Everything passed like a blur. We were able to pin down the man who happened to be one of our employees, all thanks to Tristan.
But, just like my usual self, I decided to let him go.
Naiintindihan ko siya. May mga anak at asawa siyang sinusuportahan. Nagipit siya at kumapit sa patalim.
Pero hindi nangangahulugang pinapatawad ko siya. Imbes na ipakulong at sisentahin, sinuspinde ko siya ng dalawang buwan. Andoon ang hindi pagsang-ayon ng ilang mga miyembro ng Board of Trustees sa desisyon kong iyon. But, I held my ground.
Hindi makabubuti na tuluyang bitawan ang mga empleyadong higit na nangangailangan. Mas mabuting mabuti ang igawad ko sa kanila and be a bigger person.
I don't want to fill my heart with so much hatred. Life is too short to be furious all the time.
Now, what's keepin
