2
1179 Words
“น้องเชอร์รี่ เจ๊ดีใจมากเลยที่หนูยอมมาทำงาน”
“พอดีช่วงนี้ปิดเทอมค่ะ แล้วเพิ่งขอคุณพ่อกับคุณแม่ได้ด้วย”
“ตอนนี้เจ๊มีงานอยู่หนึ่งตัว ลูกค้าเขารีเควส ลักษณะมา เจ๊คิดถึงหนูคนแรกเลย”
“เชอร์มันไม่รับงานต่อนะเจ๊”
“ฉันรู้ยะ ฉันก็ไม่ได้ส่งทุกคนป่ะ”
ฉันขมวดคิ้วหันไปมองหน้าชะเอม
“งานต่ออะไรเหรอชะเอม”
“แกไม่รู้เรื่องอ่ะดีแล้ว”
ตอนนี้ฉันอยู่ที่สำนักงานโมเดลลิ่งของเจ๊หมวยชะเอมพามาแนะนำตัว เพราะชะเอมเป็นเด็กในสังกัดของเจ๊อยู่แล้ว โมเดลลิ่งของเจ๊มีเด็กอยู่หลายคนนะบางคนน่ารักใสๆ บางคนก็เปรี้ยวเข็ดฟันเลยทีเดียว
“เมื่อกี้พี่ส่งรูปเชอร์ไปให้ลูกค้าดูแล้ว เขาโอเคเลย พรุ่งนี้เราจะต้องไปถ่ายแบบกันที่สนามแข่งรถ”
“ถ่ายแบบอะไรเหรอค่ะ ทำไมไปที่สนามแข่งรถ”
“พวกอุปกรณ์ อะไหล่รถซุปเปอร์คาร์ ประมาณนี้แหละ”
“โอเคค่ะ งั้นเจ๊แชร์โลเคชั่นให้เชอร์ด้วยนะคะ”
“ได้ค้า พรุ่งนี้เก้าโมงนะลูก”
เช้าวันทำงาน
วันนี้ฉันตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า เพราะตื่นเต้นกับการทำงานครั้งแรกของตัวเอง รีบอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินลงมาข้างล่าง เจอพ่อกำลังนั่งทานกาแฟอยู่ ส่วนแม่กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว
“สงสัยวันนี้ฝนจะตกนะ ลูกสาวพ่อตื่นแต่เช้าเลย”
“พ่อคะ ไม่แซวกันสิคะ วันนี้หนูไปทำงานวันแรกนะ”
“จริงเหรอ เป็นยังไงกลับมาเล่าให้แม่ฟังบ้างนะ”
“ได้เลยคะแม่”
“แล้วอย่าไปทำอะไรของเขาพังล่ะ”
“แม่อ่ะ”
ฉันแกล้งทำหน้ามุ่ย เรียกเสียงหัวเราะให้กับพ่อและแม่ สิ่งที่ฉันคิดว่าฉันโชคดีที่สุดคงจะเป็นครอบครัวที่อบอุ่นของฉัน เพราะต่อให้พ่องานยุ่งมากขนาดไหน เขาก็จะหาเวลามาทานข้าวกับฉันเสมอและแม่ที่ดูแลเอาใจใส่ทุกคนในบ้านเป็นอย่างดี ชีวิตของฉันแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
ฉันขับรถไปที่สนามแข่งตอนแปดโมงครึ่ง เห็นทีมงานกำลังวิ่งจัดสถานที่กัน
? เจ๊หมวย
“สวัสดีค่ะเจ๊”
“เจ๊กำลังจะถึงนะ หนูอยู่ไหนลูก”
“หนูถึงแล้วค่ะ แต่ไม่รู้ต้องเข้าไปตรงไหน”
“โอเคๆ เดี๋ยวเจ๊จัดการให้”
ฉันเดินเข้าไปที่เต็นท์ที่ตั้งอยู่คนอื่นก็มีหันมามองบ้างแต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ ไม่นานก็มีพี่ผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาหาฉัน
“น้องเชอร์รี่ใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ”
“โอเคเข้าแต่งหน้า ทำผมด้านในเลยค่ะ เดี๋ยวเจ๊หมวยตามมา”
“ได้ค่ะ”
ฉันเดินตามพี่ผู้หญิงคนนั้นเข้าไปด้านในห้องแต่งตัว มีช่างแต่งหน้าทำผมรออยู่สามคนกำลังนั่งเม้ามอยกันอยู่เลยค่ะ
“นี่น้องนางแบบ เริ่มแต่งหน้าทำผมเลยนะ จะได้ไม่ร้อนมาก”
“คุณน้องงงง มานั่งทางนี้เลยค่ะ”
“นางแบบใหม่เหรอจ๊ะ พี่ไม่เคยเห็นเลย”
“ใช่ค่ะ หนูเพิ่งทำงานนี้งานแรกเลย”
“อยู่โมบ้านไหนล่ะเนี้ย”
“บ้านฉันเอง ทำไมยะ”
เจ๊หมวยเปิดประตูเดินเข้ามาพอดี เล่นเอาพี่ช่างแต่งหน้าและช่างทำผมถึงกับสะดุ้งนิดหน่อย
“ถามเฉยๆ ไหมล่ะเจ๊”
“อย่าแกงน้องนะ”
“ไม่แกงจ้า น้องสวยน่ารัก แต่งเบาๆ ก็ปังปุริเย่แล้ว”
ฉันยิ้มให้พี่ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไร หลังจากนั้นเขาก็เริ่มลงมือแต่งหน้าทำผมอย่างจริงจัง สักพักเจ๊หมวยก็เดินถือชุดมาให้
“ชุดนี้เรียบร้อยสุดแล้วลูก”
“เอ่อ ค่ะ”
ฉันรับชุดมาแล้วเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุด เอ่อ มันแค่โชว์เอวนิดหน่อยเอง คงไม่เป็นไรหรอกมั่ง เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จฉันก็เดินออกมาจากห้อง
“ปังมากลูกสาว”
“มันโอเคใช่ไหมคะ”
“โอเคค่ะ ไปๆ เราจะเริ่มถ่ายกันแล้ว”
ฉันเดินออกมาที่หน้างานทุกอย่างเซ็ตพร้อมหมดแล้วก็เริ่มถ่ายกันทันที เจ๊หมวยทำงานเก่งมากเขายืนบอกท่าให้ฉันตลอด ส่วนฉันก็เก้ๆ กังๆ ในช่วงแรก พอเริ่มชินงานก็ไหลลื่นทันที
พนักงานวิ่งมากระซิบอะไรกับเจ๊หมวยสักอย่าง เจ๊หมวยพยักหน้ารับนิดหน่อยแล้วก็หันมาสนใจฉันต่อ บอกเลยว่าแดดวันนี้แรงมาก กว่าถ่ายงานครบทุกเซ็ตก็ปาเข้าไปเกือบสี่โมงเย็น
“เสร็จแล้วลูก เหนื่อยไหม”
“นิดหน่อยคะ”
“เดี๋ยวเจ๊พาไปหาลูกค้า พอดีวันนี้เขามาดูงานเอง”
“โอเคค่ะ”
เจ๊หมวยเดินนำฉันเข้าไปในอาคารข้างสนามก่อนจะกดลิฟท์ขึ้นไปชั้นสอง ที่นี่น่าจะเป็นสำนักงานของสนามแข่งรถ เจ๊หมวยเปิดประตูเข้าไปเจอกับผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน
“เสี่ยธันสวัสดีค่ะ”
“อ้าว เจ๊หมวย นางแบบสังกัดเจ๊หมวยเหรอครับ”
“สวัสดีค่ะ”
ฉันยกมือไหว้ผู้ชายที่เจ๊หมวยเรียกว่าเสี่ยธัน
“ใช่เลยค่าา”
“เด็กใหม่ใช่ไหม ผมไม่เคยเห็นที่สนามเลย”
เสี่ยธันมองฉันด้วยแววตากรุ่มกริ่ม ดูก็รู้ว่าเขาเจ้าชู้แค่ไหน
“แล้วคุณกันต์ธีร์ล่ะคะ เจ๊พาน้องมาสวัสดี”
“กำลัง... อ่ะนั้นไง มาพอดี”
แอดดดดดด!
เสียงเปิดประตูดังขึ้นจากด้านหลัง ฉันหันกลับไปเพื่อจะสวัสดีแขกที่เข้ามาใหม่
“คุณหน้ายักษ์!”
ฉันหันกลับมาเจอกับคุณไนท์กำลังยืนหน้านิ่งอยู่ แต่ฉันเผลออุทานออกมาดังไปหน่อย ก็เลยทำให้เขาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที
“ฮ่าๆๆๆ เมื่อกี้น้องเรียกไอไนท์ว่าอะไรนะ”
เสี่ยธันหัวเราะออกมาอย่างถูกอกถูกใจ ส่วนเจ๊หมวยถึงกับหน้าเสียทันที
“ทำไมเรียกแบบนั้นล่ะเชอร์”
“หนูขอโทษค่ะ”
“เดี๋ยวนี้คุณหมวยรับเด็กไม่มีมารยาทมาอยู่ในสังกัดด้วยเหรอครับ”
“นี่คุณ!...”
“ขอโทษด้วยนะคะคุณกันต์ธีร์ พอดีน้องเป็นเด็กใหม่ เดี๋ยวเจ๊จะอบรมให้ค่ะ”
เจ๊หมวยบีบข้อมือฉันเบาๆ ส่วนฉันก็ได้แต่ยืนมองหน้าเขาด้วยความไม่พอใจ ทำไมใครๆ ก็ต้องกลัวเขากันด้วยนะ
“นี่นางแบบที่คุณโธมัสเลือกมาเหรอครับ”
“ใช่ค่ะ น้องเป็นเด็กใหม่ด้วย แนะนำตัวกับคุณกันต์ธีร์สิลูก เขาเป็นประธานบริษัทอะไหล่รถที่หนูถ่ายแบบนะ”
ขึ้นเป็นประธานบริษัทแล้วเหรอ เขาอายุเท่าไหร่เนี้ย
“สวัสดีค่ะ หนูชื่อเชอร์รี่ค่ะ”
ฉันยกมือไหว้อย่างขอไปที
“ผมสงสัยจังคุณโธมัสเขาเลือกนางแบบจาก...อะไร”
คุณไนท์มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าอกฉัน
“ไอ...อื้อๆๆ”
"เจ๊ขอตัวก่อนนะค้า"
เจ๊หมวยรีบเอามือมาปิดปากฉันก่อนจะพาออกจากห้องทันที ทำไมเขาถึงเป็นคนนิสัยไม่ดีแบบนี้นะ
--------------------------
คุณหน้ายักษ์ของเชอร์ จะดุไปไหนคะเนี้ย
- Writer
