RAUX, Celeste

Chapter 4

SOMETIMES it feels impossible to imagine having someone in your life who can appreciate and take care of you. Maybe I was born to be alone forever.

Napabalikwas ako ng bangon ng makarinig ng kabog sa baba. May inaasahan ba akong bisita ngayon? I just yawned at akmang hihiga ulit nang makarinig akong nakakarinding matinis na boses mula sa baba.

"CELEESSSTEEEE!!!! YOU'RE GOING TO MAKE ME BALIW!!! YOU GISING AND BABA HERE! I WANT TO USAP WITH YOU!!"

Oh, not now. Nakalimutan ko na nandito na pala siya ngayon. Ni hindi man lang niya sinabi na maaga siya. Kung alam ko lang sana, maaga rin akong gumising. Bumangon na ako at nag-ayos agad. Siguradong nagwawala na naman 'yon.

Pagbaba ko ay nakita ko siyang nakaupo sa sofa at kumakain ng...

CHIPPS??

"Hindi ka nag text na maaga ka ngayon" Kumuha muna ako ng tubig at uminom.

"Omyyy, what happened, sayo? What did you kain here ba?" she asked.

"Order."

Umupo na rin ako paharap sa kanya saka ko inilapag ang baso sa mesa. Pinagmasdan ko ang kanyang postura at bahagyang napangiwi. She's colorful.

"You looked, crayons," I commented.

"It's a cute kaya. I bili this one sa mall and all of these are branded" ngiting saad niya at umikot pa talaga sa aking harapan.

I won't deny that she has the beauty of a goddess. Sometimes she's weird, but it's tolerable when you're with her. Looking at her outfit, it adds to her energy.

Binalingan ko ang kanyang bagahe, apat na malaking maleta at limang maliliit, dalawang packbag namn at may dalawang katamtamang laki ng shoulder bag, at may suot pa siyang mini shoulder bag na kasya lamang ang cellphone.

My gaze shifted back and forth between Lyra and her luggage. I couldn't believe her. How did all of this fit in the car? Crazy.

"What? You can't blame me, lahat ng things ko from our lumang house is dinala ko." She gave me a hesitant smile and showed me a wrapped food item, which I guessed was chocolate.

Ngumisi ako sa kanya at nilapitan siya.

"You're the one who's going to carry your luggage." I left the living room and went back to my room. But before that, I grabbed the bag of food from her hand.

But because she's stubborn, she followed me. I left the door open, and she came a moment later. She's going to preach na today. I secretly rolled my eyes when I heard myself mimicking her words.

"Cele, are we going to bili some food in the kusina?" She pouted and asked me

.

"Yeah, later." I replied.

"Why didn't you bili a thing for the bahay? The house also doesn't have any decorations. Are you even a tao?" I just stared at her blankly and looked back at my closet.

Kulay itim halos nakikita ko at ng may nakita akong dark brown na coat ay kaagad ko itong sinuot. "Let's go."

"Are you totoo, I need to retouch, muna."

"1 minute."

"What no." nagpapadyak pa niyang reklamo sakin

"Then don't come."

Kukuha na sana ako ng helmet ng mag suggest ang isang to.

"Can we gamit my car, please. I want to mabuhay first," she said weakly. I nodded and went to the driver's seat.

"Ikaw mag d-drive to my car? Can you please hinay-hinay to drive?" I heard her say before I floored the gas. Too late. I hate traffic.

Dalawang minuto kaming nakarating sa grocery store. I wanted to reward Lyra for being quiet during the ride. Bumaba na ako at inantay si Lyra sa labas.

Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa pagkababa niya. Maayos naman ang kanyang rainbow dress pero yung buhok at mukha niya parang natalo sa lotto kung tumingin sa akin.

"Let's go." at nauna nang pumasok sa loob.

Kumuha lang kami ng sa tingin namin ay kailangan sa bahay. Bumalik na rin ang sigla ng kasama ko pagkatapos niyang ma ride sick.

"Wait, Cele. I want to bili a new foundation in my mukha. Wait mo ako here." umalis na siya at pumunta sa pampaganda. Hinayaan ko lamang at pinagpatuloy ang pamimili.

Habang namimili ako ay may narinig akong ingay sa kabila. Kinuha ko muna ang sardinas at tinignan kung saan galing ang ingay na yun.

Sinundan ko ito at natagpuan ko sa hulihang bahagi ng store na ito. Nakita ko ang isang matanda na binulyawan ng isang maarteng babae. Bakit ba ako pumunta dito, ugali kung hindi makialam sa away ng iba. Nung tignan ko ang mukha ng matanda ay hindi ko na natiis.

Akmang ihahampas niya ang hawak niyang bag ka Nanay ng pinigilan ko.

"You should respect your elders, Miss." pinasadahan ko ang kabuoan niya, laking yaman ang isang to. Klarong klaro din na maarte ito. Nanlaki ang kanyang mata ng tinignan ko ito.

"Sino ka sa tingin mo?"

"Hindi ko sasabihin,miss."

"Ginagalit mo talaga ako noh." maarte niyang sabi. May lahi naman ito pero parang laking pinas din to.

"Mabuting na yung nag-iingat." blanko ko lang siyang tinignan at unti-unting nilapitan saka bumulong.

"You better leave this place before you end up on the floor, bathing in your own blood." malamig kung sambit sa kanya at lumayo.

Kita ko pa ang panginginig ng kanyang kamay at tumakbo palabas.

"Ayos lang ba kayo, Nay?" malumanay na tanong ko sa ginang.

"Ang bait mo iha, salamat sa pagligtas."

"Wlang ano man ho, siya ihahatid kita sa sakayan para makauwi na kayo." kaagad ko siyang inalayan hanggang sa makalabas sa store.

"Mag-ingat ka iha, maraming masama ngayon ikaw ay may magulong buhay sa darating na panahon. Sana malagpasan mo. Hanggang sa muli, iha"

Pinanood ko pa siyang sumakay sa isang mamahaling sasakyan. Kahit nalilito sa kanyang sinabi ay hindi naman ako nabahala, my life was already messed up.

Kaagad akong bumalik at nadatnan ko na si Lyra na bitbit ang cosmetics products. Hindi nagtagal, binayaran narin namin ang mga pinamili at kaagad na umuwi. Sakto lang rin ang grocery namin aabot na ito ng isang buwan, hindi naman kami matakaw pagdating sa pagkain.

"Cele, you're so tahimik. Aren't your laway not to panis." maarteng saad niya habang binubuksan ang pinamili niya.

I just ignore her. Hindi naman kasi ako madaldal at madalas lang akong wala sa mood magsalita. Tinapos na namin ang aming gawain at nagpahinga. We just order something to eat later. I also got lazy to cook, as Lyra was not in the mood either.

Kinabukasan, nagpasiyang sumama ni Lyra at magsimula na sa trabaho. As usual, my outfit consisted of a leather jacket, sando, fitted jeans and a killer heel. All of this was color black. Tinignan ko naman ang kasama ko, kung ako ay halos itim siya naman nakakasilaw sa kulay pink.

"What was that?" I asked her. Her dress does not fit the bar.

She was wearing a sexy pink skirt, together with her pink sando, pink accessories from the head to feet, and also, she was wearing a pink leather jacket and her queen pink boots. Nag-iisip pa ba sya. Inilingan ko lang at naunang lumabas. Obsession of pink.

Pagdating namin ay kaagad sinuri ang kasama ko sa mga bantay. Iniwan ko na siya at nagsimulang magtrabaho, right now nandito ako sa itaas. Mula dito kitang kita ko ang mga nangyayari mula sa baba. Nakita ko pang to do pa cute si Lyra sa lalaking nag interview sa kanya ngayon.

Napabaling ang aking tingin sa gilid kung saan ang pinto ng boss dito. Tinitigan ko lang ang pinto na akala mo ay may ginagawang masama. Napabuntunghinga ako at sa ibang bahagi tumingin.

"Aren't you afraid of working here?" someone spoke beside me.

I just nod and have nothing to say. A woman's voice laughs sarcastically.

"Hindi ka ba magtatanong kung sino ako?" tinuro pa niya ang sarili at tumawa na parang lasing

Tinignan ko ang kanang kamay niya na may bitbit na alak. Patuloy pa rin siyang umiiyak at napahagulhol.

"Wala ba talaga siyang gusto sa akin o may pumalit na. You're nothing but a gold digger."

She screamed and left the place. A desperate woman. Hindi ko rin siya maintindihan. Baka may nangyari tapos ako ang napalabasan ng emosyon niya. People these days are so cruel. Kaya ayaw ko sa mga lalaki dahil sakit sa ulo at wala rin akong panahon. Habang busy ako sa mga tanawin ng may nagsalita.

"Madam, tawag ka ni boss." biglang may sumulpot na lalaki at iniwan ako.

Kaagad akong tumalima sa opisina ng boss na ito. Dahan-dahan ko itong binuksan at pumasok. Kitang kita ko sa loob ang malinis na kapaligiran at ang pabango. Tumindig lamang ako at tumingin sa harap. Hindi mo aakalain na lalaki ang nakatira sa loob na ito.

"You like my room, feel free to roamed around."