“Alam mo ba ang tungkol dito?” tanong ko kay Ulan nang nasa byahe na kami pabalik ng Maynila.
Umiling siya pagkatapos ay ngumisi. “Ang layo ng pinagdalhan niya sa ‘yo, ah.”
Pinanlisikan ko siya ng mga mata. “Sigurado kang wala kang alam?”
“Come on, Kelsi. Magkasama tayo the whole time. Paano pa ako magkakaroon ng oras para makipagsabwatan sa kanila kung sa ‘yo pa lang, ubos na ang oras ko.”
Nag iwas ako ng tingin. Napabuga ako ng hangin. “Buhay si Chel,” sabi ko habang nakatutok ang paningin sa labas ng bintana.
Naglipat ako ng tingin kay Ulan. “Tinatago siya nina Aldrin. Kasabwat din ba sila nina Tanya dito?”
Tumagilid siya ng upo, paharap sa akin. “How would I know, Kelsi? Again, magkasama tayo. Halos anim na taon tayong nawala dito sa Pilipinas.”
Mahaba ang naging paghigop ko ng
