BÖLÜMÜ SİLEMİYORUM MAALESEF ASIL BÖLÜM ÖTEKİ
Gözlerimi ne zaman açtığımı bilmiyorum. Yüzüme soğuk su çarpıldığında gözlerim açıktı ama vücudum hâlâ felçliydi. Hareket edemiyordum.
Büyük bir konteynerin köşesinde diğer kızlarla birlikte yatıyordum. İnsan kaçakçıları tarafından kaçırıldığıma inanmak hâlâ çok zor.
Gözyaşlarım sürekli akıyordu ama silemiyordum. Çünkü bütün vücudum uyuşmuş durumdaydı. Diğer kızlar da benimle aynı durumdaydı. Birçoğu yüksek sesle ağlıyordu. Ama adamlar onları hayvan gibi dövünce sesleri kesildi.
Kalbim korkuyla doldu. Bunun sonunun nasıl olacağını düşünmek bile istemiyorum.
Nerede son bulacağım?
Köle mi olacağım?
Genelevde mi kullanılacağım?
Ya da daha kötüsü mü?
Durumumu fark ettiğimde, şaşırtıcı bir şekilde aklıma gelen ilk kişi patron oldu. Beni
