Yemeği odamızı hazırlamalarını söylemişti Ferman, Zeynep hanım ağa bir şeyler söylese de duymazdan gelmeyi tercih etmiştim.
Belki de oğlunu şimdiden kandırdığımı düşünüyordu ve acı çekiyordu, bu benim için sadece bir şeref olurdu. Korkmak iyi gelirdi ona da, korkmaya devam etmeliydi.
Ferman evleneceğini düşünüyordu benden sonra, ama buna izin vermemek için elimden geleni yapacaktım. Onu pişman edeceksem hiçbir şeyden kaçmayacaktım. Ne demişler, aşkta ve savaşta herşey mübahtır.
Yer sofrası kurdurmuştuk, Ferman sofraya oturduktan sonra ben de onun yanına oturdum. Hiç düşünmeden elime onun dizine koyup cilveli bir gülüşle gözlerinin içine baktım.
"Eee, nasıl geçti günün? Annen senin karın olduğunu unuttu ve bana nerede olduğunu söylemedi. İşinin başında olduğunu düşünüyorum, nasıl geçti
