Zihnimi zorlasam da o rüyadan fazlası yoktu. Zaten gözümü açtığımda klozetin üstündeydim, yerde sönmüş purom vardı. Neyse ki kendimi yakmamışım. Sarhoşken puro içmeyi bıraksam iyi olacak.
Ondan öncesini ise hiç hatırlamıyorum. Nasıl eve geldiğimi az çok tahmin edebiliyorum. Korumalar kesin beni konağa getirmiştir. Ayıkken uyumaya geleceğim bir yer değil.
Öyle Vedat gibi çiftlik evlerinde kalacak kadar evcimen değilim. Bir karavanım var. -bu bir sır- Vedat işlerin başındayken ben de karavanımla gezer hayatımı yaşardım. Şimdiyse altın kafeste ağalık yapmam bekleniyor. İyi de bu benim karakterimdeki bir adama uygun bir iş değil ki?
Üniversitede kamu yönetimi okumuştum. Babamın beni bürokrat yapma hayali mi vardı bilmiyorum ama kendisi mafyayken benden kaymakam çıkmasını beklemiyordu her
