CHAPTER 10
1314 Words
I am still trying to stand up. Even though my middle part hurts so much, I immediately picked up the lower part of my clothes that Zavid took off earlier.
I put it on again and walked slowly towards the exit of the bar. Every step I take, I can't help but grimace in pain because of my middle part.
I still feel something dripping down my legs. Now it stings, making it difficult to walk.
As I climbed more and more stairs, the pain made me cry even more.
Finally, I breathed a sigh of relief when I reached the room. As soon as I entered, I immediately went to the bathroom and took off all my clothes. So I could freely observe myself in the mirror.
I cried even more, especially when I saw the big bruise on my cheek and how the blood trickled down my thigh, which is still trembling until now.
gayon nalang ang panglulumo ko dahil wala na talaga ang pinaka iingatan kong p********e .
Bago paman ako tuloyang bumagsak dito sa sahig ay agaran nalang akong nag bathtub para Kahit konti naman ay maibsan ang sakit.
Isang oras rin akong nagbabad sa bathtub bago ko naisipang mag banlaw .
After I finished washing up, I immediately stepped out of the bathroom and proceeded to get dressed.ganoon parin pinapatuyo komuna ang buhok ko bago ako humiga .
Kaharap konangayon ang kisami , and I can feel the tears streaming down my face. Gusto konang umowi miss kona iyong dalawa, But how will I go home if I've signed a contract that I didn't really want?
Naisipan kong tatakas na lang kaya ako, pag may pagkakataon. Ngunit paano, mga kaibigan ko? Pero mayaman naman sila, diba? Kayang-kaya nilang kumuha ng bantay. Tama 'yon nga.
Seguro tatakas na lang ako, dahil sa takot na baka sa tuwing aangkinin niya ako mauulit nanaman yong nangyari kanina, At baka mas malala pa. Hindi naman siguro ako makukulong dahil lang sa kontrata, diba? Kasi pagtuloyan na akong makatakas, magpapakalayo layo ako. Gagamitin ko na lang 'yong pera sa bank account ko. Okay na rin 'yon, panimula.
Hindi ko namalayan nasa malalim na pag-iisip ko ay unti-unti napala akong nilalamon ng dilim ang diwa ko.
Hanggang sa magising ako dahil sa naririnig kong parang may nag-uusap. Kaya naman, dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata.
"How is she?" tanong ni Zavid sa babaeng nakasuot ng doctor uniform. Tayka nga, bakit may doktor? Sinong maysakit?
"She's still sore, so don't forget to give her the medicine I bought," paalala ng babaeng doctor. Sa pag-aakala ko, ako ang pinag-uusapan nila. At napagtanto ko rin.
hindi nanaman ako makagalaw dahil sinubukan ko sanang gumalaw pero sumakit ang aking gitna , medyo mabigat rin ang pakiramdam ko naalala korin na parang pinasukan pala ng tubo ang gitna ko kagabe kaya pala may doctor
Nakita kulang ang pagtango ni Zavid bago umalis ang doctor , kaya bigla nanaman akong kinabahan nang bigla itong tumingin sakin .Alam konamang sa tuwing naramdaman ko ang presinsya nito palagi akong kinakabahan dahil narin sa madilim nitong awra.
"how are you feeling ?" nagulat nalang ako dahil sa malumanay na tanong nito ,bakit ganon bakit parang nag bago ito bakit parang bigla ata tong may pakialam sakin . Ngunit hindi nalamang ako umimik dahil galit ako rito ,pero may karapatan ba akong magalit kong nakaperma na ako? .
Kailangan ba ganoon paraan niya ng pag angkin sakin na parang mawalan ako nang olirat sa sakit.
"hey I-Im sorry ,I will take it back the contract" biglang aniya nito , dahilan upang lumaki ang aking mata dahil sa hindi maka paniwala sa sinabe nito para atang bigla akong nabuhayan nang loob ,ibig nitong sabehin makakauwi naako at dina kami mag kikita ?.
" t-talaga babawiin mona yong kontrata" gulat kong aniya rito, bigla nalamang akong bumangon dahil sa subrang saya pero dahilan rin iyon nang pag ngiwi ko sa sakit.
"be careful, yeah babawiin kona" aniya nito. Parang kahapon lang malamig ang itsura nito piro ngayon tila may buhay na ang mga mata ,kayanaman wala sa sarili akong napangiti dahil sa tuwa ,pero sandali lang iyon dahil napansin ko ang biglang pagkatulala nito habang nakatitig sakin .
But suddenly, I felt a strange sensation as the palm of their hand touched my cheek. A tingling sensation seemed to flow gently through my body, as if something had shifted and my feelings had changed.
"so ibig sabehin papauwiin mona ako?" masigla Kong aniya rito ano kayang nakain nito at bigla nalang nag bago ang isip , seguro bigla itong naawa sakin o dikaya may nakita na ito na babaeng pwede nitong maging parausan .Pero alin man doon ang dahilan hi hindi na iyon importante , kakalimutan kunalang siguro ang ginawa nito sakin dahil wala naman akong magagawa kahit magalit ako hindi na maiibalik ang pagka birhen ko.
"no you will stay here" seryosong aniya nito ,And suddenly, their emotions shifted again returning to being cold and lifeless, na parabang may nagawa kananamang mali
"d-diba sabe babawiin muna yong contract?" nauutal kong tanong rito ,dahil hindi ko ito maintindihan hindi kunanaman halos mabasa ang expression ng mukha nito dahil sa pabago bago nitong ugali.
"yes I say that but I didn't say that you are leaving here" matigas na aniya nito .
Anong ibig sabihin nito anong hindi ako pweding umalis ?.
"Anong pinagsasabi mo? Anong hindi ako pwede umalis?" Nagsisimula na talaga akong magalit at mainis. Bakit naman ako titira dito kung may bahay naman ako at may sarili ring buhay.
"You will live here forever with me, so now take this medicine," deritsong aniya nito sabay abot nang gamot sa akin. Ngunit inilag kulang ang aking olo upang hindi malagay sa aking bibig ang gamot. parang magsisimula na rin ata itong magalit, dahil ramdam ko na ang pagtaas-baba nang dibdib nito.
Gusto ko nalang tumawa ng pagak ngayon. Seryoso ba ito? Bakit parang siya na ang nag-decide sa buhay ko?
"Hindi pwede 'yang sinasabi mo!! Aalis ako, uuwi ako sa bahay." Pinatigas ko pa ang pagkakasabe ko, para iparating dito na hindi ko gusto ang sinasabi niya.
Hindi ko naman gusto makasama ang taong hindi ko kilala? Oo, kilala ko ang pangalan nito pero hindi ang pagkatao nito.
" just take this medicine and don't taste my patience merneth" may diin ang pagkakasabi nito sa pangalan ko .
Ramdam ko ang pagpipigil ng galit nito, dahil sa pag pikit nang mata ,pero hindi parin naman matatago kong papano umiigting ang panga nito . Inabutan olit ako nito nang gamot at tubig sa pagkaka alam ko sa gamot nayon ay Isang painkillers .
Pero nagmatigas parin ako ,hindi kuparin tinanggap ang gamot tumitig lamang dito.
Napasigaw nalamang ako ng bigla nitong ihagis ang baso sa pader dahilan nang pagkabasag. nanlilisik ang mata nitong naka tingin sakin kaya ramdam kona ngayon ang panginginig nang buong aking katawan sa takot .
"Hindi pwede yang sinasabe mo dahil maysarili akong buhay at hindi ko gustong makasama ka!" lakas loob Kong sabe rito para iparating na hindi ako natatakot rito ngonit ang totoo ay kulang pa ang salitang takot para sa nararamdaman ko ngayon.
Ngonit parang maslalo lang hindi nito nagustohan ang sinabi ko dahil sa isang iglap bigla nalang naging abo ang hawak nitong gamot, parang sapagkakataon ito ay naputol na ang kaunting pasinsya nito ,subrang nanlilisik na ang mata ni Zyro tila kakain na ito nang tao.
"do you want punishment hu?" nakangising aniya nito nakinataas lahat ng aking balahibo ,paraan nang pangkakangisi nito halatang hindi mo magugustuhan o maymasamang binabalak
Ngonit mas ang kinagulat ko ng bigla na itong naghubad nang damit.
"t-tayka a-anong ginagawa mo" nauutal kong tanong rito ngunit tumingin lang ito sakin .Namalayan konalang ang dahan dahang pag atras ko sa headrest ng kama at sa takot parang gusto konang tumakbo
" stripped "
- Writer
