ตอนที่ 7. ฉันเกลียดนาย1.
1015 Words
ทวงรักมาเฟียไร้ใจ
ตอนที่ 7. ฉันเกลียดนาย1.
นามปาก แอดมินตัวกลม ผู้เขียน
พลอยเข้ามาทำความเคารพคุณผู้หญิง แม่นายเสือหรือแทนคุณมองพลอยอย่างเอ็นดู ส่วนลูกชายตัวดีนั้นนั่งมองจากกล้องวงจรปิดในห้องควบคุม อีกทั้งยังเอาแต่ยิ้มอยู่อย่างนั้น เหมือนครบ้า เหมือนโรคจิต หรืออะไรสักอย่างที่ขอแค่ได้แอบมองก็มีความสุข
“ขอบคุณ คุณผู้หญิงนะคะที่เลี้ยงข้าววันเกิดย้อนหลังให้หนู ความจริงไม่ต้องก็ได้นะคะ” พลอยกล่าวคำขอบคุณด้วยท่าทางที่อ่อนน้อยถ่อมตนเป็นอย่างมาก
“คุณผู้หญิงอะไรกันเรียกป้าสิลูก คุณป้า เพราะว่านาย..อ่อลูกชายป้าก็เรียกแม่หนูว่าป้าเหมือนกัน” แม่ของเสืิอบอกกับพลอยพร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดหญิงสาว ทำเอาพลอยถึงกับตกใจเป็นอย่างมากกับการจู่โจมของแม่เสือ
“อ่อค่ะคุณป้า” นี่คือคำเดียวที่เธอสามารถพูดได้ในตอนนี้เท่านั้น
สองคนคุยกันถูกคอมากคุยไปหัวเราะไป คนที่แอบดูก็ยิ้มตามไป จนเวลาผ่านล่วงเลยมานานพลอยจึงขอตัวกลับ
เมื่อร่ำรากันเสร็จแล้วพลอยไพลินขอตัวกลับ
“ดูแลตัวเองดีๆ นะลูกไปทำงานก็ตั้งใจด้วยอย่าทำเป็นเล่นนะ ขับรถระวังๆ อย่าประมาท เข้าใจไหม”
“จ่ะแม่ไปนะ “พลอยขับรถออกไปทันที นายเสือรีบวิ่งออกจากห้องควบคุมแล้วขับรถตาม
ระหว่างติดไฟแดงพลอยไพลินประชุมสายหาเพื่อนๆ ...
“ไปกินขนมปังกับกาแฟหน้ามหาลัยกันตอนนี้เลย ย้อนอดีตวันวานไง”
แนน//เอาจริงดิ
ปอ//ใครมาช้าเลี้ยงเหมือนเดิม
แพท//กูขี้อยู่
เจต//วันนี้กูรอดพอดีอยู่หน้ามหาลัย
พลอยไพลินแยกย้ายเริ่มได้....
พลอยขับมาเรื่อยๆ อยู่ดีๆ นายเสือก็ขับมาปาดหน้าแล้วจอด พลอยตกใจลงจากรถ แต่ต้องตกใจหนักเมื่อเจอนายเสือ ส่วนรายนั้นตีหน้าตายเฉยเลย
“” นายขับปาดหน้าฉันทำไม รู้ไหมมันอันตราย มีอะไรหรือเปล่า”
“เปล่าแค่จะถามว่าไอ้คนที่ถือเค้กมาให้เมื่อคืนนะแฟนเหรอ??”
“ทำไมมีอะไร” พลอยถามชายที่อยู่ตรงหน้า
“ถามว่าแฟนเหรอ?”
“ไม่ใช่ หรือถ้าใช่แล้วเกี่ยวอะไรด้วย”
“ไม่ใช่แล้วทำไมกอดกัน”
เสือหรือว่าแทนคุณยังคงถามต่อ
“มันเรื่องของฉันหลบไปฉันรีบ”
“เมื่อกี้เห็นออกมาจากบ้านหลังนั้นไปหาใครมาเหรอ?”
เมื่อได้ยินชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเอ่ยถามแบบนั้นพลอยไพลินเลยได้ที และคิดว่าถ้าเขาถามขนาดนี้เขาก็คงต้องรู้จักเจ้าของบ้านหลังนั้นเป็นแน่
เมื่อคิดได้ดังนี้พลอยไม่รอช้ารีบทำการสวมรอยแอบอ้างโดยทันที โดยที่เธอหารู้ไม่ว่าความจริงนั้นเป็นยังไง
“อ่อ...นั่นนะบอกไว้เลยบ้านแฟนฉันเอง นายอย่ามายุ่งรู้ไหมเขาเป็นมาเฟียใหญ่ ใครๆ ก็เรียกเขานายใหญ่ถ้าไม่เชื่อไปถาม รปภ. หน้าบ้านดูสิ”
พลอยตอบออกมาหน้าตาย เธอไม่รู้เลยว่าเธอกำลังขายขำครั้งใหญ่อยู่ และเมื่อได้ยินดังนั้นนายเสือถึงกับกลั้นหัวเราะแทบไม่ไหว ยัยเด็กนี่มาอ้างว่าเป็นแฟนเราโอ๊ยยยย...ช่างกล้าเป็นอย่างมาก
“อีกอย่างนะอย่ามาวุ่นวายกับฉันไม่งั้นฉันจะให้แฟนฉันเก็บนายไม่เชื่อก็คอยดู หลบไปฉันรีบ สงสัยฉันเสียเงินเพราะนายแน่เลย หลบไปได้แล้วไม่งั้นฉันจะโทรหาแฟนให้มาจัดการนายนะ “พลอยทำท่าจริงจังเป็นอย่างมาก
"งั้นเริ่มเลยไหม" แทนคุณหรือว่านายเสือนั่นแหละที่ถามย้ำอีกครั้ง
“อะไรของนาย เริ่มอะไรหลบไปได้แล้ว” พลอยหันมาตะคอกอีกครั้งหนึ่ง
นายเสือไม่สนใจเดินขึ้นรถตัวเอง แล้วถอยรถมาชนรถพลอยไพลิน โครม ..ไฟหน้าแตกยับ ช่วงหน้ารถยุบ .. อ๊ายยย....หญิงสาวกรี๊ดด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก
“ทำบ้าอะไร รถฉัน ไอ้ๆๆ ไอ้เลว ทำแบบนี้ทำไม” พลอยถึงกับอ้าปากค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะไม่คิดว่านายคนนี้จะกล้าบ้าบิ่นได้ขนาดนี้
นายเสือลงรถแล้วมายืนตรงหน้าของพลอย
“เรียกประกันสิ ไม่งั้นก็เรียกแฟนมาเคลียร์ค่าเสียหายทั้งหมดจะจ่ายให้เอง ไม่ติดอะไรสักอย่างเรียกมาได้เลย”
นายเสือโทรเรียกรถลากมาทันที พลอยไพลินกัดปากเป็นเส้นตรง แล้วเดินไปเปิดประตูรถคว้ากระเป๋าแล้วมาฟาดนายเสือ “นายมันบ้าไปแล้ว ไอ้เลว”
พลอยไพลินทั้งทุบทั้งตีนายเสือ
“ซวยจริงๆ เจอนายทีไรฉันซวยตลอดตั้งแต่เมื่อวาน ฉันละเกลียดนายจริงๆ อย่างนี้ฉันจะกลับบ้านยังไง พรุ่งนี้จะไปทำงานยังไง นายมันเฮ็งซวย เฮ็งชวยที่สุด”
“ไม่เห็นยากก็ให้แฟนมาเฟียไปรับไปส่งสิ ไหนบอกว่ารวยเป็นมาเฟีย อย่างน้อยก็ต้องมีลูกน้องบอดีการ์ด” ...พลอยหยุดชะงัก..
“เขาไม่ว่างหรอกงานเยอะ”
“งั้นให้ผมรับส่งแทนไหมล่ะหรือจะเอารถผมไปใช้ก่อนดี”
ว่าแล้วนายเสือโทรตามเชษฐ์ให้เอารถคันใหม่มาด่วนและให้เชษฐ์จัดการสองคันนี้ให้เรียบร้อย
“จะอวดรวยว่าที่บ้านมีหลายคันว่างั้น”
พลอยล้วงกระเป๋าหยิบกระดาษกับปากกามาจดเบอร์โทรศัพท์แล้วส่งให้นายเสือ
“ซ่อมเสร็จโทรบอกด้วย” พลอยไพลินเดินหนี
“จะไปไหน” นายเสือเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าพลอยทำท่าจะเดินหนี
"กลับบ้านนะสิ" พลอยตอบออกมาทั้งที่ไม่ได้มองหน้าชายหนุ่ม
“ไปส่งไหม” นายเสือยังคงถามคำถามที่พลอยคิดว่ากวนประสาทเธอ
"ไม่ต้อง" หญิงสาวหันมาตวาดด้วยความปวดประสาท เป็นอย่างมาก กับชายหนุ่มที่มาตามตอแยกับเธอ
- Writer
