อารัมภบท

2969 Words

มันจะมีใครที่ชีวิตโคตรบัดซบไปกว่านี้อีกไหม! นี่คงเป็นคำถามแรกหลังจากที่ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นมา เขามองดูสภาพของตัวเองที่ไม่ค่อยน่าอภิรมย์สักเท่าไร กายหนาของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำรักสีขาวขุ่น มันเป็นของเขาก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะทั้งหมด เพราะเจ้าของน้ำเชื้อแห่งความสุขอีกคนก็เป็นผู้ชายรูปร่างใหญ่โตพอ ๆ กัน อีกฝ่ายกำลังนอนหลับเหมือนคนตายอยู่ทางด้านข้าง ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ ชายหนุ่มขบกัดฟันกรอดด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น ทั้งโมโหระคนเจ็บใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เพราะทุกสิ่งทุกอย่างได้เกิดขึ้นแล้ว และความเจ็บที่ช่องทางหลังก็ยืนยันได้เป็นอย่างดี ว่าเมื่อคืนเขาได้พลาดท่าเสียเอกราชให้ไอ้เวรนี่ไปแล้วจริง ๆ มังกร เป็นหัวหน้ามาเฟียแก๊งมังกรเพลิงนิล อายุสามสิบปี ส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร หน้าตาจัดว่าหล่อมาก มีผิวขาว เส้นผมสีน้ำตาลเข้ม รูปร่างสูงใหญ่ เพราะเหตุนี้ทำให้พวกหนุ่มหน้าหวานและสาว ๆ ต่างก็เอาตัวเองถวายพานมาให้เขาถึงที่ ผู้ชายอกสามศอกไม่คิดปฏิเสธ เขาเคยร่วมหลับนอนกับคนพวกนั้นมาหลายครั้งเพื่อสนองตัณหาของตัวเอง มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่มีความต้องการทางเพศ พวกเธอได้เงิน เขาได้ปลดปล่อยความต้องการ ก็ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม แต่ครั้งนี้ล่ะ เขาคิดว่ามันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย หากนอนกับผู้ชายตัวโตพอ ๆ กัน มังกรก็ไม่ได้ติดใจอะไร แต่เขาควรจะเป็นคนรุก ควรจะเป็นคนกระแทกตูดไอ้เวรนี่สิ ไม่ใช่นอนรับแรงกระแทกของกระจู๋ม้าจนร่างจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ อยู่แบบนี้ ที่สำคัญคนที่พรากความซิงด้านหลังของเขาไป ดันเป็นคู่อริที่รู้สึกเกลียดขี้หน้า แถมพ่วงตำแหน่งการเป็นพี่ชายของคนที่แย่งคนรักเก่าของเขาไป อืม...รู้สึกเกลียด เกลียดทั้งพี่ ทั้งน้องเลย “อะ!” นอกจากเจ็บก้นยังไม่พอ ยังรู้สึกหนักอึ้งอยู่ตรงกลางลำตัวอีก แสงสว่างจากทางด้านนอกสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างก็บ่งบอกถึงเช้าวันใหม่แล้ว หากจะบอกว่าเป็นผีในโรงแรมแห่งนี้อำก็เกรงว่าจะผิดเวลาไปเสียหน่อย ไม่ใช่ผี แล้วมันคืออะไร มังกรพยายามตั้งสติ เนื่องจากเมื่อคืนดื่มไปค่อนข้างเยอะทำให้เกิดความรู้สึกหนักหัว มันจะมีอาการนี้ทุกครั้งถ้าหากเขาดื่มเข้าไปมาก ๆ จะรู้สึกคลื่นไส้ มึนหัว และอยากจะอ้วกอยู่ตลอดเวลา คนเสียเอกราชยกมือขึ้นมานวดขมับตัวเองสักพัก เมื่อเริ่มดีขึ้นจึงผงกหัวหลุบตาต่ำลงมองช่วงกลางหน้าท้อง เห็นท่อนแขนขนาดใหญ่มีรอยสักลายก้อนเมฆประดับอยู่ตรงมือไอ้เวรนั่นพาดมาทับลำตัว แถมยังนอนเบียดเขาทั้งที่เตียงฝั่งของตัวเองก็เหลือพื้นที่ตั้งบานเบอะ หากใครเข้ามาเห็นคงจะคิดว่าคู่รักนอนกอดกันมากกว่า แต่เปล่าเลย ในใจของเขาอยากจะบีบคอมันให้แหลกคามือ แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องทำ เพราะตอนนี้เขาควรจัดการล้างคราบสิ่งสกปรกที่น่าขยะแขยงพวกนี้ออกเสียก่อน มังกรค่อย ๆ เอื้อมมือไปหยิบแขนเท่าท่อนซุงออกไปจากร่างกายอย่างเบามือที่สุด ก่อนกัดฟันหยัดกายลุกขึ้นมาเพื่อพาร่างกายสะบักสะบอมเข้าไปล้างเนื้อล้างตัวในห้องน้ำ แม้จะรู้สึกเจ็บปวดมาก แต่ด้วยความที่มังกรเป็นมาเฟียจึงถูกฝึกฝนร่างกายมาเป็นอย่างดี ความเจ็บเท่านี้ไม่ได้ทำให้เขานอนป่วยซมเหมือนคนอื่นหรอก สายน้ำของฝักบัวไหลลงมาชำระล้างร่างกายพาให้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ทำให้สมองโล่งขึ้น ดังนั้นเหตุการณ์ของเมื่อคืนจึงเริ่มวิ่งวนเข้ามาในหัวสมองเป็นภาพชัดเจน เมื่อวานมังกรได้รับการ์ดเชิญให้มาร่วมงานประมูลเพชรที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ภายในงานจะมีพนักงานคอยเสิร์ฟเครื่องดื่มหลากชนิดเพื่อบริการแขกที่มาร่วมงาน ดังนั้นมังกรจึงดื่มเข้าไปหลายแก้วจนเกิดอาการมึนเบลอ และสิ่งหนึ่งที่เขาจำได้ดีคือมีคนจงใจนำแก้วเหล้าที่มียาปลุกเซ็กซ์มาให้ มังกรพิสูจน์ได้จากกลิ่น มันค่อนข้างฉุนกว่าเหล้าทั่วไปและค่อนข้างมั่นใจว่าเหล้าแก้วนั้นมีส่วนผสมของยาปลุกเซ็กซ์เจือปนอยู่ ดังนั้นเขาจึงทำเพียงแค่รับมาเท่านั้น ไม่ได้ดื่มเข้าไป มังกรไม่รู้จุดประสงค์ของคนทำว่าต้องการอะไร และเขามั่นใจว่าคืนนี้ทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามแผนของพวกมันแน่นอน ทว่าสุดท้ายก็พลาดท่าจนได้ กายหนาเกิดอาการร้อนวูบวาบ เหงื่อกาฬเริ่มผุดมาบนกรอบหน้า รู้สึกร้อนผ่าวภายในอกจนต้องปลดกระดุมชุดสูทสีดำออก ตามด้วยกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในอีกสองสามเม็ด แต่ก็ยังไม่สามารถดับความร้อนที่มันปะทุออกมาได้ อวัยวะส่วนกลางร่างกายมันแข็งปั๊กตุงกางเกง มังกรไม่สามารถอยู่ร่วมงานประมูลเพชรจนจบได้ สองเท้าพาร่างอันร้อนรุ่มเดินเข้ามาภายในห้องน้ำของทางโรงแรม เปิดก๊อกเพื่อวักน้ำล้างหน้าหวังจะดับความร้อนระอุนี้ แต่ก็ไม่ทุเลาเบาลงเลยสักนิด งั้นที่พึ่งสุดท้ายก็คงเป็นการหาคู่นอนสักคนไปก่อน ทว่าจู่ ๆ ในขณะที่มังกรกำลังจะเดินออกไปก็ดันเจอไอ้เวรนี่เสียก่อน และมันก็หาเรื่องกวนส้นตีนเขาไม่เลิกรา สุดท้ายมังกรไม่สามารถควบคุมความต้องการของตัวเองได้ และหลังจากนั้นเรื่องของเขาและเจ้าของรอยสักรูปก้อนเมฆนี้ลงเอยด้วยการร่วมเตียงกัน จนมีสภาพยับเยินอย่างที่เห็น มังกรจำรายละเอียดได้ไม่มากเพราะค่อนข้างเมาจัด แต่สิ่งที่น่าเจ็บใจมากขึ้นไปอีก ก็คงเป็นเพราะร่างกายของเขาดันตอบสนองมันได้เป็นอย่างดี ภาพสุดท้ายที่จำได้ เขายังคงถูกมันกระแทกทางบั้นท้ายอยู่เลย “เวรเอ๊ย!” กำปั้นหนัก ๆ ทุบที่กำแพงห้องน้ำเต็มแรงเพื่อระบายความคับแค้นใจ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มแข็งกร้าวเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ เขาควรทำอย่างไรดี? ถ้าไม่อยากให้เรื่องน่าอับอายนี้ถูกแพร่งพรายออกไปให้คนอื่นรู้! “หรือกูต้องฆ่ามัน!” นี่คงเป็นสิ่งเดียวที่มังกรพอจะคิดออกในตอนนี้ และคงเป็นวิธีที่ดีที่สุดเช่นกัน หากมันตายทุกอย่างก็จบ และปล่อยให้ความลับนี้ตายไปกับไอ้เวรนั่นก็แล้วกัน คิดได้ดังนั้นมังกรจึงคว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันรอบเอวเอาไว้แบบหมิ่นเหม่ สองเท้าเดินย่องออกมาจากห้องน้ำอย่างเบาที่สุด เพื่อไม่ให้คนที่มันเปิดซิงเขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเสียก่อน มังกรเดินมาหยุดตรงโต๊ะหัวเตียง เขากวาดสายตามองหาปืนพกขนาดสั้นของตัวเองที่พกติดกายเอาไว้ จนไปเห็นว่ามันมีเสื้อเชิ้ตสีขาวคลุมอยู่บริเวณพื้นใกล้ ๆ หลังจากหยิบมันขึ้นมาก็เล็งไปยังกายกำยำไร้อาภรณ์ภายใต้ผ้าห่มสีขาวอย่างไม่คิดลังเล ยิงดิวะ! มังกรได้แต่พูดกับตัวเองในใจ ระยะห่างของปืนกระบอกนี้กับหัวของมัน เพียงแค่เขาลั่นไกครั้งเดียวก็ปลิดชีวิตของมันไปพร้อมกับความอัปยศที่เขาต้องเจอแล้ว ทว่าเมื่อฉากอันเร่าร้อนของเมื่อคืนมันกรอภาพเข้ามาในหัว จู่ ๆ ร่างกายของเขาก็เกิดอาการวูบวาบ ผนังช่องทางหลังที่เจ็บระบมกระตุกรัวราวกับว่าชื่นชอบกับสิ่งที่พบเจอมาเสียอย่างนั้น น่าโมโหชะมัด! ไม่ชอบสักหน่อย ไม่ได้ชอบจริง ๆ มังกรสะกดจิตตัวเองอยู่ชั่วครู่ หลังจากนั้นก็พาตัวเองกลับมาที่เป้าหมายตรงหน้า “ตายซะเถอะมึง!” พรึ่บ!... ยังไม่ทันจะได้ยิง เจ้าของรอยสักลายก้อนเมฆรู้สึกตัวรีบแย่งปืนที่เตรียมขึ้นนกมาไว้ในมือ กายกำยำเปลือยเปล่าพลิกร่างผลักมังกรลงไปนอนใต้อาณัติอย่างรวดเร็ว มังกรหน้าเหวอมองปืนของตัวเองในมือคู่อริ บัดนี้มันย้อนกลับมาจ่อที่หัวของเขาแทน “คิดจะฆ่ากูเหรอ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกมั้ง” “มะ มึงเข้าใจผิดแล้ว กะ กูแค่เช็กปืนเฉย ๆ” หัวหน้าแก๊งมังกรเพลิงนิลเอ่ยเสียงสั่น โป้ปดครั้งเดียวไม่เป็นไรหรอกมั้ง “กลัวหรือไง ตัวสั่นเชียว” เฮียเชน หรือ ราเชน สิทธิเสมานนท์ หัวหน้าแก๊งมาเฟียเมฆา ถือได้ว่าเป็นแก๊งที่ค่อนข้างจะมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ไม่ว่าแก๊งไหน ๆ ต่างก็ต้องให้ความยำเกรง ทั้งฝีมือและการบริหารงานของเขา มันขยายอำนาจไปไกลมากทีเดียว ราเชนอายุสี่สิบห้าปี มีความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบสองเซนติเมตร รูปร่างใหญ่โตน่าเกรงขาม นัยน์ตาสีนิลดุดันน่ากลัว เส้นผมสีดำขลับ และมีรอยแผลเป็นข้างขวาถูกกรีดลงมาตั้งแต่คิ้วยันโหนกแก้มก็จริง แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ายังคงดูหล่ออยู่มาก ข่าวลือหนาหูว่าราเชนนั้นเป็นคนค่อนข้างโหดเหี้ยม เห็นชีวิตคนเหมือนผักปลา ฆ่าได้แม้กระทั่งเด็กเล็กไม่มีทางสู้ หากทำให้ไม่พอใจและแค่เผลอไปมองหน้า ก็สามารถยกปืนมายิงทิ้งโดยไม่มีความผิด แล้วนับประสาอะไรกับมังกรที่บังอาจเอาปืนไปจ่อหัวตอนมันหลับ “ละ ลุกออกไปจากตัวกู” มังกรเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองปืนข้างขมับสลับกับคู่อริไปมาด้วยสีหน้าแตกตื่น แม้จะผ่านดงกระสุนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ มังกรในตอนนี้ก็เหมือนลูกไก่ในกำมือของอีกฝ่าย การต่อสู้กับราเชนในระยะประชิดไม่ส่งผลดีกับเขาเลย เพราะฝีไม้ลายมือของเขาและมาเฟียรุ่นใหญ่อย่างราเชนต้องยอมรับว่ายังต่างชั้นกันเยอะมาก “จะปล่อยให้มึงฆ่ากู?” คิ้วเข้มที่มีรอยบากเลิกสูงขึ้น ตามด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมพาให้ขนลุกเกรียว “กูเปล่า” มังกรพูดปดซ้ำสอง “น่าเชื่อตายห่า กูจะบอกให้รู้เอาไว้นะ ถ้าคิดจะฆ่ากู มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก” สิ้นประโยคนี้ราเชนก็ยกมือข้างที่ว่างมาเชยปลายคางของคนใต้อาณัติ จงใจจะยียวนเล่นตามลักษณะนิสัยของตัวเอง ทำเอามังกรสะบัดหน้าหนีด้วยความหงุดหงิด “กูเกลียดมึง” “ไม่กลัวเป็นหม้ายหรือไง” “ไอ้สัส! มึงไม่ใช่ผัวกู” เสียงหัวเราะในลำคอของหัวหน้าแก๊งเมฆาดังขึ้นราวกับอารมณ์ดี ทว่ารอยยิ้มพวกนั้นมันกลับไปไม่ถึงดวงตา ซึ่งคาดเดาได้ยากมากว่าตอนนี้ราเชนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ และจะฆ่ามังกรทิ้งจริง ๆ หรือเปล่า ราเชนนึกสนุกเมื่อเห็นคู่นอนเมื่อคืนที่ผ่านมาเผยสีหน้าตื่นตระหนก มันตลกเป็นบ้า ใครจะหยุดแกล้งกัน หมับ! ฝ่ามือใหญ่ยกมือขึ้นมาลูบไล้กายหนาใต้ร่าง จงใจจะกระตุ้นต่อมความโมโหของมังกรให้มันปะทุขึ้นมา และใช่ ตอนนี้มังกรทั้งโมโห ทั้งโกรธ ทั้งหงุดหงิด ทั้งแอบกลัวปืนที่จ่อข้างขมับ เขาลุ้นอยู่ตลอดเวลา เพราะไม่รู้ว่าราเชนจะระเบิดสมองของเขาตอนไหน “อย่ามาแตะต้องตัวกู เอามือสกปรก ๆ ของมึงออกไป” หัวหน้าแก๊งมังกรเพลิงนิลพูดด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน ดวงตาสีน้ำตาลเข้มแข็งกร้าวจ้องมองชายวัยสี่สิบห้าอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ราเชนรู้สึกกลัว “แต่เมื่อคืนมึงไม่ใช่แบบนี้นะ รู้สึกว่ามึงจะเด้งตูดสู้กูเก่งเหลือเกิน” ผัวะ! เสี้ยวหน้าคมเข้มถูกซัดด้วยหมัดของมังกรเต็มแรง ความอับอายทำให้มังกรลืมว่ามีปืนจ่อหัวอยู่ชั่วขณะ “รู้ไหมว่าคนที่กล้าต่อยกูจะมีจุดจบแบบไหน” น้ำเสียงนั้นเย็นยะเยือกพาให้มังกรใจหายวาบ เขามองดูราเชนปาดคราบเลือดข้างมุมปาก ตามด้วยเคลื่อนปลายกระบอกปืนลากขึ้นมาอยู่บริเวณกึ่งกลางหน้าผาก “มะ มึงจะทำอะไร” คนถูกปืนจ่อหัวเอ่ยออกไปเสียงสั่น “ก็ไม่เห็นจะเก่งเหมือนปากเลยนี่” “...” “เมื่อกี้กูเปิดโอกาสให้มึงยิง แต่มึงไม่ยิง งั้นกูจะยิงมึงด้วยปืนของมึงเอง” เพียงเท่านั้นมังกรก็มองนิ้วชี้ของราเชนที่กำลังสอดเข้ามากดไก เนื้อตัวของเขาสั่นเทิ้มพร้อมทั้งหลับตาปี๋ จนกระทั่ง... แกร๊ก! “อะไรวะ ลูกปืนหมดซะได้” ราเชนหัวเราะเยาะมองเป็นเรื่องตลกขบขัน ก่อนจะโยนปืนพกขนาดสั้นในมือทิ้งลงถังขยะที่อยู่ข้างเตียง กายกำยำไร้อาภรณ์ลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าที่ถอดกองเอาไว้บนพื้นเมื่อคืนจนครบก็เดินออกไปโดยไม่ได้พูดอะไรต่อ สร้างความงุนงงให้กับมังกรเป็นอย่างมาก จนเขาต้องรีบปรี่เข้าไปคว้าปืนในถังขยะขึ้นมาดู มังกรมั่นใจว่าปืนของตัวเองมีกระสุนเต็มแม็กซ์ ดังนั้นมันเป็นไปไม่ได้เลยว่าจะหมด นอกเสียจากไอ้เวรนั่นมันเป็นคนเอาลูกกระสุนออกไป มังกรหงุดหงิดเป็นอย่างมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาจึงคว้าเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาใส่ แต่ก่อนจะเดินออกจากห้องก็ไม่ลืมหยิบโทรศัพท์ที่วางเอาไว้ตรงหัวเตียงขึ้นมา บนหน้าจอปรากฏเป็นเบอร์โทรของแฟนสาวเกือบร้อยสายที่ไม่ได้รับ ทำเอาหัวใจของเขากระตุกวูบขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ฟังไม่ผิด ถึงแม้ว่ามังกรจะเคยรักน้องสะใภ้ของราเชนมาก แต่ก็ไม่มีใครจมปลักอยู่กับอดีตนานนักหรอก ในตอนนี้เขามีแฟนที่เพิ่งตกลงคบหาดูใจกันได้ไม่นานนี้เอง ดังนั้นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้จะให้ล่วงรู้ถึงหูของเธอไม่ได้ เพราะไม่อย่างนั้นเธออาจจะบอกเลิกเขาอย่างแน่นอน อาจจะดูเป็นการเห็นแก่ตัวไปเสียหน่อย ทว่าทั้งหมดมันเป็นสิ่งที่ผิดพลาดและเขาจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นซ้ำสองอีก ติ๊ง! เสียงข้อความดังขึ้นทำเอาคนที่กำลังลากสังขารออกมาจากห้องพักหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง บนหน้าจอปรากฏเป็นเบอร์แปลกส่งข้อความเข้ามา ไม่ทำให้มังกรคิดนาน เจ้าของเบอร์แปลกก็รีบแสดงตัวทันทีว่าเป็นใคร ‘อย่าเพิ่งรีบบล็อก นี่ผัวมึงไง’ ‘อย่ากวนส้นตีน’ มังกรกลอกตาขึ้นบนด้วยความหงุดหงิด แต่ยังไม่ทันได้บล็อกข้อความของอีกฝ่าย ก็ดันมีรูปภาพและคลิปวิดีโอความยาวประมาณครึ่งชั่วโมงส่งสวนกลับมา พอกดเข้าไปร่างกายของเขาชาวาบ ยืนแข็งทื่อแม้กระทั่งจะก้าวขายังทำไม่ได้ ‘555555’ ‘ลบเดี๋ยวนี้ อย่าหาว่ากูไม่เตือน’ เขาพิมพ์ส่งกลับไปด้วยความร้อนรน เสียดายที่เมื่อกี้เขาปล่อยมันไป ถ้าไม่อย่างนั้นเขาคงจะได้ฉีกเนื้อมันออกมาเป็นชิ้น ๆ แน่ ‘คลิป?’ ‘ก็คลิปโป๊ของกูไง ที่มึงแอบถ่ายเอาไว้’ ‘5555 เป็นใครมาสั่ง ถ้ายอมรับว่าเป็นเมียจะพิจารณาเป็นพิเศษ’ ‘ไอ้แก่ ไอ้ระยำ ระวังตัวไว้เถอะมึง อย่าหาว่ากูไม่เตือน’ ‘เอาตัวเองให้รอดจากวันนี้ก่อนไหม เมื่อคืนโดนกูแทงไปหลายครั้งยังมีแรงมาเถียงฉอด ๆ อีก เห็นทีว่าวันหน้ากูต้องสั่งสอนมึงให้สงบปากสงบคำกว่านี้หน่อยแล้ว’ เพียงเท่านั้นหัวเข่าของมังกรแทบอ่อนแรง เอาแต่นั่งกลัดกลุ้มว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ต่อไปอย่างไรดี “โอ๊ยยยย! จะทำยังไงดีวะ” มังกรเกาหัวจนยุ่ง ยอมรับว่ากลัวไอ้เวรนั่นจงใจปล่อยคลิปของเขาหลุดออกมา และถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ไม่ว่าจะพยายามคิดอย่างไร มังกรก็คิดไม่ออก นอกจากประกาศสงครามกับแก๊งเมฆาแล้วยิงกันตายไปข้างหนึ่ง เอาให้รู้ดำรู้แดงไปเลย ทว่ามันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อคนรักเก่าของเขาก็เป็นสะใภ้ของตระกูลนั้นด้วย หากทำแบบนั้นจริงมีหวังได้ถูกเอิงเอยเกลียดเข้ากระดูกดำแน่ ๆ ‘มาต่อยกัน ถ้ากูชนะมึงต้องลบคลิปออก’ ‘ได้ แต่ขอแบบตัวต่อตัว เสื้อผ้าไม่เกี่ยว วัดกันที่เซ็กซ์ ใครหมดแรงก่อนคนนั้นแพ้ โอเคไหมมังกรเมียรัก’ เพล้ง! “ก็เหี้ยละ!” มือถือราคาแพงถูกปาจนชิ้นส่วนกระจัดกระจายเกลื่อนห้อง ข้าวของในห้องก็ถูกขว้างปาจนเกลื่อนพื้น มังกรทั้งแค้นทั้งเจ็บใจจนกำหมัดแน่นด้วยความเดือดดาล เขาอยากจะลากคอไอ้เวรนั่นมากระทืบให้จมตีน “ไอ้แก่สารเลว กูจะฆ่ามึง!” ตอนนี้คลิปโป๊ของเขาถูกแอบถ่ายเอาไว้ ซึ่งเขาไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของไอ้แก่นั่นต้องการอะไร แต่ที่แน่ ๆ มันคงไม่ใช่เรื่องดี

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more