Kapıda Gökmen görüldüğü anda annesi Müjgan “Ah benimki geldi” diyerek ayağa kalktı. Uzun bacaklarının avantajı ile yolu hızla kat eden adam annesine sıkıca sarılıp etrafında çevirdi. Müjgan hem gülüyor hem “Ay dur!” diye bağırıyordu. Ardından aynı şekilde Yamaç’ın annesi İclal’i de çevirip bıraktı. Babasına ve dayısına da sarılıp özlem giderdi. Yamaç’ın ensesine vurup “Naber” dedi ama eli hızla tutulup kolu arkasına doğru kıvrıldı. Yamaç’ın sıkı tutuşu ile acı ile kıvranır hale geldi.
“Acıyor lan”
“Kırarım o elini, uslu dur”
“Ananı görünce şımardın dimi? Ah! Kırıldı”
Yamaç acımadan kıvrandırıyordu. Annelerinin yapmayın demelerine aldırış etmeden itişiyorlardı. Sert ve yüksel desibelli “Asker!” uyarısından sonra birbirlerini bıraktılar. Gökmen acıyan elini ovarken Yamaç hala işaret parm
