The Abduction [COMPLETED]

Kill Her

[Phraea's POV]

Ano ang nangyayari? Ba't sobrang dami ng mga tauhan ni Garen ngayon?

Naguguluhan ako kung anong meron. Bakas sa mukha ni Evelyn at Rowena na alam na nila kung ano ang mangyayari at mukhang sanay na sila.

"Diyan lang kayo," utos ng isa sa mga lalaking nakaitim bago sila dumistansya mula sa amin.

Nanlamig ang buong katawan ko nung makakita ng anim na mga babae na may mga sako sa ulo. Pagewang-gewang maglakad ang mga ito dahil sa matataas na heels na kanilang suot na bumabaon sa buhangin. Ang tatlo sa kanila ay naka-bra lang at maiikli ang kanilang mga skirt, yung iba naman ay sleeveless o di kaya croptop ang suot.

"Parang awa niyo na pakawalan niyo na kami."

"Please, please, wala naman kaming kasalanan, e."

Napuno ang buong isla ng hagulgol nila nung pinaluhod silang anim sa aming harapan. Hindi ko makita ang kanilang mga mukha dahil sa sako na nakabalot pero tiyak kong puno iyun ng pinaghalong luha at makapal na make-up.

"Shut your mouths!" Sigaw ng isang lalaki at agad naman silang tumahimik nung marinig ang pagkasa ng baril.

Umuugoy ang kanilang mga balikat dahil sa iyak na pilit nilang pinipigilan. Nakatunganga lang ako at kinakabahan sa kung ano ang pwedeng mangyari sa kanila.

Namutla ako nung dumating si Garen na madilim ang mukha. Ang mga mata niyang malamig at may tinatagong mga demonyong nagsasayawan.

"What did I just heard? Wala kayong kasalanan?" Sarkastiko itong napatawa. "Your mere existence here on earth is already a sin!"

Tumawa ito nang napakalakas pero agad din itong naputol nung naging seryoso ang kanyang mukha na ikinatakot ko, lalo na nung unti-unti niyang inangat ang kanyang kamay na may hawak na baril at itinutok iyun sa isa sa mga babae.

"One," he said and the other girls screamed after the gun sounded. My eyes began to blurry when the girl's body fell.

Takot na takot akong napaatras at biglang napaupo sa buhangin nung mawalan ng pwersa ang mga tuhod ko. Namimilog ang mga mata ko at hindi ko maramdaman ang aking sarili na humihinga. Nangingilid ang aking mga luha nung makita ang dugo na nanggagaling sa sako na siyang bumabalot sa ulo ng babae.

W-why? Why is he doing this? He's clearly powerful, I don't understand what he will gain from all of these evilness.

"Please, spare me! Gawin niyo na akong alipin basta hayaan niyo lang akong mabuhay." Pagmamakaawa ng isa habang umiiyak na siyang ikinakunot ng noo ni Garen.

"How dare you beg? After all those sins you've done, you are no worthy of my mercy neither of God's. Die, you whore." Mariin akong napapikit at napahikbi nung marinig muli ang sunod-sunod na putok. Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko at nakitang tatlo na lamang sila ang natira. Umiiyak silang lahat para sa kanilang buhay... buhay nilang mapuputol maya-maya.

I want to save them... I want to save all of them but I don't have the power to. I have no weapon nor skills to defend anybody. I am useless.

Napatingin ako sa baril na nasa harapan ko nung may biglang humagis. Tumingin ako sa gawi nina Evelyn at Rowena at merong mga baril din sa kanilang harapan.

"Those pure that i've chosen, help me cleanse the world from these sinful people. Pick up the gun," he calmly said but I couldn't move. I felt paralyzed that even the blood inside my body stopped flowing. I can't do it... I shouldn't do it.

I looked at Evelyn and Rowena, and they slowly picked up the gun with their shaking hands. Their breathings are both heavy. I know they've done this so many times for sure but they're still nervous; forced to commit a sin.

"It's your turn, Phraea." Tumingin ako sa kanya nung magsalita siya at agad din akong napayuko nung sinalubong niya ako gamit ang matatalim at mapagbantang mga tingin.

"Do it or commit a sin by disobeying me." Napakagat ako ng aking labi nung marinig ang nakakatakot at baritono niyang boses.

Gumapang ako para maabot ang baril at halos mapaso ako nung mahawakan ko ang makasalanang bagay.

"Execute thy evil," I heard him muttered while watching my movements.

Nanginginig ang mga kamay ko nung maitutok ko na iyun sa babaeng kaharap ko na nakaluhod.

"Please..." I heard her begged that made me cried even more. I closed my eyes as I felt my finger started moving towards the trigger.

I was palpitating and even with the breezy air roaming around the island, my body is sweating like i'm in hell... well, surely I am in hell.

Please... I don't want this. I don't want to kill anyone, I don't want to live like this!

"Kill her," nagsitayuan ang mga balahibo ko sa leeg nung may bumulong sa akin. Nakaramdam ako ng kamay na umalalay sa akin sa paghawak ng baril. Napatalon ako sa gulat nung pumutok iyun. Napamulat ako at nagulat nung makita ang kamay ni Garen na nakahawak din sa kamay ko habang parehos naming hawak ang baril.

Hindi ako makagalaw sa aking kinatatayuan habang nakatitig sa walang buhay na katawan ng babae. I killed her... I just f*****g killed her!

"P-pinatay ko siya," hindi makapaniwalang bulong ko.

"Yep and i'm so proud of you, Phraea. My angels did a pretty job tonight–"

"Bakit? Bakit kailangang madumihan ang mga kamay ko?" I asked while crying. I dropped the gun and stared at my stained hands... my sinful hands.

"It's your first time, Phraea. Your hands are clean, it is your conscience that isn't. You'll get used to it, trust me." Ngumiti siya sa akin bago ginulo ang buhok ko. Mabilis akong umatras palayo sa kanya na ikinakunot ng noo niya. "No, i'm not killing anyone again. Please, let me leave this island!"

His jaw clenched and found my shout unpleasant. I stared into his eyes, begging him to let me... to set me free from his hellish island!

"Bring her to my room." Those words made my body feel lifeless that got my mouth shut up on its own.