“แล้วนายกล้าล่ะ” หญิงชราถามถึงคนสวนอีกคนที่หลานชายยังไม่ได้เอ่ยถึง “ให้นายกล้าไปทำแทนนายมิ่งก่อนก็ได้นี่”
“ไม่ได้ครับ น้ากล้าก็ต้องช่วยยกตู้ยกของที่ห้องหนังสือเหมือนกัน ผมอยากให้งานที่ห้องหนังสือเสร็จภายในวันสองวันนี้ครับคุณย่า”
หญิงชราพยักหน้าให้หลานชาย แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่ามันเป็นข้ออ้างของตาเตแต่เธอก็แกล้งเออออไปด้วย เพราะในใจก็อยากให้หลานชายได้อยู่ใกล้ชิดกับหนูบัวของเธออยู่แล้ว “อย่างนั้นหนูบัวให้พี่เขาไปส่งนะลูก”
“ไม่เป็นไรค่ะคุณท่าน บัวไปแท็กซี่ก็ได้ค่ะ” บัวบวรรีบปฏิเสธทันที
“จะไปแท็กซี่ทำไมในเมื่อฉันก็จะไปทางนั้นอยู่แล้ว”
“คือ..บัวไม่อยากรบกวนคุณเต”
“ทำไมไม่อยากให้ฉันไปส่ง เธอรังเกียจฉันหรือไง” เตโชถามหญิงสาวด้วยแววตาไม่พอใจ
“เปล่านะคะ..ไม่ใช่อย่างนั้น”
“ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นก็ไปด้วยกันนี่แหละ จะเรื่องมากอะไรหนักหนา”
“แต่ว่าบัว...”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น กินข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยว
