caught by his Demon. ( CAUGHT SERIES 1)

CONTINUETION 19

WARNING:Read your own Rest

__________

Kulang nalang ay lumabas ang puso ko sa sobrang kaba nang nakarating na kami sa mansion ni Zavid. Nagtataka naman ako ng bigla itong tumayo.

Bumaba ito sa sasakyan at matalim na tumingin sa akin. Kung pwede lang sana akong tumakas, ginagawa ko na, pero paano? Pakiramdam ko kapag gagawin ko 'yon, ito na ang huling buhay ko na ayaw kong mangyari.

"Get off," utos nito sa akin, pero hindi ako nakinig. sumiksik lang ako sa pintuan ng kotse para hindi ako nito mapalabas. Ngunit gayon nalang ang kinagulat ko nang nagngit-ngit ang bagang nito at walang pasabing sinampal ako sa mukha, dahilan ng pagkaumpog ko sa upuan ng sasakyan. Sobrang hapdi ng mukha ko na alam kong mag-iiwan yon ng pulang marka.

Sinong hindi Kong ang palad nito? Parang sasakupin na ang buong mukha ko. Pasalamat nalang talaga ako dahil sa malambot ang upuan ng kotse kaya hindi ako masyadong nasaktan.

"Ubos na ang pasensya ko sa'yo!" sigaw nito at bigla ako nitong hinila palabas, hindi kamay ko ang hinila nito kundi ang buhok ko na kanina pa mahapdi . kaya Hindi Korin mapigilang mapahiyaw sa sakit

sinobukan Ko sanang hawakan ang kamay nito upang pigilan, pero hindi ako nag tagumpay dahil sa mas malakas ito kay sakin.

Halos hindi ko na nga maayos ang paglalakad ko dahil nakayuko ako at napapasunod rito. Sinong hindi mapapasunod kong hila-hila nito ang buhok ko naparang aso .

"Aray! Masakit!" iyak Kong hiyaw rito. Ngunit hindi man lang ito nakinig hanggang sa makapasok kami sa mansion.

"Jusko, hija!" sigaw ni Manang nang akma sana ako nitong puntahan ng bigla itong pinaputokan ng baril ni Zavid na kinaiyak ko. Mabuti na lang at sa sahig lang iyon pinatama.

Napaka-demonyo talaga nito.

"Wag kang lalapit," banta nito. Kang Manang napatingin naman ako sa mga kasambahay na halos naka-yuko lahat at walang gustong tumingin rito. Tinignan ko si Manang na naka-ngiti. Gusto ko sana iparating rito na okay lang ako, pero naging mapait na ngiti iyon. Baka kasi magpumilit itong lumapit sa akin at tuloyan na talagang mapahamak.

Napahiyaw nanaman ako ng hinila ulit ni Zavid ang aking buhok. Akma pasanang lalapit si Manang ng pinigilan ito ng isang kasambahay.

Habang panay hila ni Zavid, panay rin iyak at pagmamakaawa ko rito. Hanggang sa makarating na kami sa isang silid na alam kong hindi akin. Kakaiba ang silid na ito, halos kulay itim lahat, parang pag pumasok ka ay kusang tatayo ang mga balahibo mo dahil sa kakaibang atmospera ng paligid.

Ngunit ang mas kinagimbal kong nakita ay ang mga kakaibang ka gamitan sa silid na nagpakilabot sa buong katawan ko. Hindi ko alam kung anong klaseng mga gamit ito dahil sa kakaibang itsura.

Sa bandang gilid ay may nakasabit na tali, iba-iba ang itsura nito. May bakal, lubid, at tela. Sa baba naman nito, ang nag-pangiwi sa akin ang nag-raramihang s*x toys na iba-iba ang hugis at kulay. Sa katabi naman nito, mga gamit na bilog na magkaka-iba rin ang mga laki. Pero ang mas kinatakutan ko ang klase-klaseng mga latigo, may malapad at may manipis.

Marami pang kakaibang gamit na hindi ko alam at hindi ko sigurado kung para saan. Pero sinisigurado ko na sa lugar nato ay Isang torture room na gamit ang ibang pamamaraan.

Napahiyaw nanaman ako ng bigla ulit ako nitong tinulak na kina-bagsak ko sa sahig. Kaya napa-iyak na lang ako sa sakit. dahil sa lakas nang pagkakabagsak nito akin.

"You b***h, niloko mo ako!" sigaw nito sa akin na nanlilisik ang mata. Ako naman ay hindi makatayo dahil masakit na ang katawan ko, kanina pakasi ito puro pananakit ang ginagawa sakin . Aminado akong niloko ko ito, pero kasalanan ko bang gusto kong makawala rito? Bakit naman kasi ako pa?

"Alam kong niloko kita, pero alam mo na mula pa lang gusto ko nang umalis," naiiyak kong sagut rito. Mas lalo naman akong napaiyak nang bigla itong lumapit sa akin at buong lakas nanaman akong sinampal. Narinig ko pa ang pag-tunog ng kamay nito na dumapo sa aking pisngi. Kulang nalang ay matilapon ako kung hindi lang ako nakaupo sa sahig.

"so you really fooled me hu?" maydiing sabe nito at hinila na naman ang buhok ko dahilan nang pagkatingala ko dito na siyang kinatagpo rin ng aming mga mata ,tinitigan ko ito na parang nag mamakaawa dahil masakit na talaga ang ginagawa nito ,

kailan ba ako sinaktan ? walang pang nanakit saakin ng ganito ito pa lang.

walang akong nakikita sa mga mata nito ngayon kondi Galit na may halong sakit na diko mawari Kong bakit

wala itong karapatan na saktan ako ng ganito kaya naman ay lakas loob Kong hinawe ang kamay nitong mahigpit na naka hawak sa buhok ko, salamat nalang talaga at na tabig iyon

"Oo niluko kita ,pero wala Kang karapatang saktan ako ang sama mo!!" matigas na bulyaw ko rito pilit kong tinatagan ang luob ko pero ang totoo ay kanina pa ako ng hihina

" gagawin ko ang gusto Kong gawin Sayo merneth, because you are mine." tiim bagang Saad nito sakin para bang gusto nitong iparating na pagmamay ari nya talaga ako

"Wala kang karapatan dahil hindi ako sayo. Hindi mo ako pag-aari," matigas kong sagot rito at pilit nilabanan ang madilim nitong titig. Kinilabutan naman ako ng ngumisi lang ito at sa paraan ng pag-kakangisi nito ngayon, ay kakaiba subrang nakakakilabot..

"Ok, let's see," he said with his playful smirk na kinatakotko. Nagtaka naman ako.Bigla itong tumayo sa pagkakayuko, kaya lakas loob rin akong tumayo at hindi na lang pinansin ang pananakit ng pang-upo ko. Sinundan ko naman ito ng tingin

Naglakad ito papunta sa may maliit na kabinet at bahagyang binuksan iyon. May kinuha itong bagay na hindi ko alam kung ano. Hindi ko naman makita dahil nakatalikod ito.

Pero gayon nalang ang kina atras ko ng malaman ko kung ano ang kinuha nito. Isang syringe na may likido na nakalagay. Bahagya pa niya itong tinignan, parang sinisigurado ang tamang timpla. Hindi ako tanga para hindi 'yon malaman. Hindi lang ito isang gamot para hindi ako makagalaw, kundi isa itong droga na kinatatakutan ko

Hindi niya pwedeng ilagay sa katawan ko ang gamit na 'yan dahil kahit kailan ay hindi ko naisip gumamit ng droga.

"Z-Zavid, wag mong ilagay 'yan sa akin, please," nauutal kong pagmamakaawa rito. Mas lalo akong umatras hanggang sa wala na akong maatrasan dahil naka dikit na ako sa pader.

"Hindi ka masasaktan dito," parang nahihibang nitong sabe. Parang sa pagkakasabi nito ay, simpleng bagay lang 'yon. Iniling-iling ko pa ang ulo ko na nakatingin rito upang sana patigilin ito, ngunit mas lumapit lang ito sa akin at ngumisi na parang baliw.

"Wag mo akong baliwin kagaya mo, Zavid," sabi ko rito na mas lalong sumiksik sa pader. Kala mo naman ay may masisiksikan.

"Demonyo ka," dugtong ko pa.

"Ikaw ang nagbalik sa akin, Merneth. Minahal kita pero binilog mo ang ulo ko. Pare-pareho lang kayong lahat," mapait na saad nito sa akin.

pero paanong ako ang nagbalik rito kung noon pa lang demonyo na ito at walang awang pumapatay? ano bang sinasabi nitong pare-pareho lang kami? Sinong kami?

"Zavid, naman, maawa ka, please," pagmamakaawa ko rito, pero parang wala lang tong narinig at patuloy pa ring lumalapit sa akin hanggang sa nag tagumpay na itong iturok ang droga saking katawan na mas lalong kinaiyak ko.

Ramdam ko na ang paglandas ng gamot sa buong katawan ko na pakiramdam ko'y parang mahihilo na ako at manlalabo ang aking paningin. Hindi ko alam ganito pala ang epekto ng droga.

"Now, strip," mautoridad na utos nito na kinanginig ko na naman. Ano ba dapat gawin ko? Susundin ko ba ito Kahit naman hindi , Sa huli, ito pa rin ang masusunod.

"D-demonyo ka, Z-Zavid," nanghihinang usal ko rito dahil mahihilo na talaga ako na parabang isang sandali na lang ay babagsak na ako sa sahig.

"I know, and this demon wants to f**k you hard, until you can't breathe."