Elena'nın emri ile ilk başta odaya gelen ayı ve diğer cenabet mafya bozuntuları, ellerindeki silahlarla bizi mahzene indirip birer sandalyeye bağladılar. Ama adamlar kapıdan çıkmadan dayanamadım; o iri ayıya İtalyanca:
— Hey goril! Seninle daha işimiz bitmedi. O yerleri sana öptüre öptüre döveceğim seni, bekle ve gör seni pis cenabet! diye bağırdım.
Tabi goril bu lafıma resmen totosu ile gülüp, beni süzen alaycı bakışlarla kapıdan çıktı. Hala sinirimi alamadığım için hızla iki paşazadeye döndüm. Alaylı bir ifadeyle yüzlerine bakarken, aklıma daha önce okuduğum ve onlara tam uyan bir dörtlük geldi; başladım okumaya:
> *"Bir yar sevdim çok uzakta yaşıyor,*
> *Garip gönlüm tonla kahır taşıyor.*
> *Defalarca sevdiğimi söyledim de,*
> *Ben severken o yar götünü kaşıyor..."*
&
