ตอนที่ 6. ฉันเกลียดนาย
1053 Words
ทวงรักมาเฟียไร้ใจ
ตอนที่ 6. ฉันเกลียดนาย
พลอยที่ปิดประตูรั้วหน้าบ้านเสร็จ เดินไปนั่งที่ม้านั่งข้างบ้านหญิงสาวปล่อยโฮออกมาทันที คนที่อยู่ในรถรู้ว่าร้องไห้เพราะเห็นร่างบางสะอึกสะอื้นจนตัวโยน แต่ไม่รู้เลยว่าพลอยร้องไห้หนักแค่ไหน
และนายเสือก็ปะติดปะต่อได้ว่าทำไมพลอยไพลินถึงหงุดหงิดตั้งแต่เตะเค้กแล้ว นั่นเพราะว่าเธอคงหวงแม่นั่นเอง
เช้าวันถัดมาซึ่งเป็นวันอาทิตย์นายเสือตื่นตั้งแต่เช้าแล้วมาหาป้าประไพ
“อ้าวนายเสือตื่นแต่เช้าเลยนะคะ”
“ป้าครับต่อไปไม่ต้องเรียกผมว่านายเสือแล้วนะเรียกแค่แทนคุณเหมือนเดิมก็พอ ว่าแต่...น้อง..เอ่อ” เสือมีท่าทางที่ไม่กล้าที่จะเอ่ยถาม ได้แต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ กระทั่งแม่ของเพลอยเอ่ยถามออกมา
“มีอะไรหรือเปล่าคะ นายเสือ เอ่อไม่สิคุณแทนคุณ”
“ลูกสาวป้าชื่ออะไรนะครับ แล้วทำงานที่ไหนนะครับ”
“เอ่อคุณแทนคุณมีอะไรหรือเปล่าคะ รู้จักพลอยไพลินลูกสาวป้าเหรอคะ หรือว่ามันไปทำอะไรให้เดือดเนื้อร้อนใจหรือเปล่าบอกป้าได้นะคะ”
“ไม่ๆ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ผมจะบอกป้ายังไงดีถ้าบอกไปป้าจะโกรธผมไหม”
“ไม่หรอกค่ะป้ารู้จักนิสัยลูกสาวป้าดีว่าแต่คุณแทนคุณมีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ”
“เอาเป็นว่าผมได้เจอกับพลอยไพลินแล้ว แต่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่แล้วเธอก็ไม่รู้ว่าผมคือคนที่ป้ามาอยู่ด้วย แต่ป้าอย่าเพิ่งบอกเธอนะครับ ไม่งั้นจะไปกันใหญ่
ผมอยากให้ป้าโทรชวนพลอยไพลินมากินข้าวที่บ้านเช้านี้ได้ไหมครับมากินกับกับแม่แล้วก็กับป้าเท่านั้น ถือว่าคุณแม่เลี้ยงวันเกิดย้อนหลังให้น้องพลอยก็แล้วกัน
แต่ป้าอย่าบอกเขานะครับว่าผมชื่อแทนคุณ นะครับป้าโทรตอนนี้เลยได้ไหมครับแล้วก็เปิดลำโพงด้วย”
แม่กดโทรศัพท์ไปหาพลอย...พลอยรับโทรศัพท์เสียงงัวเงียสุดๆ
“ฮัลโหลแม่...โทรมาแต่เช้ามีอะไรหรือเปลี่ยนใจให้หนูไปรับกลับมาบ้าน”
“กลับมาอะไรกันล่ะคุณผู้หญิงเขาจะเลี้ยงวันเกิดย้อนหลังให้แกมาบ้านนี้สิ” แม่พูดและหันมามองหน้าแทนคุณ ชายหนุ่มพยักหน้าให้
“แล้วแม่ทำไมไม่ปฏิเสธไปล่ะคะ แม่ก็รู้ว่าหนูไม่ชอบไม่อยากไปเจอหน้านายเสืออะไรนั่น เดี๋ยวนะแม่ไอ้ผู้ชายที่แม่ไปดูแลนั่นชื่อเสือใช่ไหมแม่”
พลอยเอ่ยถาม และแม่ของเธอก็หันมามองแทนคุณ ก่อนที่เขาจะพยักหน้าให้แม่ตอบ
“ใช่คุณเสือ มีอะไรหรือเปล่าลูก” แม่ถามอย่างอดห่วงไม่ได้ แต่พลอยถึงกับเงียบเพราะมัวคิดหน้าคิดหลังอยู่
“ตกลงจะมาหรือไม่มา ลูกอยากให้แม่ขายหน้าต่อคุณผู้หญิงใช่ไหมเขาจะได้ว่าแม่ไม่อบรมสั่งสอนลูก”
“เออๆๆๆๆ รู้แล้วๆ บ่นอยู่ได้ ส่งพิกัดมาก็แล้วกันอาบน้ำเสร็จแล้วจะรีบไป”
“เดี๋ยวๆ ลูกวันก่อนลูกบอกแม่ว่าลูกจะไปทำงานที่คลินิกที่ไหนนะ แม่จำไม่ได้”
“ตึกแถวที่อยู่ข้าง ๆ บริษัทเร่งรัดหนี้สินอ่ะแม่ มีอะไรหรือเปล่า” พลอยถามแม่
“ไม่มีอะไรจ้า แม่ว่าหนูทำงานที่บริษัทเร่งรัดหนี้ดีกว่าทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาลที่คลินิกเลย”
“แม่ๆ แม่ฟังนะ สวัสดีค่ะโทรมาจากบริษัทเร่งรัดหนี้สินนะคะคุณมียอดค่าใช้จ่ายค้างชำระจำนวนเงินจุดจุดจุดจุด แล้วทีนี้ลูกค้าก็จะตอบหนูว่า...ตอนนี้ยังไม่มีค่ะขอเลื่อนไปก่อนได้ไหมคะ แล้วหนูก็จะตอบลูกค้าว่า..ไม่มีไม่มีอีกตอนที่ไปกดบัตรยิก ๆ ๆ ๆ ทำไมไม่คิดเป็นหนี้ก็ต้องจ่าย555แม่ว่าเข้าท่าไหม หรือว่าหนูควรไปทำที่นี่ดีกว่า”
“เออเข้าท่าเขาจะไล่แกออกตั้งแต่วันแรกนี่แหละรีบมาแค่นี้นะ”
ประไพมองหน้านายเสือแล้วยิ้มแหยๆ
"แสบไม่เบานะครับ" ป้าไปเตรียมอาหารเถอะครับผมจะไปบอกแม่ก่อน
“อะไรนะแทนคุณ เมื่อกี้ลูกว่ายังไงนะ จูบแล้วอย่างเหรอนี่ถ้าประไพรู้ล่ะจะทำยังไง ทำอะไรลงไปไม่คิดงามไส้ แล้วไหมล่ะ”
“จะรู้ก็เพราะนี้แหละเบาๆ สิครับ”
“ไหนแทนคุณเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้แม่ฟัง” แม่ถามลูกชายตัวดีของท่าน
“แล้วไปเอาปืนจ่อน้องทำไม ลูกนี่มันเหลือเกิน”
“มันไม่ใช่ปืนจริงครับแม่มันเป็นปืนบีบีกัน”
“ตกลงแม่จะช่วยผมไหม”
“แล้วทำไมลูกต้องทำถึงขนาดนี้ชอบเขาหรอ”
“ไม่รู้สิครับแต่ว่าอยู่ใกล้แล้วรู้สึกมีชีวิตชีวามันหน้าตื่นเต้นดี” แทนคุณบอกแม่และนั่งยิ้ม อยู่ข้าง ๆ แม่ของเขา
“แม่ก็แค่ชวนคุยเรื่อยเปื่อยนะแม่นะ”
“อ่ะ ๆ ๆ ๆ ก็ได้ว่าแต่หนูพลอยจะถอนหงอกแม่ไหมละเนี่ย” แม่เอ่ยถามลูกชายที่นั่งหน้าระรื่น
“ผมจะแอบดูอยู่ห่างๆ แล้วกัน”
พลอยอาบน้ำแต่งตัวสวยเรียบร้อยน่ารักสาวหวานด้วยชุดไปทำบุญที่วัด แล้วขับรถออกบ้านไปตามพิกัดที่แม่ส่งมา เมื่อมาถึง รปภ.หน้าบ้านถาม
“มาพบใครครับนัดไว้รึเปล่า”
“มาหาเอ่อคุณผู้หญิงกับคุณแม่บ้านประไพให้มาค่ะ” พลอยตอบออกมา และ รปภ. ก็รับเรื่องเอาไว้
“เดี๋ยวผมขอโทรถามแปบนะครับ” ไม่ทันที่ รปภ.จะยกโทรศัพท์ นายใหญ่ของบ้านที่นั่งดูที่ห้องวงจรปิดก็โทรมาบอกว่าให้เข้ามาได้.... “เชิญครับ “ “ขอบคุณค่ะ”
พลอยขับรถเข้ามายังในตัวบ้าน ..
“แม่เจ้าโว๊ยนี่บ้านหรือวังเนี่ยใหญ่เบ้อเร่อเบ้อล่าเลย” พลอยไพลินรีบลงรถ แม่ออกมาหาสองแม่ลูกกอดกันกลม
“ไปกันคุณผู้หญิงรอ” “จ่ะแม่” พลอยตอบรับแม่ของเธอ
- Writer
