ตอนที่8. . เริ่มเลย
1102 Words
ทวงรักมาเฟียไร้ใจ
ตอนที่8. . เริ่มเลย
“45/9 หมู่บ้านรื่นฤดี” นายเสือท่องบ้านเลขที่พลอยทำเอาเธอถึงกับหยุดชะงัก
... “นี่นายรู้จักบ้านฉันได้ยังไง” ”
“อย่าเหมาว่าแฟนเธอเป็นมาเฟียคนเดียวสิ ฉันเองก็เป็นเหมือนกัน” พลอยไพลินโมโหเดินไปขึ้นรถ
“ยืนบื้ออยู่ทำไมจะไปส่งไม่ใช่เหรอ จะไปไม่ไปเร็วฉันรีบ” นายเสือหัวเราะแล้วตามไปขึ้นรถ
“จะให้ไปส่งที่ไหน?”
“หน้ามหาวิทยาลัย” พลอยบอกสถานที่ ที่จะไปให้เสือได้รับรู้
นายเสือขับรถออกไปทันที ระหว่างทางชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าไปในร้านอาหาร
“ลืมบอกผมยังไม่ได้ทานข้าวเลยหิวแล้ว”
“งั้นนายกินไปเหอะฉันไปเอง”
“บริษัทเร่งรัดหนี้สิน คลินิกที่กำลังจะเปิดพรุ่งนี้” ...
นายเสือพูดขึ้นมาลอยๆ
“ไอ้โรคจิตนี่นายสืบประวัติฉันเหรอ??”
“รีบก็ไปก่อนสิ”
“ไม่รีบรอก่อนก็ได้ อยากแดกก็แดกไปสิใครสน ฉันรอได้” พลอยบ่นและหันไปทางอื่น
พลอยนั่งลงหยิบโทรศัพท์มาโทรหาเพื่อน
“พวกมึงกูไม่ไปล่ะ” เสียงที่เปิดลำโพงดังเหมือนคนที่หมดอาลัยตายอยาก...เสือดึงโทรศัพท์มาเปิดลำโพง ทำเอาพลอยโมโหหนักกว่าเดิม
“ทำไมเกือบถึงล่ะเนี่ย” ปอตอบออกม
“ก็สั่งกินเลยแล้วหมดเท่าไหร่เดี๋ยวโอนให้”
“ธุระอะไรของมึงว่ะ”
“ติดสัตว์อยู่”
“คนหรือหมาว่ะ” แนนถึงกับถามด้วยความสงสัย
“อะไรของมัน” เจตเองก็ถามด้วยความสงสัยเช่นกัน
“แค่นี้แหละ” ไม่มีอะไรจะคุยแล้ว
“พูดมาได้นะติดสัตว์ เดี๋ยวก็ทำให้ติดจริงๆ หรอก”
“หิวข้าวก็แดกๆ ลงไปยัดห่าไปให้เยอะๆ
ให้สำลักตาเหลือกตาค้างไปเลย จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับฉัน”
นายเสือแทบสำลักกับคำด่าของพลอยไพลินที่พ่นออกมาแต่ล่ะคำ เสียงไลน์นายเสือดังรัว ๆ ๆ หน้าจอโชว์ชื่อคนที่ไลน์เข้ามา
นับดาว นับดาว นับดาว นับดาว นับดาว นับดาว
“นี่คุณไม่อ่านเหรอ แม่นับเดือน นับดาว ตามจิกยิ่งกว่าไก่อีกน่ะ หนวกหูจริง แฟนเหรอ???”
“ไม่ใช่..เพื่อนกัน”
"เพื่อนกัน555 ฉันมองจากนอกโลกยังรู้เลย เสือคะ นายเสือ แหวะ”
“ขืนพูดมากอีกคำเดียวจะโดนเหมือนเมื่อคืน”
อุ๊บ!! พลอยรีบเอามือปิดปาก แล้วทำท่ารูดซิบที่ปากทันที ยังไม่พอหล่อนยังทำท่าเย็บปากอีก
เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้พลอยหันมารับโทรศัพท์
“อะไรนะคะ อยู่หน้าคลินิกเหรอคะ รอสักครู่ได้ไหมคะพอดีว่าอยู่ไกลพอสมควรนะคะ ค่ะ ๆ จะรีบไปนะคะ”
หลังจากวางสายพลอยหันมาถามนายเสือ
“นี่นายรีบกินหน่อได้ไหม ฉันมีงานที่ต้องไปทำตอนนี้”
พลอยไพลินเริ่มงอแงเป็นเด็กที่อยากกลับบ้าน
“อ่ะๆๆ อิ่มก็ได้ ว่าแต่ที่บ้านมีอะไรที่ขาดเหลือไหมจะไปส่งซื้อของก่อนกลับ”
“...ไม่ต้องกลับเลยแล้วกันฉันเบื่อที่ต้องอยู่กับนายนานๆ แล้ว อีกอย่างฉันไม่ได้กลับบ้านพอดีมีธุระที่ต้องไปทำต่อด้วยแยกกันตรงนี้เลยก็ได้นะ”
“บอกว่าจะไปส่ง นั่นก็หมายความว่าจะไปส่งยังไงล่ะ”
ระหว่างทางกลับบ้านทั้งสองเงียบกริบจนมาถึงบ้าน พลอยไพลินรีบลงรถ พลางก้มมาที่ประตู
“นี่นาย เร่งช่างให้หน่อยนะเสร็จแล้วให้เขารีบโทรหาฉัน เข้าใจไหม”
“อืมมเข้าใจแล้ว แล้วจะไปบ้านแฟนอีกเมื่อไหร่???”
“ถามทำไมเรื่องของฉันอย่ายุ่งไปได้แล้ว”
พลอยข้าบ้านแล้วล้มตัวนอนที่โซฟา
"ปวดหัวจัง" พลอยไพลินได้แต่บ่นพึมพำคนเดียว แล้วเผลอหลับไป
เสียงโทรศัพท์ดังทำให้พลอยไพลินตกใจตื่น
"ค่ะแม่" ว่าไงคะ
“ไม่มีอะไรแม่แค่เป็นห่วง”
“แม่ถ้าจะเป็นห่วงหนูขนาดนี้กลับมาอยู่ที่บ้านกับหนูไหม?”
“แม่ก็ชวนไปอยู่ด้วยกันแต่ลูกไม่มาเองนี่ ทำไงได้ล่ะ”
"ไม่เอาหรอกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง"
“แล้วทำอะไรอยู่ล่ะเพิ่งตื่นหรือไง มืดค่ำแล้วปิดบ้านดีๆ นะ แม่เป็นห่วง”
“ห๊ะ..!!มืดแล้ว แม่งั้นแต่นี้ก่อนนะ”
..พลอยไพลินรีบวางโทรศัพท์ทันที...อะไรกันนี่เรานอนลากยาวตั้งแต่ก่อนเที่ยงมายันเย็นเลยเหรอเนี่ย พลอยบิดขี้เกียจสองสามทีเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น หญิงสาวลุกไปดู
"หืม ใครสั่งอะไร" พลอยบ่นแล้วเดินออกไปดู
“เอาพิซซ่ามาส่งครับ” พนักงานส่งพิซซ่ายืนที่หน้าบ้านพร้อมกับตะโกนเรียก คนที่อยู่ในบ้าน
“มาผิดบ้านรึเปล่าฉันไม่ได้สั่งนะ "45/9คุณ พลอยไพลินรึเปล่าครับ" พนักงานถามอย่างสุภาพ
"อืมใช่ค่ะ"...
“งั้นก็รับไว้เถอะจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วอาจเป็นเพื่อน แฟน คนในครอบครัว..” พนังงานหนุ่มสาธยายยาวเหยียด
"มาๆ ส่งมา"
พลอยยื่นมือไปรับของจากพนักงาน คนส่งของยื่นให้พลอยรับไว้ พอคนส่งของไปพลอยมองซ้ายมองขวาแล้วถือพิซซ่าลอดหว่างขา 2-3รอบ ทำเอาคนที่แอบมองอยู่นั้นถึงกับกลั้นขำไม่ไหว
"กันไว้ก่อนแล้วกัน" จากนั้นจึงนั่งกินหน้าบ้านอย่างเอร็ดอร่อย ทำเอาคนที่แอบมองมาจากไกลๆ ถึงกับขำแล้วขำอีก
อันที่จริงนายเสือกลับไปทำงานแล้ว แต่ไม่รู้คิดยังไงเลยขับกลับมาอีกรอบหนึ่ง เขาก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน
ว่าจะมาตามมาดูเด็กนี่ทำไม พลันก็ไปนึกถึงเรื่องที่จูบกันในตอนนั้น นายเสือยิ้มแล้วเอามือลูบปากตัวเอง แต่ต้องตกใจเมื่อมีคนมาเคาะกระจกรถ ชายหนุ่มลดกระจกลง
“นี่นายมาจอดทำอะไรแถวนี้มาดักซุ่มดูฉันงั้นเหรอ โรคจิตรึเปล่า.."
พลอยนั่นเองที่เคาะกระจกถามพร้อมกับพิซซ่าในมือที่เธอถือกินไปด้วยคุยไปด้วย
“ใครรอเธอสำคัญตัวเองผิดไปรึเปล่า"
“กลับไปเลยนะอย่ามาแถวนี้อีก ถ้าแฟนฉันมาเห็นเขาเอานายตายแน่”
"กลัวจัง" นายเสือตอบ มีจริงรึเปล่าเหอะ??
“มีสิเนี่ยเขาเพิ่งส่งพิซซ่ามาให้ฉัน เนี่ยถ้าไม่เอากล่องมาทิ้งขยะคงไม่รู้ว่านายอยู่ที่นี่”
- Writer
