11 l ออกไป

1399 Words

กว่าจะจบกิจกรรมรักปาไปเข้าไปช่วงเย็น พลอยไม่รับรู้ด้วยซ้ำว่ามันสิ้นสุดตรงไหน จำได้เเค่ว่า… “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” เสียงครางของเธอที่เริ่มเเหบเเห้ง ปากสวยอ้าค้างพอๆกับขาของเธอที่กำลังถูกตอกอัดเเก่นกายใหญ่ใส่ในร่องคับเเน่น “มันชิบ!” ปึก ปึก “อ่า” ความเสียวทำให้ทั้งคู่ลืมป้องกัน… —————xxx————— ภายในห้องนอนขนาดใหญ่เเอร์ยังคงทำงานต่อเนื่องจนความเย็นของมันตกกระทบผิวกายขาวละเอียด หลังจากจบกิจกรรมรัก หญิงสาวก็ไม่ได้มีอะไรห่อหุ้มร่างกายเเม้เเต่ผ้าห่ม สภาพเตียงผ้าปูสีดำยับยู่ยี่ตามผ้ามีวงสีขาวหลายจุด “อือ…หนาวจัง” มือบางลูบเข้าที่ต้นเเขนของตัวเองทั้งสองข้าง เพียงเเค่ขยับตัวความรู้สึกเจ็บก็แล่นเข้ามาอีกครั้ง เปลือกตาของเธอเปิดขึ้นมามองไปรอบๆห้องที่เธอนอนค้างมาเเล้วหนึ่งคืน ความเงียบสงัดมีเพียงเสียงของเครื่องปรับอากาศ ซึ่งนั่นก็ทำให้เธอรู้ว่าเขาไม่อยู่ “…โอ๊ย..ทั้งเจ็บทั้งปวด” เรียวขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ “ไปไหนของเขานะ…” นาฬิกาติดผนังเเสดงให้เห็นว่าตอนนี้เวลาเที่ยงตรง ชายหนุ่มน่าจะออกไปทำธุระหรือไม่ก็ไปกินข้าว “อาบน้ำก่อนค่อยไป” “เขาคงยังไม่มาหรอกมั้ง” เพราะคำพูดของเขาดูเหมือนจะไม่อยากให้เธอเข้ามาในห้องนี้ อาการหวงห้องของเขามันแสดงออกมาชัดเจนเเต่ทว่าสภาพเธอตอนนี้มันไม่ไหวจริงๆ ซ่า ซ่า ซ่า~ รอยจ้ำสีเเดงไม่ต่ำกว่าสิบรอย รอยนิ้วมือทั่วร่างกายบ่งบอกว่าทั้งเขาเเละเธอควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย “นายนี่กินดุชะมัด” เเชมพูเเบรนด์ดังของผู้ชายชโลมกายสาวกลิ่นหอมนี้ที่เธอได้กลิ่นมาจากตัวเขา หลังจากอาบน้ำเสร็จพลอยจัดการเเต่งตัวในห้องน้ำนี้ด้วยความละเมียดละไมเพราะเดิมทีเธอเป็นคนรักสวยรักงามตามนิสัย เมื่อจัดการตัวเองเสร็จหญิงสาวเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี พร้อมกับประตูอีกด้านนึงเปิด แกร็ก แกร็ก ประตูทั้งสองบานเปิดพร้อมกัน พลอยยิ้มให้อีกคนที่เข้ามาในห้อง ส่วนอีกคนเมื่อยังเห็นอีกคนอยู่ก็พ่นลมหายใจออกมาทันที “ทำไมยังอยู่” “คะคือฉันเเค่รู้สึกเหนี่ยวตัว เลยอาบน้ำ” คำพูดของเขาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าสวยหุบลงทันที “อาบเสร็จก็ออกไป” “ฉันไม่ชอบให้ใครค้างที่นี่” เบนซ์กลับมาจากบ้านเพราะพ่อของเขาตาม นอกจากจะได้ความเครียดกลับมาเเล้วพอมาเจอหน้าหญิงสาวพลันให้เขาฉุนเฉียวมากกว่าดื่ม ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องครัวขนาดใหญ่อุปกรณ์ต่างๆใหม่เอี่ยมเพราะเจ้าของห้องไม่เคยเเตะต้องอะไรเลย นอกจากเเก้วเหล้าเเละตู้เเช่เย็น “…” พลอยรู้สึกตัวเองเหมือนเป็นอากาศจึงเดินออกไปที่ประตู ขณะที่กำลังจะจับกลอน “เดี๋ยว” พลอยเผลอยิ้มออกมาก่อนจะหันหน้ากลับไป ร่างสูงถือไวน์ ส่วนมืออีกข้างถือถุงสีขาวขุ่นพร้อมกับยื่นมาให้เธอ “ฉันไม่ได้ป้องกัน” “เเละเธอก็คงไม่ได้อยากท้องหรอกใช่ไหม” พอชายหนุ่มเอ่ยออกมาเเบบนี้ พลอยพยักหน้าเข้าใจทันที “อืม ฉันไม่ได้อยากท้องหรอก” มือบางรับถุงนั้นมาพร้อมกับเดินออกจากคอนโดเเห่งนี้ทันที โดยมีเสียงทุ้มตะโกนตามหลัง “รถคุณจอดอยู่ล็อบบี้!” ฉันเดินออกมาด้วยอาการนอยแปลกๆของตัวเอง ท่าทางหมางเมินนั้นทำให้ฉันรู้สึกอยากเอาชนะเขาให้ได้ ผลักไสไล่ส่งเธอดีนัก รถสปอร์ตคันโปรดจอดอยู่หน้าล็อบบี้มีพนักงานต้อนรับคอยรอเธออยู่ด้านล่าง ฉันรับกุญแจพร้อมกับก้าวเข้าไปในรถขับออกไปทันที ระหว่างขับรถกลับคอนโดตัวเอง สายตาของเธอก็เจอกับถุงขาวขุ่นนั้นอยู่เบาะข้างคนขับ พลอยรีบจอดรถเข้าข้างทาง หยิบถุงนั้นเเกะยาเม็ดเล็กลงพร้อมกับดื่มน้ำตาม ดีที่รถเธอติดน้ำไว้ “กินบ่อยไม่ดี” มือเรียวเคาะพวงมาลัยอย่างใช้ความคิดว่าต้องทำอย่างไรต่อ สายตาสวยดันเหลือบไปเห็นป้ายโรงพยาบาลด้านหน้า โรงพยาบาลxxx “สวัสดีค่ะ ไม่สบายตรงไหนคะ” “ต้องการฉีดยาคุมกำเนิดค่ะ” ฝ่ายประชาสัมพันธ์ยิ้มให้เเต่สายตานั้นบ่งบอกถึงการมองลาบละล้วง เเต่พลอยก็ไม่ได้สนใจอะไร “ขอบัตรประชาชนเเละรบกวนกรอกข้อมูลให้ด้วยนะคะ” ฉันยื่นบัตรให้พร้อมกับจรดปากกาเขียนเอกสารตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว ไม่นานฉันก็ได้มาเดินเข้ามานั่งรอหน้าห้องหัตถการ สิ่งหนึ่งที่รับรู้ได้คือสายตาจากคนรอบข้าง ในระหว่างที่ฉันรอพยาบาลเรียกจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดกล้องถ่ายรูป ทำให้ฉันเบิกตากว้างขึ้นเพราะนอกจากรอยเเดงๆ เเถมเป็นจ้ำช้ำที่คออีก “เมื่อเช้าฉันว่าฉันเช็คเเล้วนะ” หญิงสาวจึงหยิบเอาคอนซินเลอร์ในกระเป๋่ามาปกปิดเอาไว้ “คุณเเพรพลอยเชิญห้องตรวจหมายเลข 2 ค่ะ” เมื่อเข้ามาในห้องที่มีอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เป็นเฉพาะทาง ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกกลัว สิ่งที่หน้ากลัวมากที่สุดคือความไม่พร้อมของตัวเองพลาดท้องขึ้นมา…สงสารเด็ก สำลีจุ่มแอลกอฮอล์เช็ดเข้าที่ต้นเเขนทำให้รู้สึกเย็น สักพักความเจ็บก็เเล่นเข้ามาเพียงเเปบเดียวเท่านั้น “เสร็จแล้วค่ะ อีก 8 สัปดาห์หมอนัดฉีดต่อเนื่องนะคะ” หลังจากออกมาชำระเงินเสร็จ เสียงข้อความโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ‘เบอร์ของคุณรินครับ 082-xxx-xxxx’ รอยยิ้มพุดขึ้นบนใบหน้าสวย มือเรียวรีบกดเบอร์ตามคนของเธอที่จ้างเพราะพ่อของเธอสั่งให้พี่รินพักงาน เธอรู้สึกผิดที่ต้องมีคนมาเดือดร้อนเพราะเธอ {สวัสดีค่ะ สายจากใครคะ…คุณเเม่ดูนี่สิคะ} ปลายสายมีเสียงเด็กแทรกเข้ามา “พลอยเองค่ะ” {คุณพลอย!} {คุณพลอยเป็นยังไงบ้างคะ พี่ขอโทษนะคะที่ทำให้คุณท่านรู้} “ขอโทษทำไมคะ พลอยสิคะต้องขอโทษ” “พี่รินพักที่ไหนคะ เดี๋ยวพลอยเข้าไปหาค่ะ” —————xxx————— “เรื่องก็เป็นเเบบนี้เเหละค่ะ” รินพูดน้ำเสียงผิดหวังปนเสียใจเพราะเย็นวันนี้ เธอมัวเเต่ห่วงงานทั้งที่เป็นงานไม่เร่งเธอทำจนคุณท่านเข้ามาเจอ “คุณพ่อนะคุณพ่อ” “ก็ดีเหมือนกัน พี่ได้มีเวลาอยู่กับลูก” “พี่รับงานมาทำที่บ้าน เงินจากบริษัทของพลอยในระยะเวลา 10 ปี พี่พอที่จะพาหนูรันจบปตรีได้” เด็กน้อยวัยสิบขวบสวมใส่ชุดบัลเลต์เดินเข้ามาหาหญิงสาวพร้อมกับยกมือน้อยๆโน้มตัวสวัสดี “สวัสดีค่ะพี่พลอย” “สวัสดีจ่ะน้องริน” ฉันเอื้อมมือเข้าไปจับเเขนนุ่มพร้อมกับลูบหัวน้องริน “งั้นพี่รินมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของพลอยไหม” “ดะได้สิคะคุณพลอย..” หลังจากทั้งสองตกลงคุยกันเสร็จ ได้รับประทานอาหารเย็นด้วยกันที่ร้านอาหารหรู ห่างออกจากบ้านขนาดเล็กของพี่รินประมาณ 2 กิโล หญิงสาวกลับมาถึงคอนโดช่วงประมาณ 1 ทุ่ม จึงเปิดโทรศัพท์ดูรายชื่อข้อความในไลน์ที่มีเพื่อนใหม่เพิ่มเข้ามา ‘Benz’ มือบางกดเข้าไปดูรูปภาพโปรไฟล์ชายหนุ่มใช้รูปสวมใส่สูทบ่งบอกให้รู้ว่าเขาใช้ไลน์นี้ทำงานเพียงเท่านั้น เราทั้งสองเพิ่มเพื่อนรวมถึงเบอร์โทรโดยฉันตั้งชื่อเบอร์ของเบนซ์ว่า ‘คู่นอน’ ฉันจึงกดส่งเเขนข้างที่ฉีดยาคุมไปให้เขาดู P’Ploy : send photos P’Ploy : ป้องกันเรียบร้อย แต่ทว่าชายหนุ่มก็ไม่ได้อ่านทันที หญิงสาววางโทรศัพท์เสียบชาร์จเเบตก่อนจะเข้าไปอาบน้ำเพราะพรุ่งนี้เช้าวันจันทร์เธอต้องเข้าไปเรียนรู้งานกับผู้ช่วยคนใหม่ที่เธอรู้สึกว่าไม่ถูกชะตากับคนนี้ยังไงไม่รู้…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more