📖 15. BÖLÜM - GECENİN ORTASINDA SIKILAN SESSİZ KURŞUN
Gece Urfa’nın üstüne ağır ağır çökmüştü.
Gökyüzü simsiyah birkaç yıldız zorla görünüyordu. Rüzgâr ince ince esiyor, uzaklardan bir köpeğin havlaması geliyordu. Karahan Konağı’nda akşam yemeği çoktan yenmişti. Mehmet ağa sofrada itmiş devirmişti, sesi yükselmişti. Kadınlar şimdi telaşla bakırları topluyordu.
Zehra hanım ağa. “Hele çabuk olun kızlar, kaldırın sofrayı. ağanın siniri zaten bozuk!”
Tabaklar içeri taşındı avlu boşaldı sofranın yeri bile silindi.
Mehmet Ağa minderde tek başına oturmuştu.
Kaşları çatık, gözleri karanlığa dalmıştı.
Aras’ın sesi titredi. Ben Berfin’in adını kirletmem ağam.
Mehmet Ağa’nın öfkesi büyüdü. Berfin diyisun ha?! Bu millet konuşuyor oğul Adımızı ağzına almışlar sen hâlâ sevda peşindesin.
Kaşını
