CHAPTER 110

3213 Words

GILMARIE POV Hindi ko alam kung anong oras na ako bumangon pagsapit ng umaga. Masyadong mabigat ang nararamdaman ko gawa ng pamamaga ng paa ko, sinabayan pa ito ng sama ng loob ko at bigat ng talukap ng mga mata ko dahil sa nangyari kagabi na lubos na pumuyat sa akin. Tinignan ko ang paa ko at sinubukan iyong igalaw ngunit mag-iisang ikot pa lang ay halos mapaiyak na naman ako sa sakit. Napatingin ako sa pinto ng kwarto ko nang may kumatok doon. Alanganin naman ako na papasukan iyon agad dahil hindi ko alam kung sino ang nasa pinto.  "Ate," Ariella called. "Ako 'to, si Ariella."  "Pasok," simpleng saad ko. Nang buksan niya ang pinto ay bumungad siya sa akin at sa likuran niya naman ay si Alphrase na may dala-dalang tray ng pagkain kaya agad akong nag-iwas ng tingin. "Ikaw lang sana ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD