Eve mutluluk içinde gelmiştim. O aileyi perişan etmiştim, rezil rüsva olmuştu herkese karşı. Şahbanu'nun o yıkılışı bile rahatlatmıştı beni, hele Samet denen adamın bağırışları...
Kardeşime yaptıklarının bedelini onlara çok iyi ödetmiştim, bundan sonra rahat olabilirdim. Herşeye daha yeni başlıyorduk, bedellerini ödeyeceklerdi!
"Ana, nerdesin?"
Konağa girer girmez bağırmıştım annem gelsin diye, bu haberi alınca o da çok mutlu olacaktı, kızının intikamını aldığım için sevinecekti.
Anam duymuş gibi yanıma geldi, heyecanla bakıyordu yüzüme, bir cevap bekliyordu benden bu konuya dair. Güldüğümü görünce anlamıştı vereceğim cevabı, elini kalbine koyup derin bir nefes aldı.
"Çok şükür Allah'ım, o aileye yaptıklarının bedelini ödettik! Çok şükür, daha beter olsunlar inşallah!"
Anamın yanına
