The Abduction [COMPLETED]

Justice

[Phraea's POV]

"I'm glad you got your gift, Phraea. It's so beautiful." Hiniram ni Evelyn ang snowball na bigay sa akin ni Garen at namamanghang sinuri niya iyun.

"Y-yung sa inyo?"

Tumingin ako sa regalong nakuha nila at yung kay Rowena ay keychain na skates ang design at kay Evelyn naman, matching pajamas ang nakuha niya just like what she asked.

"May sulat ba yung sa inyo?"

"Sulat?"

"Y-yeah, like a letter." Napalunok ako nung ipinilig ni Rowena ang kanyang ulo at mukhang naguluhan sa tanong ko.

"A letter? From who? From Garen?" Tumango ako. "Why would he gave us letter? Bakit? Nakatanggap ka ba?"

Mabilis kong iniling ang ulo ko. "Wala rin. S-sa amin kasi, kapag nagbibigay ng regalo ay may kasamang letter iyun palagi." Pagdadahilan ko at hindi ko maiwasang kabahan. Ako lang ang nakatanggap ng sulat at hindi ko alam kung bakit. I think Garen is planning something and I should keep my guard on all the time kahit na wala siya. I shouldn't be careless.

Pumasok na ako sa aking kwarto at tinago na yung sulat na natanggap ko sa ilalim ng aking kama. Alam kong mag-aassume sina Evelyn at Rowena kapag nalaman nila na ako lang ang nakatanggap ng sulat lalo na si Evelyn na mukhang patay na patay kay Garen.

Hindi ko alam kung ano ang mga bagay na ginawa sa kanila ni Garen para mas gustuhin nina Rowena at Evelyn na manatili rito.

Even if my life outside is a mess, i'd still find a way to escape from this hell.

.

I took a deep breath and exhaled. Pull your senses back, Phraea! You need to survive... do whatever it takes to survive, to escape.

I need to be brave, I only have myself in this island. Kailangan kong gamitin ang katalinuhan ko kung ayaw kong mamatay. Garen is a psycho, hindi ako pwedeng humawak sa mga salita niya. It's impossible for him to avoid hurting me, kaya nga niyang pumatay, e.

Lumabas na kami nung tumunog na ang kampana na nagmumula sa mansyon. May papatayin na naman ba kami? Napangisi ako sa tanong, ano pa ba?

Don't cry... crying won't help, it'll just give Garen another reason to hurt or maybe end my life.

Tatlong lalaki at isang babae ang dinala nila ngayong gabi. Ang babae ay nakasuot ng maikli na pulang fitted-dress na halos kita na ang kanyang panty. Yung tatlong kalalakihan naman ay mukhang mga business men pero ang liliit nila at yung isa ay sobrang taba, may mga malalaki rin silang alahas na nakatali sa kanilang mga leeg.

I don't want to see the faces of those men. Kahit may sako sila sa kanilang mga ulo, alam kong sila yung mga klase ng mga tao na makikita mo sa mga prostitute house o 'di kaya yung mga lalaking involve sa smuggling at human trafficking.

"Stop crying!" Napalunok ako nung sinigawan ni Garen ang isang babae na humahagulgol.

"Ayoko pang mamatay. Tulungan niyo ako!"

"Shut your mouth." Halos mapatalon ako sa gulat nung pinaputukan ni Garen ang tabi ng babae na mas lalong ikinahagulgol niya.

"You sold yourself to an auction, you're actually asking to die. Sabihin mo nga, ilang lalaki na ang nakama mo?" Yumuko ang babae at humihikbing iniling lang niya ang kanyang ulo.

"Sagutin mo ang tanong ko kung ayaw mong ipakain ko sayo ang baril ko nang buo."

"H-hindi ko alam." Nanlaki ang mga mata ko sa kanyang sagot. That many?!

"Can you now see what kind of w***e you are?"

"Ginagawa ko iyun dahil kailangan ko ng pera!-" Hindi na niya natapos ang kanyang sasabihin at napahandusay ang kanyang katawan sa buhangin. Nakatutok pa rin ang baril ni Garen sa katawan ng babae at makikita mo ang pagkadisgusto at poot sa kanyang mga mata.

"That f*****g reason again. Poverty was never a reason to disobey God and ruin your body, which is the sacred temple of Christ!"

Tama siya... yung iba nga na mas mahirap pa ay nagtitimpi na maging alalay ng mga mayayaman para lang makapagtrabaho at makapera sa maayos na paraan.

"And the three of you." Pumunta siya sa harapan ng tatlong lalaki dahilan para hindi ko na masyadong makita yung nasa gitna.

"W-we can still negotiate things out. How much do you need?" Nanginginig ang boses na tanong nung mataba at nakasuot ng polo na mukhang masikip sa kanya.

"Justice is not involve in business matters. Kill them." Humarap sa amin si Garen bago nagsimulang maglakad sa gilid ko, dahilan para magharumentado ang puso ko.

"Did you liked my gift?"

"Y-yeah," tango ko bago tinanggap ang kanyang baril. Kita ko sa gilid ng mga mata ko ang pagtingin sa akin nina Rowena at Evelyn.

"What was his crime?" Tukoy ko sa lalaking papatayin ko.

"He's a business man that owns several s*x websites that involves harassing minors and even selling them to foreigners." Napaawang ang labi ko sa nalaman. How can he do that for the sake of money? The men in front of me are more monstrous than Garen.

"He won't change. If we let him survive, he's just gonna-" I interrupted Garen by shooting the man in front of me without any hesitation. I was holding the gun confidently and without mercy. How many ladies have he harassed? Raped? Abused? And still gaining money from it.

He doesn't deserve to live. He's just a parasite wandering around the earth and his journey needs to end now.

I looked at Garen and his lips were half-opened. His eyes were so amused for what I did. "That's my girl," he smiled before ruffling my hair.

"Your turn, girls." Sabi niya kina Rowena at tumango naman silang dalawa bago sinunod ang utos ni Garen.

.

"I can't believe what you did, Phraea. You were so brave." Evelyn proudly complimented me.

"I'm happy na unti-unti ka nang nakaka-adjust," ngumiti sa akin si Rowena bago mahinang tinapik ang braso ko.

"Have you seen Garen's eyes? He looks so happy... so genuinely because of what you did. I never seen him smiled like that."

"I didn't killed those men to make him happy but to bring justice to the man's victims."