Sınav haftası çabuk geçmişti. Bu süre içinde Tyler, Charlie, Addy ve Mat bizi biran bile yalnız bırakmamışlardı. Babam ile her gün konuşmuş ona sınavlarımın iyi geçtiğinden bahsetmiştim. Arada bir ortadan kaybolan Charlie ile Tyler’ın neler yaptıklarını merak etmekten çatlıyordum. Ama onlar hiçbir şey söylemeden ne yapıyorlarsa onu yapmaya devam ediyorlardı.
Bu akşam yanımızda Mat vardı. Addy, Charlie ve Tyler bir saat önce gelen bir telefonun ardından evden ayrılmış, hala gelmemişlerdi.
Mat’e yüzüncü defa “Neredeler?” diye sorduğumda “Bilmiyorum Lena” diye bağırdı. Ellerimi belime yerleştirip adımlarımı durdurarak ona baktım. Son yarım saattir endişeyle salonun içini turluyordum.
“Bakma bana öyle. Bilsem de size söylemezdim ama bilmiyorum” diyen Mat öfkeyle oturduğu yerden kalkıp mu
