Unveiling Four

1711 Words
"I already told you, young man. Kailangan mong mag bigay ng pera sa amin para maituloy ang nasimulan ng iyong ama." "Sinabi ko na rin sa inyo. Hindi ako magbibigay ng kahit ano because he's not my father. And he will never be." Sagot ni Rainer. "Mr. Henris, I'm making this easy for you. You will give us a money and we're settled. Ganon lang kadali." Replied the man.  "So you think I'm stupid? Why would I give you a money kung hindi ko naman alam kung anong katarantaduhan ang sinimulan ng sinasabi mong ama ko na kailangan niyo ng ituloy. I don't care about your stupid shits at lalong wala akong kinalaman sa kung ano man ang kuneksyon sa inyo ng lalaking tinutukoy ninyo. You can now leave." "Say cheese!" Sigaw ni Kaiden na kakapasok lang sa opesina ni Rainer. The men looked at him and he clicked the camera. Nang matapos niyang kumuha ng litrato ay umupo na siya sa sofa at hindi na sila pinansin.  "Talk to him instead. Maybe you can fool him." Rainer said pertaining to Kaiden and smirked. "Why don't you try talking to your friend para hindi na lang humaba ang usapan. Pera lang ang hinihingi namin at hindi ang partisipasyon niya sa grupo."  "Kayo nga hong mas nakakatanda sa kanya ay wala siyang pakealam, sa akin pa kaya. Why don't you try talking to Sven. Baka sakaling ma uto niyo siya." Walang lingong sagot ni Kaiden na kinakalikot ang kanyang camera.  "Pinaglalaruan niyo ba kami?" Nauubos na pasensya na tanong ng lalaki sa kanila.  "Hindi. Nag suggest lang ako." Kaiden replied.  "Mr. Kaiden Liu, you should know where to stand. Alam kong mayaman din ang pamilya niyo pero hindi sapat na dahilan yon para bastusin mo 'ko."  Kaiden slowly looked at him with his mischievous smile. "Kung para sayo bastos na ako, ano ka pa para sa akin? Mr. Who ever you are, when a person said he doesn't want to, hindi ka na mangungulit na parang matandang tumatanda ng pa atras. Tell me, saang parte ng sinabi ko ang nakaka bastos? Bastos naghuhubad." Sagot niya at tumawa sila ni Rainer.  "Kung para sa inyo laru-laro lang lahat ng 'to. Then wait for us to ruin everything. You're leaving us with no choice." The man said to Rainer before standing up and left them with his men. "Bakit ba ang kulit ng matandang yon? Ano na naman bang trip niya sa buhay?" Tanong ni Kaiden. "He needs money. Para saan? Sa sinimulang kagaguhan ng step dad ko. Ano namang pakealam ko sa bagay na yon?" Sagot ni Rainer. "Did he tell you about the thing that your step dad started?" "Yeah. He told me that they are some sort of vampire hunters. Sinong sira ulong bubuo ng ganong grupo?" "And they want to start it again to honor your step dad? Bullshit man. Vampires doesn't exist at this time. Ni hindi nga natin alam kung totoo nga ba talaga sila." Sagot ni Kaiden. "It's okay to tell me if you're scared, bro." Panunuya ni Rainer sa kanya.  "Piss off, dude." Sagot niya at kinuha na lang ulit ang kanyang camera. But his curiosity bothers him. "But what if they're actually real? Or maybe some of them still exist. Dang. I can't even imagine. Do you think vampires looks good?" "I don't know at wala akong pakealam. Kung meron man, why would you hit on a vampire? You're gross, man." Sagot ni Rainer. "I can't even imagine myself kissing a vampire. Baka para ko na ring hinalikan ang ninuno ko." "What's gross about that? A good looking sexy vampire lady is a thrill." "You can't even enter a dark room. Sinong niloko mo?" "E-Edi... Edi irereto ko si Sven." Nauutal na sagot niya dahil guilty siya. "Tanga. Sa tingin mo ba posible yon? Ni hindi ka pa nga nakakahinga ng tatlong beses sinusundo na ni satanas yung kaluluwa mo dahil naubusan kana ng dugo."  "Do they really suck blood though?" "What do you want them to do? Just touch you then you're dead? Are they some sort of wither or what?" Rainer said before putting his phone down. "Atsaka, nasaan na ba si Sven? Akala ko bang sasama siya?"  "Something came up and he told me na susubukan niyang pumunta. Maybe he's with a woman right now." Nag kibit balikat na lang si Rainer sa sinabi ni Kaiden at tumayo na para umalis."Hoy! You have a shoot tomorrow." "E kung ikaw ang ishoot ko? Tara na." He said and fixed his things. "Why don't we try going with Mr. Oldie. Malay mo may magandang bampira siyang makita." "Kung nasisiraan ka na rin ng bait katulad ng matandang yon, mauuna na ako sayo at ikaw, magpa konsulta kana muna." Rainer said and continued to walk outside his office. "f**k that f*****g dimwit blockhead. Porket hindi ako pumayag sa proposal niyang pang basura idadaan niya ako sa pang bobong ganti? f**k you, Ronald! Ronald duck. Bwisit." Sven said at sinipa ang gulong ng sasakyan niya.  He's in the middle of the forest where his car stopped dahil nawalan ito ng preno kanina sa kagagawan ng lalaking tinutukoy niya.  "Ano? Tapos wala pang signal? Putcha naman oh. Hindi ako yumaman para lang mamatay sa gitna ng gubat." He said as he continued blabbering. "Hello? Hoy. Hello sabi. Bingi ka ba?" Tanong niya kay Kaiden na nasa kabilang linya. "B-bakit wsln mo?... hiloh?! Nasa opwsms kami. Hoy Seven?" "Ano? Sira ba ulo mo?" Tanong niya kay Kaiden dahil hindi niya ito maintindihan.  He tried calling them a hundred times but because he's in tha middle of no where, the signal is bad at hindi niya magawang maka usap ng maayos ang mga kaibigan niya. Naputol ang tawag at wala na siyang magawa kaya sinubukan na lang niyang itext sila. It's getting dark at kailangan na niyang maka alis dahil delikado sa lugar kung nasaan siya. He just hid his phone on his pocket and tried to open his car door to go inside because it's getting cold. But he stopped midways when he saw a deer came form nowhere staring at him. Sinubukan niyang wag gumalaw pero dahil sa takot at lamig ay mas pinili niyang buksan ang kanyang sasakyan at pumasok. He thought the deer will leave when he got inside pero nilapitan nito ang kanyang sasakyan at sinubukan basagin ang bintana nito.  Sven was left with no choice and tried to escape using  the passenger's door. But the deer saw him and started walking towards him kaya tumakbo siya palayo patungo sa mas malayong parte ng gubat.  "The hell with this creature. Sinabi nang ayaw kong mamatay dito e." He said as he runs.  When he felt that his being tired, ay bumagal ang kanyang takbo. Dahilan para sa usa na mas mapalapit sa kanya. He was in the middle of life and death when someone from the apple tree spoke that made him stop. "Begajḱi od?" Sven looked at the big apple tree and he saw a woman with white hair and she's wearing a black cloak.  He then looked at his back and there he saw the lying deer fighting for his life because it was shot by an arrow.  "S-Sino ka?" Tanong ni Sven dito.  "Ne me ču? Glupavo čovečko." The lady said while throwing the apple in the air. "Running away from?" She asked him again. "I-I... Are you the one who did that?" He asked pertaining to the deer. The lady threw the apple at his direction at nasalo naman ito ni Sven. Pagkatapos ay tumalon na pababa ang babae sa malaking puno na ipinagtaka ni Sven. "H-how did you..." Nilapitan ng babae ang usa pagkababa at binunot ang palasong naka saksak dito. "Ubava duša." Bulong nito sa usa at sinara ang mga mata nito. She stood up after that and looked at Sven. "So you're running away from her?" "I just-" "Did you do something to her?" "A-Ano? Bakit ko naman pagaaksayahan ng panahon yang usang yan? I'm lost and my car is broken. The deer was looking at me intently kaya sinubukan ko pumasok na lang sa sasakyan ko pero sinubukan niyang basagin lahat ng mga bintana ko.  "I don't care if your steel horse is broken. You just took someone's mother's life." "Ano bang sinasabi mo? You're the shot her. Kaya bakit ako ang sinisisi mo?" "Because you're sick and tired, running away from her. This place is not familiar for you. You don't belong here and she does. I just did you a favor."  Sven is just looking at her, trying to find words to say.  "I'm sorry if-" "I don't take apologies." Sagot nito sa kanya at inilagay ang kanyang itim na palaso sa kanyang lagayan.  "Then let me thank yo-"  "And I don't take gratitudes as well." "E ano bang dapat?" Tanong ni Sven sa kanya pero hindi siya nito pinansin at nilapitan lang nito ang kanyang itim na kabayo. "If you don't mind, pwede mo bang ituro sa akin ang daan palabas dito sa gubat?" "There's no way out." The lady said before looking at him and smirked. "What do you mean?" Tanong ni Sven ngunit tumingin lang ulit ito sa kanyang kabayo at hinaplos ito ng hindi pinapansin si Sven. Sven then tried to reach for her but she's fast and pushed him kaya tumama ang likuran ni Sven sa puno. "Don't come near me, human. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko."  Pinilit tumayo ni Sven habang dumadaing sa sakit. "Okay, okay. Damn. You don't have to be a sadist kung ayaw mo ng skin ship." He said while caressing his back. Hindi siya nito pinansin at sumakay na sa kanyang kabayo. "Why don't you just take my gratitude para naman hindi ka nagmumukhang masungit." Sven was shocked when the lady was suddenly no where to be found.  "I will take something else from you, human." She said but Sven can't see her. He can't see anything. he even tried to look behind him para maka aninag ngunit wala siyang makitang kahit na ano kung hindi ang dilim. He then slowly felt drowsy until he felt his eyes closed. And the next thing he knew, he's in a different world. 
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD