พลอยเดินเข้ามาบนรถพร้อมกับปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอย่างไม่อาจฝืนกลั้น ศีรษะฟุบลงกับพวงมาลัย มืออีกข้างทุบลงกับบังคับรถอย่างเจ็บที่ใจ ความเจ็บปวด ที่มันกัดกินหัวใจของเธอจนย่อยยับ
“นี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่า”
“ถ้าเจอปัญหาที่บ้าน...ความสุขของเราจะหายไปทั้งหมด” พลอยเงยหน้าขึ้นมาเพราะเธอร้องไห้จนรู้สึกว่าหายใจไม่ออกน้ำมูกตันเกิดจากการร้องไห้อย่างหนัก เมื่อเธอหันไปส่องกระจกหน้ารถพบว่าขอบตาบวมช้ำ ใบหน้าขาวซีดแปรเปลี่ยนเป็นสีแดง
มือบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหาใครอีกคน...
อีกด้าน
ห้องประชุมเต็มไปด้วยความตึงเครียดเสียงโทรศัพท์สั่นอย่างรุนแรงเพราะเขาไม่ได้กดปิดเสียงเปิดเป็นสั่นแทน แต่ก็ไม่ได้เป็นการรบกวนคนอื่นในห้องประชุมแต่อย่างใด มือแกร่งหยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นเบอร์แปลก ด้วยความคิดว่าเป็นคนสำคัญทางธุรกิจจึงขอตัวออกไปรับ
{สวัสดีครับ}
“คะ คุณ...ฮึก” พอได้ยินเสียงปลายสายที่โทรเข้ามาเขาก็รีบตอบกลับไปด้วยความหงุดหงิด ที่อีกคนโทรมาไม่รู้เวลา
{มีอะไร ฉันประชุมอยู่}
{ไม่ได้มีเวลามาให้เธอกวนหรอกนะ} มือหนาเดินออกไปนอกหน้าต่าง เธอโทรเข้ามาก็ดีเหมือนกันเพราะในห้องทำงานเขารู้สึกคิดงานไม่ออก เขานั่งประชุมมาตั้งแต่เช้าจนตอนนี้จะถึงเวลาเลิกงาน ซึ่งตอนเย็นเขาก็ต้องเข้าไปตรวจงานในคลับอีก
“…..” เมื่อชายหนุ่มพูดมาแบบนั้น เธอก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อ
{ไม่พูดฉันวางนะ}
“อะเอ่อ พูดๆ”
“ฉันรู้สึกไม่ดีเลยอะ คืนนี้คุณไปคลับไหม”
{ไป...แต่น่าจะดึกหน่อย}
หลังจากวางสายพลอยตัดสินใจกลับคอนโดเพื่อไปพัก เพราะสภาพเธอตอนนี้ดูไม่ได้เลย ร่างบางชำระร่างกายเสร็จ กลับมานั่งบนปลายเตียงเพื่อที่จะบอกเรื่องที่พ่อตัดขาดกับเธอให้พี่รินได้ฟัง
“ฮัลโหลพี่ริน”
“พลอยจะได้ทำงานที่พลอยอยากทำเต็มที่แล้วนะ”
หลังจากพูดคุยเรื่องงานที่พี่รินจะมาเป็นเลขาส่วนตัวให้ เพราะหลังจากนี้เธอคงจะลงงานหลายเวทีซึ่งต้องมีผู้ช่วยอยู่แล้ว หลังบางล้มลงนอนบนที่นอนนุ่มความอ่อนเพลียรวมถึงอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้หญิงสาวเผลอหลับไป...
•••
ทุกคนทยอยเดินออกจากห้องประชุมใหญ่ ร่างสูงลุกขึ้นเต็มความสูงเดินออกออกจากห้องเป็นคนสุดท้าย โทรศัพท์ของเขายังคงคาไว้หน้าแชทของหญิงสาวเพราะเขาลืมกดปิด ไม่นานโทรศัพท์ก็ดับลงเพราะแบตเตอรี่หมด
ร่างสูงกลับมาคอนโดก็เสียบชาร์จแบตทันที ก่อนเจ้าของร่างสูงจะเดินเข้าไปในห้องน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำเหมือนเคย ในตู้ของเขามีเสื้อผ้าไม่ค่อยหลากหลายจะเป็นเชิ้ตซะส่วนใหญ่ น้ำหอมแบรนด์ดังนำเข้าถูกพรมกระจายความหอมไปทั่วห้อง กลิ่นนี้เปรียบเสมือนกลิ่นประจำตัวเขาไปแล้ว ก่อนจะเดินมาหยิบโทรศัพท์สายตาคมเหลือบไปเห็นกล่องถุงยางอนามัยข้างๆ แต่เมื่อเขาเห็นรูปภาพที่หญิงสาวส่งมา เบนซ์จึงไม่ได้หยิบไปด้วยซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงไว้ใจผู้หญิงคนนี้ได้ง่ายดาย
เมื่อมาถึงคลับลูกน้องคนสนิทโค้งให้ด้วยความเคารพ สายตาสอดส่องหาใครบางคนแต่ทว่าไม่เจอ...สงสัยยังไม่มา แต่ก็แล้วไงยังไงเขาก็จะเข้ามาตรวจงานอยู่แล้ว เอกสารต่างๆถูกวางไว้รอให้เขาเซ็นพร้อมกับเครื่องดื่มตัวที่เขาชอบโดยบริกรจัดมาให้อย่างรู้งาน
อีกด้าน
พลอยสะดุ้งตื่นขึ้นก็รีบแต่งตัวออกไปที่คลับทันที เมื่อมาถึงก็รีบสาวเท้าเข้าไปหาชายหนุ่มโซนวีไอพี ระหว่างเธอเดินเข้ามาลูกน้องของเบนซ์ก็มารับพลอยเข้าไปหา เพราะเจ้านายหนุ่มสั่งเขาไว้แล้ว
“นึกว่าจะหลอกให้ฉันรอ” เสียงเข้มเอ่ยขณะมือจรดปากกาเซ็นไป
แรงยุบข้างๆ พลอยลงนั่งไขว่ห้าง
“ฉันเผลอหลับไป”
“คุณฉันอยากกินข้าวแบบวันนั้น”
“จะกินก็สั่ง”
“สั่งให้หน่อยได้ไหม”
“….” เบนซ์คิ้วขมวดเข้าหากันมองแรงมาที่ฉันแต่สุดท้ายเขาก็เรียกสั่งกลับลูกน้องคนสนิท ชายหนุ่มก็หันกลับไปสนใจงานตัวเองต่อ ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าชายหนุ่มเป็นคนที่ขยันเอามากๆ
“กลางวันคุณก็ประชุม”
“กลางคืนก็มาเซ็นเอกสาร”
“ทำไมขยันจัง” พลอยขยับเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับเท้าคางมองเขาทำงาน
“ขยับไป..”
“คุณก็ทำงานแต่งาน ไม่คุยกับฉันเลย”
“เธอกินข้าวเสร็จฉันคงเคลียร์งานเสร็จพอดี” ฉันหันไปตามกลิ่นหอมๆนั้นทำให้รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนใบหน้าสวย นี่คงเป็นรอยยิ้มแรกของวัน ฉันกินมันด้วยความหิวแต่ทว่าเหมือนลึกๆในใจยังคงมีความกังวลจากคำพูดของพ่อ
“เเกเดินออกไปก้าวเดียว”
“ก็ไม่ต้องกลับมา เเกไม่ใช่ลูกฉัน”
“บัตรเครดิต เงินสดฉันจะยึดเเละระงับคืนทุกอย่าง”
“อยากรู้ว่าไออาชีพเสื้อผ้าห่…อะไรนั่นมันจะช่วยเลี้ยงปากท้องคนที่ฟุ่มเฟือยอย่างเเกได้ไหม”
ทำให้ฉันวางช้อมส้อมลง มือบางเอื้อมหยิบแก้วน้ำ ใบหน้าสวยเริ่มห่อเหี่ยวลงต่างจากเมื่อครู่ ชายหนุ่มหันมาเห็นพอดีแต่ก็พอจะรับรู้เรื่องราวของหญิงสาวมาบ้างเพราะเธอเจอเหตุการณ์จากที่บ้านมาเหมือนกันกับเขา ต่างกันแค่เขายอม เธอรั้น
มือแกร่งเลื่อนเขามาโอบเอวบางอย่างจงใจ ไอร้อนจากฝ่ามือแกร่งทำแรงคลึงบีบเบาๆทำให้พลอยเคลิบเคลิ้ม หลับตาลงจู่อารมณ์ก็เริ่มพุ่งขึ้นสูงจนเริ่มรู้สึกปวดกลางกายสาว มือบางจึงเลื่อนเข้าหน้าขาแกร่ง....
ทั้งสองสบสายตากัน เบนซ์หยิบแก้วเครื่องดื่มมาให้หญิงสาว พลอยรับมายกดื่ม มือสากหยิบบุหรี่ตัวโปรดจุดสูบนิโครตินเข้าปอด มืออีกข้างย้ายตำแหน่งเลื่อนขึ้นด้านบนสัมผัสความนุ่มหยุ่นหน้าอกใหญ่ล้นฝ่ามือ
“อะอื้อ” มือบางเลื่อนมาทับมือแกร่งให้ออกแรงบีบมากกว่าพร้อมกับจับนิ้วปลายนิ้วชี้ของเบนซ์ให้ขยี้จุกเน้นๆผ่านเดรสสีแดง ชุดนี้เธอตั้งใจออกแบบตัดใส่เองตรงจุกจะมีความบางเป็นพิเศษ
“เธอเงี....เหรอ”
หญิงสาวพยักหน้าอย่างไม่อาย เล็บจิกลงหน้าขาแกร่งระบายความเสียว มือบางเลื่อนย้ายส้มผัสกลางกายหนุ่มของเขากลับ รูดซิบกางเกงลงมือบางลูบไล้ลำท่อนแกร่งเริ่มแข็งด้วยฝ่ามือ ใบหน้าสวยเงยขึ้นไปมองชายหนุ่มหลับตาพริ้มพิงพนักโซฟาอัดควันปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง มืออีกข้างยังเคล้นสลับสะกิดยอดดอก
“ฟู่ว...อ่า” ชายหนุ่มครางออกมาด้วยความพึงพอใจ มือบางกำลังซุกซนควักท่อนเอ็นออกมาใช้นิ้วเย็นๆของเธอลูบเล่นเน้นส่วนหัวที่มีน้ำไหลออกมาให้เธอเล่นได้มันมือ ตอนนี้ลูกน้องออกไปกันหมดหลังจากเขาสั่งให้ออกไปทำให้เธอและเขากล้าที่จะเล่นสวาทตรงนี้
พลอยเริ่มสนุกกับเจ้ามังกรใหญ่ที่เคยเข้าไปอยู่ในตัวเธอ ตอนนี้เธอกำลังใช้มือกอบกุมชักขึ้นลง แต่เหมือนกับว่ามันสู้มือเธอกลับทำให้เธอเร่งความเร็ว
“อะอ๊ะ” เบนซ์ก็ไม่ยอมให้พลอยแกล้งเขาอยู่ฝ่ายเดียว เขาดึงชุดเดรสสีแดงลงมาดึงแผ่นแปะจุกออก ใช้มือบี้อย่างแรงทั้งคู่บำเรอด้วยมือให้กัน
ปึก ปึก
“อ่า/เฮ่อ” ไม่นานน้ำลาวาสีขาวพุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ น้ำนั้นกระเด็นมาโดนข้างแก้มของเธอ ชายหนุ่มเมื่อได้ปลดปล่อยออกมามือยังคงคาเต้าเธอไว้แบบนั้นแต่จากสัมผัสแรงเปลี่ยนเป็นคลึงเบาๆเพราะเธอยังไม่เสร็จ