İki posta yemiştim ondan, inleye inleye bir hal olmuştum artık. Bitkin bir halde başımı yatağa attığımda o da aynısını yapıp hızla belimi sardı. Kendimi onun kolları arasında bulsam da hiç karşı koymadım ona.
"Bu kadar mı, pes mi ediyorsun yani? O kadar artistlik yaptın ki daha fazlasını beklemiştim," diye fısıldadı kulağıma. Şimdiden o kadar yorgun bir haldeydim ki atar yapacak gücüm yoktu.
"Daha erken, gece devam ederiz. Ama şimdi yemek yemek istiyorum Ferman ağa, günlerdir güçten düşmüş haldeyim. Sana daha iyi görünmek istiyorum, güçlü olmalıyım o yüzden. Yemeği beraber yiyelim ama, yalnız kalmak istemiyorum."
Cilveli bir şekilde söylemiştim bunu, amacım da iyi falan değildi. Annesinin karşısına geçip kocamla göz göze yemek yiyerek onu kışkırtmak istiyordum sadece. Hepsi bu kötülükle
