Onun beni gerçekten dışarıya çıkaracağını düşünmemiştim aslında, sadece susmam için ortaya yem attığını sanmıştım.
Ama kararlı olduğunu anlamıştım, bu yüzden hızlı bir şekilde hazırlanmıştım. Yine o kadınla karşı karşıya gelmiştik, onu görünce kanım donuyordu sanki. Bana dik dik baktı, Ferman belimi kavradı annesine kötü kötü bakarken.
Gerçekten giderken karşılaşmak zorunda mıydık? Ben bu muşmula suratlı kadını daha fazla görmek istemiyordum artık.
"İnşallah tez zamanda cehenneme gidersin, ama vakti yakındır. Kızıma ve oğluma ettiğin herşeyin bedelini ödeyeceksin!"
Öfkesini kustuktan sonra Ferman'a döndü. Dediklerini duymamış gibi yaparken Ferman'ın kaşları çoktan çatılmıştı.
"Gider ayak kalbini kırdırma bana ana, ne olursun daha fazla sorun çıkarmadan git. Bir günümü karımla huzurlu
