ทวงรักมาเฟียไร้ใจ

ตอนที่ 9. ซุ่มดู

ทวงรักมาเฟียไร้ใจ

ตอนที่ 9. ซุ่มดู

แพทโทรเข้ามาพอดี...

“ห๊ะ...เป็นอะไรมากไหมเดี๋ยวฉันจะรีบไป”

พลอยที่รับโทรศัพท์เสร็จก็รีบวิ่งเข้าบ้านไปหยิบกระเป๋านายเสือตามเข้าไป เพราะอดเป็นห่วงไม่ได้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น

"มีอะไรเกิดอะไรขึ้น"

พลอยรีบปิดบ้านแต่ก็ยังไม่ได้ตอบเขาว่าเกิดอะไร แต่เพราะคิดได้ว่าเธอไม่มีรถเมื่อหันมาเจอเสือก็รีบเอ่ยขึ้นมา

"ไหนๆ นายก็ลอยไปลอยมาอยู่แล้วไปส่งหน่อยเพื่อนไม่มาสบาย ให้ไวสิเร็วเข้า". .

“.อ่อไปสิ” เขาตอบพร้อมกับเดินออกไปรอที่รถ

พลอยบอกทางไปคอนโดปอให้เสือชายหนุ่มรีบขับไปอย่างรวดเร็วไม่กี่นาทีก็ไปถึง พลอยรีบเคาะห้องปอถึงกับคลานมาเปิดประตู

"เป็นไรแก"

"ปวดท้องอ่ะ"

“อย่าเพิ่งถามมากไปโรงพยาบาลเถอะ” นายเสือออกความคิดเห็น

"ขอโทษนะ" นายเสือกล่าวคำขอโทษปอแล้วอุ้มออกมาจากห้องทันทีพลอยรีบวิ่งตามออกมา กว่าจะถึงโรงพยาบาลก็ใช้เวลานานพอสมควร เมื่อไปถึงหมอทำการตรวจปรากฏว่าเป็นโรคกระเพาะอาหารอักเสบ ให้นอนพักที่โรงพยาบาลหนึ่งคืน พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ

"ขอบคุณค่ะหมอ" พลอยยกมือไหว้หมอ

“ขอบคุณพี่...เอ่อออ” ปอยกมือไหว้นายเสือแต่ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร

“พี่ชื่อเสือครับ” ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ

“ค่ะขอบคุณพี่เสือที่มาส่งนะคะ ว่าแต่ทำไมอยู่ด้วยกันทั้งที่เมื่อคืน...” ปอยังคงสงสัยเรื่องของทั้งสองคน

“ไม่มีอะไรหรอกแก บังเอิญเจอกันอ่ะเรื่องมันยาวพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวฉันบอกพวกนั้นมาอยู่เป็นเพื่อน”

“เออๆ กลับเถอะ แล้วเจอกัน” ปอบอกกับทั้งสองคน

นายเสือกับพลอยไพลินออกมาหน้าโรงพยาบาล

“แยกกันแค่นี้แหละขอบคุณนะที่เสียเวลามาส่ง”

“เดี๋ยวไปส่งมืดแล้วมันอันตราย” เสือบอกกับพลอย

“ไม่เป็นไร ฉันนั่งแท็กซี่ไปเองได้” พลอยเองก็ไม่อยากรบกวนเขาเช่นกัน

“เถอะน่าก็บอกว่าจะไปส่งพูดไม่รู้เรื่องหรือยังไง” .. นายเสือดึงมือพลอยไปขึ้นรถทันที

“หวังว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายนะที่ได้เจอนายนะ” พลอยพูดในตอนที่เดินขึ้นรถ

"ทำไม" เสือถามด้วยความอยากรู้

“ทำไมเหรอถามมาได้ เจอนายทีไรปวดประสาททุกที พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานหวังว่ามันจะเป็นวันที่ดี และจะให้ดีไม่เจอนายก็จะดีที่สุดนั่นแหละ”

เมื่อถึงหน้าบ้านชายหนุ่มจอดรถ

"ขอบคุณนะที่มาส่ง"

พลอยพูดจบก็ลงรถแล้วเข้าบ้าน นายเสือมองพลอยเข้าบ้านจากนั้นจึงขับรถออกไปทันที

นายเสือขับรถมาที่ผับโดยมีเจฟและนับดาวรอที่ห้องทำงาน เมื่อไปถึงเจฟก็บ่นเป็นชุด

“ไปไหนมาว่ะทั้งวัน โทรหาก็ไม่รับ ติดต่อก็ยาก เกิดอะไรขึ้นมึงดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะ”

“นั่นสิคะเสือ นับดาวทั้งโทร ทั้งไลน์ คุณก็ไม่ตอบ”

“แล้วโทรมามีอะไรด่วนงั้นเหรอ” นายเสือนั่งลงตรงเก้าอี้แล้วล้วงบุหรี่มาสูบ...

” คุณคงไม่ได้ไปติดหญิงที่ไหนนะนายเสือ” นับดาวนั่งไขว้ห้างจิบไวน์ถามพร้อมกับมองหน้านายเสืออย่างสงสัย

“แล้วถ้ามันติดล่ะเธอจะทำยังไง” เจฟลองถามหยั่งเชิงนับดาว..พร้อมกับดูท่าทีของหญิงสาว

"ไม่รู้สิ" นับดาวยักไหล่แบบไม่แคร์

"ก็คงแล้วแต่สถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า"

“จริงสิไอ้เสือเมื่อคืนมึงกับเด็กนั่นมันยังไงกันว๊ะกูล่ะไม่เข้าใจ "

“อย่ารู้เลย พูดไปก็ไม่เข้าใจเรื่องมันยาว "

นับดาวลุกขึ้นมานั่งตักนายเสือพร้อมกับลูบไล้ที่แผงอกกว้างของชายหนุ่ม..

“เสือคะง่วงแล้วไปนอนกันไหมคะ”

นายเสือปัดมือนับดาวออก

"เอาไว้ก่อนนับดาว" เสือลุกขึ้นนับดาวแทบร่วง. ."จะไปไหนคะเสือ"

"กลับบ้าน" นายเสือตอบก่อนเดินออกไป

“เจฟนายดูสิพักนี้นายเสือไม่สนใจฉันเลย ถ้าจับได้นะว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครฉันจะอาละวาดให้พังเละไปข้างหนึ่งเลยคอยดูสิ” นับดาวบ่นออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด

เช้าวันต่อมาพลอยตั้งนาฬิกาปลุกตื่นแต่เช้าเพราะว่าวันนี้ต้องไปทำงานเป็นวันแรก

ทางด้านนายเสือก็เช่นกันขณะที่กำลังจะออกบ้านก็ยื่นกระดาษให้เชษฐ์เลขาคนสนิท เชษฐ์รับมาแบบงงๆ

“จัดการให้เรียบร้อย” เสือสั่งเชษฐ์ ชายหนุ่มยืนอ่านข้อความในกระดาษ ซื้อร้านขายยา

“อะไรวะ? นี่เจ้านายจะเปิดร้านขายยาเหรอ? อย่าบอกนะว่าจะย้ายกิจการจากมาเฟียมาทำร้านขายยาแทน”

เชษฐ์บ่นพึมพำอยู่เพียงลำพังด้วยความสงสัย เพราะงานที่เจ้านายทำกับงานที่ให้ไปทำตอนนี้มันไม่เหมือนกัน

“สงสัยอะไรไอ้เซษฐ์” เสือหันมาถาม

"ได้ครับ ๆ จะจัดการให้ทันที " เชษฐ์รีบบอกกับเจ้านายหนุ่ม

เชษฐ์กดโทรศัพท์เข้าไปที่สำนักงานแล้วจัดการตามที่นายเสือสั่งทันที จากนั้นจึงขับรถพานายไปยังบริษัท

แชทไลน์กลุ่มดัง..

ปอ//กูออกโรงพยาบาลแล้ว ต้องรีบไปรายงานตัว

แนน//เออๆ ดูแลตัวเอง

พลอย//งานใหม่วันนี้ฉันต้องผ่านมันไปได้ด้วยดี

แพท//ค่อยคุยกัน

เจต//โชคดีเย็นนี้เจอกันผับไหนดี พลอยจ่ายด้วยเพราะเมื่อวานพวกเราจ่ายกันเอง

พลอย//ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ผับไอ้บ้านั่น แยกย้าย

บริษัทTNKพลอยยืนอ่านชื่อบริษัท “ใหญ่จังว๊ะ สู้โว้ย แต่ทำไมถึงต้องให้มาที่นี่ด้วย มันเกี่ยวอะไรกัน หรือว่ามันอยู่ในเครือเดียวกันหรือยังไง”

พลอยเดินถือเอกสารเข้ามายื่นที่ประชาสัมพันธ์

ประชาสัมพันธ์รับไปตรวจสอบ จากนั้นกดเลขภายในโทรออก

พนักงานประชาสัมพันธ์กดเบอร์ภายในพูดคุยสักพัก

"รอสักครู่นะคะ"

“ค่ะ.!!” พลอยตอบรับแล้วส่งยิ้มให้

“ทางนี้ค่ะ” พนักงานมาตามพลอย พี่จะพาไปที่แผนกบัญชีนะคะ พนักงานหญิงพูดแล้วนำหน้าไปพลอยเดินตาม

“เดี๋ยวนะคะพี่ หนูมายื่นเอกสารที่จะมาทำงานที่ร้านขายยานะคะ แต่ว่าที่ร้านให้มาที่นี่ แล้วทำไม?? ”

“พี่ก็ไม่ทราบรายละเอียดเหมือนกันค่ะ เอาเป็นว่าตามมาเถอะค่ะ” พนักงานสาวพูดแล้วเดินนำออกไปทันทีเมื่อมาถึงที่แผนก พลอยแนะนำตัวกับผู้จัดการแผนก

“พี่ชื่อแก้วนะ มีอะไรไม่เข้าใจสอบถามได้ หน้าที่หลักๆ ของน้องคือตรวจสอบบัญชี ก่อนที่จะสรุปยอดลงระบบเมื่อตรวจสอบเสร็จแล้วจะนำไปให้บอสเซ็นอนุมัติ ก่อนนำมาลงระบบ ทำได้ไหมแค่นี้”

“พี่คะ คือว่าเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า หนูมาทำงานร้านขายยานะคะ? "

“อ่อ ไปแผนกบัญชี น่าจะไปส่งเอกสารเกี่ยวกับเรื่องเงินเดือนหรือเปล่าคะไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ

พี่แก้วหันมาหาพลอย

“เอาเป็นว่าเข้าไปพบบอสก่อนก็แล้วกันนะคะ แล้วบอสน่าจะส่งไปทำงานตามที่ยื่นใบสมัครเองค่ะ ไม่ต้องกังวลนะคะ” แก้วบอกกับพลอยก่อนจะเดินนำไปด้านใน

แก้วเคาะประตู..” บอสคะเด็กฝึกงานมาแล้วค่ะ”

“..เชิญ!!”

พลอยเดินเข้าไปพร้อมกับแก้ว พลอยมองไปที่เก้าอี้บอสที่นั่งหันหลังให้เมื่อเขาหมุนมาพลอยถึงกับตกใจจนเดินถอยหลัง... “นี่ ๆ ๆ นาย” ...

นายเสือหรี่ตามองเล็กน้อย คุณแก้วผมว่ารายงานเล่มนี้ตัวเลขตกหล่นนะไปตรวจสอบมาใหม่ด้วย

"ค่ะบอส"

พลอยได้แต่คิดในใจ “นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ยิ่งเกลียดยิ่งเจอฉันจะบ้าตาย เสียงข้อความโทรศัพท์พลอยเข้ารัวๆ เป็นเบอร์แปลก ๆ นายเสือมองหน้า

"เวลางาน ปิดเสียงด้วย"

“ขอโทษคะ”

อย่าลืมกดใจเก็บเข้าชั้นและกดติดตามนักเขียนด้วยนะคะ จะได้ไม่พลาดทุกการอัพเดทค่ะ

comment มาพูดคุยกันนะคะถึงแม้จะไม่ได้ตอบแต่รับรองว่าอ่านทุกคอมเม้นแน่นอนค่ะจะ