📖 32. BÖLÜM - GÖMÜLEN HAYALLER
Sabahın ilk ışıkları konağın avlusuna düşerken, Mehmet Ağa kahvesinden ağır bir yudum aldı. Gözlerini Zehra Hanım’a dikerek, sesi hiç titremeden emrini verdi.
Mehmet ağa. "Zehra, git Cemo’nun o sözlüsüyle konuş. Bu iş bitsin, yüzükler geri verilsin."
Zehra hanım ağa yüreği ağzına geldi. Bakışlarında sessiz bir isyanla kocasına baktı.
Zehra hanım ağa. "Ağa yapma. Kendi kız kardeşin olsaydı, onun hayallerini böyle yıkmalarına izin verir miydin?"
Mehmet Ağa, sinirle fincanı tabağına bıraktı. Sesi avluda yankılandı.
Mehmet ağa. "Zehra! Yapacak bir şey yok, olan oldu! Aşiret kararını verdi, töre hükmünü kesti. Git konuş diyorum sana!"
Zehra hanım, ağa daha fazla sözün kar etmeyeceğini anlayınca sustu. Yavaşça ayağa kalktı ve avluya seslendi.
Zehra hanım a
