CHAPTER 26
CHAPTER 26 Abigail's POV Habang tahimik akong umiiyak hindi ko namalayan na may pumasok pala sa loob ng kwarto at may biglang yumakap sakin mula sa likod. "I'm sorry. I'm just worried about you." Paumanhin niya at bigla akong pinaharap sakanya. Humihikbi parin ako kahit na pinupunasan na niya yung luhang naglandas sa pisngi ko. "A–ano kaba. H–hindi mo kasalanan yun. Ako lang talaga ang mapilit na pumunta roon dahil gaya nga ng sinabi ko sa stage kung hindi mo man narinig na huling performance ko iyon dahil hindi na ako makakapunta ng restobar na yun." Naiiyak na paliwanag ko. "I'm so sorry abigail. Don't cry okay. Let's sleep." Paumanhin niya at anyaya niya. Sabay halik sa noo ko. Humiga kaming dalawa at niyakap niya ako. Ngayon lang ako nakaramdam ng pagod kaya kaagad akong nakatul
- Writer
