Extent Love s2

Prologue

I cant imagine the heart breaking scene of ria. Is it really that painful to love as if I don't want to experience it too.

Kung ganoon lang din ang love, I'd rather be a single forever or adopt a child and be a single mom. *signed*

~~~~FLASHBACK~~~~~

We thought the wedding will start in 5 mins so pumunta na kami sa church. Were excite that day so nung nakita namin yung kotse na sinasakyan nila kuya lance and ian.

Iniwan na namin si ria but we never thought na walang groom na darating. Kai and i were positive na kasama ni kuya lance ang groom ng araw na yun.

But to think na hindi groom ang kasama nya kundi bad news. I dont know what to feel that day masyado ba kaming naging confident na matutuloy ang kasal?.

Hindi ko alam kung ako ba ang dapat sisihin because i was the one who give a false news and bring them there.

I was just so excite that day na hindi ko na naisip na magkakaganun ang lahat.

I see her broke like a fine glass her tears is like blood na dumadaloy sa katawan ko. I was in fury. Galit ako kay kuya ian why did he do that.

*sniff* *sniff* *sob* sob*

Napapailing ako habang umiiyak nakikita ko kung paano lumakad si ria in front of the church. Puno ng luha at sakit ang nararamdaman.

When she stop in the middle. Kung saan sana kasama nya si kuya ian ngaun. Nakita namin lahat kung paano sya unti unting mapaluhod at doon umiyak ng umiyak.

" a-ang s-sama ng k-kaibigan nyo paano nya nagawa kay r-ria to" rinig kong sabi ni kai habang patuloy ang pag-iyak.

Nasaktan kami kahit hindi kami ang nasa kalagayan ni ria. Specially me i feel guilty. Sinisisi ko sarili kong dinala pa sya dito.

Naramdaman kong niyakap ako ni kuya lance but i slap his hand. Galit, sakit, at awa ang nararamandaman ko.

Lahat ng bisita pinaalis na nila noah,naririnig ko rin ang pag hingi nila ng pasensya. Sila mommy at daddy niyakap lang nila ako at umalis na din. 

Ang family naman ni kai ay ganun din. We cant go near her, tinitignan lang namin sya habang na nasasaktan ng sobra. Were scare na kapag lumapit kami at hawak sya baka mabasag sya ng pino sa harap namin. 

She's broken, all her pain its like spike na tumutusok sa puso namin. Her tears is like our blood na kada patak non nakakaramdam kami ng pagkulo ng dugo sa katawan namin.

We feel her, me and kai, nararamdaman namin kung gaano sya nasasaktan. And its hurts to see her cry like this. Hindi ko kaya mapatawad si kuya ian.

I also feel angry to my own brother bakit hindi nya magawang mag paliwanag. Ni wala man lang syang sinasabihing dahilan i know na may tinatago sya samin. 

How can he do this to me to my bestfriend! Galit sobrang galit ang nararamdaman ko sa kapatid ko. Kahit na may babaeng nasasaktan sa harap nya ginawa pa rin nyang pagtakpan ang kaibigan nya!

All of them! All of them i hate all of his friend!!! I hate all of you i hate you for hurting my bestfriend i hate you kuya!.

"I hate you" hindi ko namalayan lumabas na sa bibig ko ang tumatakbo sa isip ko. Na nakapag patigil sa kanila.

Nakita ko ang awa at guilty sa mga mata nila. Pero galit ang nararamdaman ko sa kanila ria was like my sister and it hurts me seeing her like this,Kuya knows it. Sinamaan ko sila ng tingin isa isa lahat ng kaibigan ng kapatid ko. 

"...calla.." hindi matatago ang guilty sa boses ng kapatid ko. Pero wala akong nararamdaman ngaun kundi galit sa kanila.

" i.hate.you! All of you i hate you!!!!!" And i see his eyes hurt. alam kong gaano ako kamahal ng kapatid ko pero hindi ko sila mapapatawad sa pag tatago ng dahilan kung asan ang magaling nilang kaibigan.

" baby.." 

Napapailing ako habang todo ang iyak.

" dont go near us... all of you i hate all of you!" Tinuro ko sila magkakaibigan lumapit ako kay kai at itinayo sya para lapitan ang nasasaktan namin kaibigan. Gusto ko na alisin si ria sa lugar na ito.

" sis..." rinig kong tawag ni carlo pero hindi ko na pinansin.

" itago nyo magaling nyong kaibigan. Wag na kayong lalapit pa samin! Pare parehas lang kayo magaling lang kayong manakit ng babae" kita ko ang guilty sa mga mata nito at tumalikod na. Inalalayan kuna si kai tumayo kita ko din ang pag tingin nya ng masama sa mga kaibigan ni ian at tumalikod na kami.

Bago pa kami makalapit nauna na samin si logan na mayakap si ria. Nang makita kami ni logan agad nyang binitawan ang katawan ni ria niyakap namin ng mahigpit si ria at sinabayan sa pagiyak nito.

Nasa tabi lang namin sila carlo at logan. Si kuya lance at mga kaibigan nito ay nakatingin lang sa malayo.

" ang sakit... bakit wala sya ang sakit... nangako sya sakin" rinig naming sabi ni ria sa pagitan ng pag hagulgul nito. Tahimik lang kaming nakikinig ni kai.

" dadating sya diba baka... may importante lang ginawa sa trabaho ? " sabi ni ria.

"..."

" mahal nya ako hindi nya gagawin to... nag propose sya sakin nangako sya sakin mahal nya ako kami ng mga anak nya tell me dadating sya diba mali lang si kuya lance ng sinabi..."

.....

" baka good time lang to baka prank lang to... tell me please tell me darating sya kai please cal tanongin mo si kuya lamce baka nasa trabaho lang si ian may kameeting ba sya hihintayin ko sya" kitang kita ang sakit kay ria ang pagiging desperado sa boses nito. Wala kami masabi tanging tahimik at nakikinig lang kami sa kanya.'im sorry ria we dont know anything'

" im sorry" tanging nasabi ko na mas kinahagulgol ni ria.

" bakit cal bakit ganito bakit ang sakit bakit nya ko nagawang iwan bakit ngaun pa" napailing nalang ako at hinahaplos ang buhok nito. Na kanina ay maganda ang ayos ngaun ay parang binagyo na.

Ang muka nya na mala dyosa ang itsura ngaun parang puno ng sakit ang nararamdaman.

" ria umuwi na tayo" tanging nasabi ni kai habang pilit na pinupunasan at nilalakasan ang loob para sa kaibigan namin. Kumuha rin sya ng tissue at pinunasan ang muka ni ria. Dahil may kaunting makeup ang nagkalat doon.

" hihintayin ko sya kai siguro busy lang sya sa trabho hihintayin ko sya dito pupunta sya kahit wala nang pari kahit kami nalang dalawa"

" ria..." nagaalalang sabi ni carlo

Nginitian kami ng pilit ni ria tumayo sya at umupo sa hagdan sa ginta ng simbahan. 

" mauna na kayo hihintayin ko sya dito na late lang yun" hindi kami makapaniwala sa sinabi ni ria. Kinakabahan man sinubukan kung lapitan sya. Pinunasan ko na rin ang mga luha ko. Tanging si ria nalang ang tuloy ang luhang umaagos sa pisnge nito.

Lumuhod ako sa harap nya pilit na pinagtatagpo ang mata namin dalawa. Kita ko sa mata nito ang sakit na nararamdaman.

" ria we need to go home kaylangan ka ng kambal they needed you ria please" mahinahon kung sabi. Sumisinghot sya tumingin samin at umiiling.

" ria please you need to be strong para sa mga baby natin tama si cal please umuwi na tayo sasamahan ka namin hindi ka namin iiwan" kita ko ang pag tabi sakin ni kai at pag hawak nito sa pisnge ni ria. Umiiling lang si ria na tuloy pa rin ang pag luha.

" ria.." 

" hindi ko kaya hihintayin ko sya dito please kahit ngaun lang ..." nagmamakaawa nyang sabi.

Kita ko namang lumapit na sila kuya lance samin at mga kaibigan nito. Wala na din natitirang bisita at kami nalang ang naiwan sa loob ng simbahan. May lungkot sa mga mata nila pero hindi ako natutuwa sa presenysa nila.

" cal.. kai kayo na muna bahala sa kambal ako na munang bahala kay ria sasamahan ko syang mag hintay dito" mahinahong sabi ni logan. Tinignan namin sya at tumatango nalang sya. Napabuntong hininga ako at pinunas nalang ang natitirang luha saking mata.

Hinawakan ko ang braso ni kai tinignan ko syang makahulugan at umiiling nalang.

" ria mauna na kami ha.. kami na muna ni cal mag aalaga sa kambal kasama mo si logan dito wag ka gagawa ng kung ano ha? Andito lang kami mahal na mahal ka namin hinding hindi ka nag iisa andito kami ng mga anak mo " sabi ni kai at yumakap tumingin lang ako kay ria at ngumiti ng pilit. Tumango tango at yumakap nadin sa kanya.

" be strong ria" sabi ko at bumitaw na kami. " dont leave her logan " dagdag ko na tumingin pa kay logan tumango naman ito. Kaya tumalikod na kami.

Nakita pa namin ni kai ang kapatid ko at kaibigan nito. Walang gana lang kaming tumingin pero bago pa kami makalagpas.

" hindi nya kayo kaylangan makakaaalis na kayo at wag na din kayo magpakita sa kanya"at nilagpas ko na sila. Alam kong wala silang kasalanan pero na iinis ako sa kanila. Dahil kahit ganito na ang ngyari kay ria may gana pa silang pag takpan ang magaling nilang kaibigan.

Alam kung may alam sila na hindi sinasabi samin. Kung hindi nila kayang sabihin kami ang gagawa ng paraan.

" lets go kaya na ni logan yun kaylangan kayo ng kambal" sabi ni carlo sya ang mag hahatid samin papunta sa mansyon nila ian para kunin ang kambal at dalhin sa condo ko doon muna kami pansamantala habang hindi pa maayos ang lahat.

Hindi namin kaya iwan si ria ng ganito ang lagay lalo na kung sa mansyon ni ian na madami silang ala-ala

~~~~~END OF FLASHBACK~~~

I feel guilty we dont know the reason but i feel guilty. Lalo ako ang dahilan kung bakit ba kasi dinala ko pa sya sa simbahan na walang sapat na balita. Akala ko kasama ni kuya lance si ian. Ang sabi lang nila alvin parating na si kuya lance ng 5 mins.

Nawala na sa isip ko mag tanong nung araw na yun ng sapat na information. Sobrang excited ko ibinalita na agad kayla ria na parating na si kuya lance. kaya akala ko matutuloy na.

When i think the day were ria's broke into pieces. It's hurts as if i was her. 

Sana maging masaya na si ria if hindi si kuya ian ang nakatadhana para sa kanya sana mahanap na ang para sa kanya so that she will be happy. 

Kaylan kaya namin ulit masisilayan ang ngiti ni ria

I hope she will find her happiness..