ภรรยาตัวร้ายของนายวายุ ตอนที่2
1068 Words
ตอนที่2.
“เรื่องมันไปไงมาไงล่ะ ไหนแกเล่ามาสิ ระบายมันออกมาฉันจะรับฟังเอง”
แหม่ม บอกกับเพื่อนพร้อมกับชงเหล้าให้วี และแน่นอนตอนนี้ไม่ได้มีแค่แหม่มที่อยากรู้ยังมีวายุอีกคน ชายหนุ่มนั่งเพื่อที่จะตั้งใจฟังสิ่งที่หญิงสาวคนนั้นกำลังจะพูดเรื่องครอบครัว ไม่สิพูดเรื่องตัวเขาเองต่างหาก และแน่นอนว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสนใจเลยไม่ใช่น้อย
“ฉันนะได้ยินมาว่าลูกชายคนเล็กคนนั้นเป็นลูกภรรยาลับๆ ของคุณท่าน แต่ว่าเรื่องนั้นฉันไม่ได้สนใจอะไรหรอกนะ ไม่ว่าจะเป็นลูกคนไหนยังไง มันไม่ใช่ประเด็กหรือแม้แต่ ลูกใครมันไม่สำคัญหรอก ใครมันจะไปเลือกเกิดได้ล่ะ แกว่าจริงไหม
แต่มันติดตรงที่ว่า ตามที่ได้ยินมานะ เขาน่ะขี้เหล้า เมายา อันธพาล งานการไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ไม่มีอะไรดีสักอย่างไปที่ไหนใครก็รังเกียจ หนักไม่เอาเบาไม่สู้ สำส่อน มั่ว เกเร บ้านช่องไม่กลับคลุกอยู่แต่ในผับในบาร์ อารมณ์รุนแรง
ที่สำคัญหน้าตาเป็นยังไง ยังไม่เคยมีใครได้เห็นหน้าเขาเลย เหมือนพวกมนุษย์ถ้ำ เห็นไหมไม่มีอะไรดีสักอย่างฉันจะทำไงดี” กัญญาวีพูดออกมาด้วยความหนักใจเป็นอย่างมาก เพราะเธอไม่อยากจะอะไรกับคนแบบนี้หญิงสาวถอนหายใจอย่างแรง ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาและกระดกทีเดียวหมดแก้วเหมือนเดิมก่อนหน้านี้อีกครั้งหนึ่ง
วายุที่ได้ยินคำที่วีพูดออกมานั้นถึงกับสำลัก เพราะว่าคำที่วี พ่นออกมาแต่คำแรกนั้น
ใช่มันไม่มีอะไรดีเลยสักคำ ไม่มีอะไรดีสักอย่างเลยก็ว่าได้ มันช่างเลวร้ายจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าข่าวของเขาจะร้ายกว่าสิ่งที่เขาทำอยู่เป็นอย่างมาก
“แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวกับแกยังไงล่ะในเมื่อคนแต่งคือพี่สาวแก หรือว่าแกเป็นห่วงพี่” คราวนี้แหม่มเองก็เริ่มตั้งคำถามขึ้นมา และแน่นอนว่ามันเป็นคำถามเดียวกันกับที่วายุเองก็อยากรู้ไม่ต่างกัน ทำเอาทั้งสองนั่นก็คือแหม่ม และวายุ ต่างก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างดี แม้ว่าทั้งสองคนจะนั่งอยู่คนละที่ก็ตาม
“ผิดจ้า พี่สาวฉันหน่ะ เขามีคนรักแล้ว ที่สำคัญตอนนี้เขาท้องทุกอย่างเลยมาตกที่ฉัน ตกที่ฉัน ฉันซึ่งต้องมารับภาระนีัแทนพี่สาวฉันแกเข้าใจไหมว๊ะแหม่ม เฮ้ออ” กัญญาวีถอนหายใจแรงเป็นอย่างมาก
“ท้อง..!!” แหม่มถึงกับอุทานออกมา รวมถึงวายุที่หันมามอง ก่อนที่เขาจะยิ้มที่มุมปาก
“สารเลวสิ้นดีท้องทั้งที่รู้ว่าจะแต่งงานเนี่ยนะ แต่ก็ยังดีที่ไม่โกหกหนำซ้ำยังส่งให้น้องสาวมาแต่งงานแทนอีกเหรอ
ใจเธอมันได้จริงๆ กัญญารัตน์ แล้วจะได้เห็นดีกัน” วายุคิดในใจ
วียังคงกระดกเหล้าเข้าปากไม่หยุด “ฉันน่ะตอนนี้เลิกกับพุฒแล้วนะแก”
“ห๊ะ..อะไรกันวะแกเนี่ยมีเรื่องให้ฉันประหลาดใจอยู่ตลอดเลยนะวี ทำไมวะ” แหม่มถึงกับร้องขึ้นมาอีกครั้งด้วยความตกใจ เพราะไม่รู้ว่าเพื่อนอย่างวีนั้นจะมีเรื่องอะไมเซอร์ไพรส์ได้อีก
"มันดูแย่มากเลยใช่ไหมแก เลิกกับแฟนแต่ต้องไปแต่งงานกับแฟนพี่ เอาว๊ะ เล่ามาฉันยังไหว" แหม่มพูดพร้อมกับสองมือที่เอื้อมมือมาจับมือของเพื่อนเพื่อส่งกำลังใจให้กัน
“แกต่อให้เลิกกับพุฒไปก็จริงแต่จะให้มาอยู่กินกับคนที่ไม่รู้จักมันไม่ใช่เรื่องหรือเปล่าวะ นิสัยใจคอเป็นไงไม่รู้ เกิดเมามาซ้อมฉันปางตายทำไงวะ ฉันไม่ต้องตาเขียวตาบวมไปอ่านข่าวเหรอ เผลอๆ วันหนึ่งอาจได้อ่านข่าวตัวเอง
ชายหนุ่มเมาสุรากลับบ้านมาทำร้ายร่างการภรรยาสาวแสนสวยจนบาดเจ็บ งี้เหรอวะ มันไม่เข้าท่าเลย” วีบ่นออกมาทำเอาแหม่มจากที่เครียด ๆ ถึงกับหัวเราะออกมาในทันที
“เดี๋ยวนะวี ฉันว่ามันไม่เข้าท่าตั้งแต่ ภรรยาสาวแสนสวยแล้วรึเปล่า ฉันรู้ว่าแกสวยแต่เบาได้เบานะเพื่อน อย่ามั่นมาก ไหนบอกเครียดยังมาพูดเล่นได้อีก แต่ถ้าเขาหล่อรวยล่ะ”
แหม่มตั้งคำถามขึ้นมา ทำเอาวายุถึงกับยิ้มเพราะคำถามของแหม่ม ที่ฟังดูแล้วเหมือนจะเข้าท่าสุด ๆ
“หล่อรวยแล้วไงล่ะ ถ้าหล่อแล้วดีจริงพ่อเขาจะยัดเยียดให้แต่งงานทำไมกันล่ะแก ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้วแก พูดไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้ ช่างแม่งเหอะ ต่อให้ฉันคัดค้านหัวชนฝาจนเลือดไหลนองพื้น พ่อก็ไม่ยอมหรอก แกก็รู้ว่าพี่ฉันนะลูกรัก ส่วนฉันน่ะลูกชัง” แหม่มได้แต่มองเพื่อนที่นั่งถอนหายใจ และหยิบเหล้ามารินใส่ในแก้ว
“ถ้าหลังจากแต่งงานกันแล้วเห็นหน้าค่าตากันแล้วแกจะทำไงวะ”
“ทำไงได้ล่ะแต่งแล้วยังไงก็ต้องเป็นเมียเขาอยู่วันยังค่ำ ฉันนะอุตส่าห์รักษาความบริสุทธิ์ไว้ตั้ง25ปีนะแก โอ๊ยไม่อยากจะคิดถึงวันนั้น แต่งเสร็จฉันอาจจะฆ่าตัวตาย แต่พอคิดไปคิดมาชีวิตฉันมีค่ายังตายไม่ได้ บางทีฉันอาจบอกเขาว่าฉันเป็นประจำเดือนตลอดปีไม่มีท่าทีว่าจะหยุดอะไรแบบนี้ดีไหมวะ เป็นโรคเลือด โรคประหลาดแบบนี้ดีไหมแก”
สองสาวนั่งหัวเราะ รวมไปถึงชายหนุ่มที่นั่งฟังการสนทนาครั้งนี้
วีนั่งเอามือเท้าคางตัวเองไว้ วายุนั่งจ้องมองหน้าหญิงสาว แม้จะอยู่ในความมือที่มีเพียงแสงสลัวๆ นั้น ชายหนุ่มก็เห็นได้ชัดว่า หญิงสาวผู้นี้นั้นมีใบหน้าที่งดงามยิ่งนัก
วายุกดโทรศัพท์ แล้วส่งข้อความไปหามงคล ลูกน้องคนสนิททันที
“สืบประวัติ น้องสาวของกัญญารัตน์ ด้วย ด่วน!!”
“
- Writer
