngumiti. He is too kind for me to be married to him. He kissed my forehead at umalis na sa kama para tumayo at umalis. Papaalis na sana siya nang pinigilan at hawakan ko ang mga dulo ng daliri niya. I stared at him just like what he is doing to me right now. Binitawan ko na ang mga kamay niya "nothing" at tumingin sa kawalan.

Kinabukasan lang ay pumasok na ako sa school. Thanks to Sita at hinatid ako papunta dito because I dont feel like dealing with Seiger today. I still can't believe what happened yesterday, Rin was there nang makarating ako, sinubukan pa nga niyang timplahin ang noo ko pero pinigilan ko lang siya.

Pinaalala niya sa akin ang birthday ni Tita Amanda, gaganapin daw iyon sa beach at private celebration lang daw ang mangyayari. Hindi ko nga pa pala nabili ng regalo si Tita Amanda. Should I bake a cake instead? Nang dumating ang prof ay naging tuloy tuloy ang klase dahilan para hindi namin mapagusapan ng maayos ang birthday ni Tita Amanda. Minsan ay nahihirapan ako sa mga subjects na inaaral dahil hindi ko maalala ang mga fundamentals ng mga subject na iyon pero fortunately ay kinakaya ko pa.

Few days have passed by Tita Amanda's birthday came. It was just my family, Ayans and Tita Amanda's who celebrated her birthday. Kasama ko si Sita sa aking tabi. Nakaupo kami sa buhangin sa may dalampasigan at nakukuwentuhan. All of sudden she asked me a random question that made me serious and stop laughing "do you love him miss?" ipinatong niya ang baba niya sa kamay niyang nakapatong sa tuhod niya. We are looking at him lifting Trevi while they are in the water. They are far from were we are pero kitang kita ko sa mukha ni Trevi ang paghagikgik niya. Man, he is topless. I don't want to get near to him.

"I like him" sagot ko sa kanya at ginaya ang position niya "love" pagpapatuloy ko "I am still in the process...I need to figure it out pa. I like him. I want to see him everyday but love ain't just about rainbows no?" what I said to Sita is the truth.

"You look happy miss kapag kasama mo siya" she murmured to me at saka niya sinubsob ang kanyang ilong sa kamay niya. I am still staring at him playing with Trevi sa tubig.

"Is that so?" tanong ko kay Sita na ngayon ay nakatayo na at pinapagpag ang buhangin dumikit sa kanyang balat. Inabot niya ang kamay niya sa akin. Tinanggap ko iyon para makatayo ako. Mama at papa together with the others are nasa labas malapit doon sa resthouse. Si Rin ay andoon din kasama si Ayan na nagiihaw ng barbeque. She saw looking at her then she waved and smile at me. Lumapit kami roon ni Sita at sinamahan silang magihaw at kumain. I was staring to the man who is still playing wih his nephew. Tumingin ito sa diresyon ko. Nagiwas lang ako ng tingin at ipinagpatuloy ang ginagawa.

The afternoon came nagbabad kami sa tubig nina Rin at Sita. I was happy dahil sa magkasundo silang dalawa. Two people who are close to me didnt have a hard time getting along with each other. Rin was asking too much question kay Sita. Hindi ko tuloy alam kung okay pa ba si Sita kakasagot sa kanya. Habang unti unti akong binabalik ng alon sa tubig kung saan mas mababaw ay nakita ko si Tita Amanda na nakatingin sa direksyon ko. Quotang quotang na ako sa eye staring contest ngayon ah. This time umahon ako at hinayaang tumulo pababa sa katawan ko ang tubig. Even if my two piece suit is that tight I cant help but to feel worry parin dahil sa nagaalala ako na baka mapano iyon at maexposed ako. Nilapitan ko si Tita Amanda "arent you going to swim tita?" tanong ko sa kanya. Umiling siya at nginitian lang ako "may I walk with you, hija" tanong niya sa akin, ako naman ay agad na tumango at sinabayan si tita na maglakad. Kinuha ko iyong towel sa kung saan at idinampi sa katawan ko at para narin takpan at matuyo ang katawan ko mula sa pagkababad sa tubig. Ako na ang unang nagapproach kay tita dahil gusto kong malaman ang kung nagustuhan niya ba ang cake na binake ko kasama si Sita "nagustuhan mo ba iyong cake maam?" naiilang kong tanong. Hindi ko alam bakit natawa siya sa sinabi ko.

"Please call me mama from now on hija" hinaplos niya ang braso ko, yung para bang yayakapin niya ako "after all magiging daughther-in-law na kita one of these days and yes your cake is good, I even imagined you making one for Seiger" I don't know but I feel like kinikilig ako dahil sa sinabi ni Tita Amanda.

"Thank you po, I was happy at nagustuhan mo iyon. Sita and I made it" komento ko sa mga sinabi niya sa kanya maliban lang doon sa panghuli niyang sinabi sa akin.

"Seiger likes you so much hija" she insisted Seiger on our topic.

"I like him too tita---este mama" I corrected myself dahil hindi ako sanay na tawagin si Tita ng mama. Tita nga nahihiya ako mama pa kaya. I tried to no look prentending that I like Seiger dahil baka madismaya siya.

"You know hija" nagpatuloy kami sa paglalakad ni Tita Amanda pero this tme ay hinawak niya ang kamay ko "if you feel like you are too young for this marriage, isipin mo lang how Seiger likes you. Hindi kanya pababayaan, I know it, believe me. You might be frustrated dahil sa nangyayari but I believe you'll feel the same as him" may punto si tita doon sa sinabi niya sa huli pero hindi ko maiiwasan ang magisip ng mga ibang bagay.I like him, so bad pero there's always something holding me back.

Tumigil kami sa paglalakad at hinarap niya ako "I--I ahh" hindi ko matuloy ang sinasabi ko kay tita dahil sa napaluhod ako sa sakit. I saw my hands covered with blood. Tita Amanda was saying something to me but I cant hear. The clouds are getting blur. Everything.