แอบชอบ
1051 Words
หลายวันต่อมา...
วันหยุดสุดสัปดาห์ช่างผ่านไปเร็วราวกับฝันไป ฉันเดินทางมาโรงเรียนด้วยอารมณ์เบิกบานหลังจากที่ได้หยุดพักสมองอย่างเต็มที่ นับตั้งแต่วันนั้นพี่เจซีก็ไม่ได้ติดต่อหรือโทรมาหาฉันอีกเลย
“เป็นยังไงบ้างลีอา ไม่สบายหายดีหรือยัง?” ฉันเอ่ยถามลีอาที่กำลังทำหน้าบูดบึ้งเดินเข้ามาในห้องเรียน
“แกพูดเรื่องอะไร?” ยัยลีอาหย่อนสะโพกนั่งลงข้างฉัน พร้อมทำหน้าตางงงวยไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันถาม
“แกไม่สบายไม่ใช่หรอ”
“ไม่สบาย?” ลีอาทวนถามขึ้นอีกครั้ง
“ก็เห็นพี่เจซีบอกว่า...ช่างมันเถอะ ไม่มีอะไรหรอก” ฉันเกิดอาการงงไม่แพ้ลีอา แต่ก็เลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อ ก็พี่เจซีเป็นคนบอกฉันเองว่าลีอาไม่สบาย แล้วทำไมถึง...
“อะไรของแก” ลีอาเกาหัวด้วยความงุนงง ก่อนที่จะไม่ใส่ใจแล้วก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อ
“แล้วนี่เป็นอะไร ทำไมถึงอารมณ์เสียแต่เช้า?” ฉันเอ่ยถามเพื่อนสาวที่นั่งข้างๆ หลังจากที่ผิดสังเกต
“จะมีอะไรได้ ก็เรื่องของพี่เจน่ะสิ”
“แล้วพี่เจเขาไปทำอะไรให้แกไม่พอใจหรอ?”
“หลายวันมานี้ ไม่รู้ว่าพี่เจไปนอนค้างที่ไหน ถึงไม่ยอมกลับมานอนที่บ้านเลย”
“แล้วแกลองคุยกับพี่เจดูหรือยัง?” ฉันยังคงถามต่อ
“คุยแล้ว แต่เขาบอกว่าติดธุระ ฉันว่าไปติดผู้หญิงมากกว่า”
“......”
“ฉันละอยากจะเห็นหนังหน้าของผู้หญิงคนนั้นจริงๆ คนที่จะทำให้พี่เจหยุดเจ้าชู้ได้”
“แกอย่าคิดมากเลยนะ ปวดหัวเปล่าๆ” ฉันพยายามเบี่ยงประเด็นเพื่อเปลี่ยนเรื่องคุย เพราะไม่อยากให้เพื่อนต้องคิดมาก แต่ไม่รู้ว่ากลายเป็นลีอาหรือฉันที่คิดมากกันแน่
“พ่อแม่แกยังไม่กลับนิ งั้นเย็นนี้ไปค้างบ้านฉันไหม เราจะได้ติวหนังสือกันด้วย มีตั้งหลายวิชาที่ฉันยังไม่เข้าใจ อยากให้แกช่วย”
“อืม” ฉันตอบตกลงแต่โดยดี เพราะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็ใกล้จะสอบแล้ว ไปช่วยกันทบทวนบทเรียนก็ดีเหมือนกัน
หลังจากเลิกเรียน ฉันกับลีอาก็แวะกลับบ้านเพื่อไปเก็บของนิดหน่อย ก่อนที่จะแบกกระเป๋ามานอนค้างที่บ้านลีอา ส่วนพ่อกับแม่ของฉันทำอาชีพเกี่ยวกับพนักงานขาย เลยทำให้ต้องเดินทางออกต่างจังหวัดอยู่บ่อยๆ หนึ่งอาทิตย์จะอยู่ที่บ้านแค่สองถึงสามวัน
ตกกลางดึกของคืนนั้น ในระหว่างที่ฉันกำลังนอนหลับอยู่ จู่ๆมันก็รู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาซะงั้น
“ลีอา ลีอา” ฉันปลุกลีอาที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ เพื่อที่จะให้ลุกไปกินน้ำเป็นเพื่อน แต่ไม่ว่าจะพยายามปลุกแค่ไหน ลีอาก็ไม่ยอมตื่น
ฉันจึงตัดสินใจเดินลงมาที่ห้องครัวคนเดียวเพื่อหาน้ำกิน
“พี่เจซี!” ฉันร้องเรียกคนตรงหน้าด้วยความประหลาดใจไม่น้อยที่กำลังเห็นเขานั่งดื่มอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์ก่อนถึงห้องครัว เขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
“นอนไม่หลับหรอ?” เขาหันมาถามฉันพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่คละคลุ้ง
“ลินหิวน้ำน่ะค่ะ เลยลงมากิน” ฉันตอบกลับแล้วรีบเลี่ยงเดินเข้ามาในห้องครัว
“กินน้ำพี่ไหม?” เขาจ้องหน้าฉันแต่ไม่พูดอะไรต่อ
“......”
“จะได้ไม่ต้องเดินไกล” สิ้นสุดประโยค พี่เจซีก็หยิบขวดน้ำที่วางอยู่ใกล้ๆแถวนั้นยื่นมาให้ฉัน
“ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้แค่นี้เอง” แต่ฉันเลือกที่จะปฏิเสธ พร้อมหมุนตัวรีบเดินออกมา
แต่ทว่าเขากลับเดินตามฉันเข้ามาในห้องครัว ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจจะเข้ามาอยู่แล้ว หรือตั้งใจจะตามฉันเข้ามากันแน่
พรึ่บ! ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจ เมื่อคนตัวโตเดินมากอดฉันทางด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว หัวใจดวงน้อยของฉัน มันสั่นระรัวอย่างห้ามไม่ได้
“พี่เจซีจะทำอะไร ปล่อยหนูนะ” ริมฝีปากฉันสั่นระริกก่อนที่จะพยายามดิ้นหนีจากเขา
“จะปฏิเสธพี่ทำไม ลินชอบพี่มากไม่ใช่หรอ?” เมื่อเห็นว่าฉันยิ่งดิ้น เขายิ่งกอดแน่นกว่าเดิม
“......” ฉันอึ้งไปชั่วขณะเมื่อเขาพูดประโยคนั้นออกมา แสดงว่าที่ผ่านมา เขารับรู้มาโดยตลอดว่าฉันแอบชอบเขางั้นเหรอ
“พี่ก็ชอบลินนะ”
“......” ประโยคก่อนหน้าว่าอึ้งแล้ว มาประโยคนี้ฉันยิ่งรู้สึกอึ้งมากกว่า
“ลินก็รู้สึกเหมือนกันกับพี่ใช่ไหม?”
“......” ริมฝีปากบางของฉันเม้มเข้าหากันแบบอัตโนมัติ ความรู้สึกตอนนี้มันตีกันมั่วไปหมด แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบว่าอะไร
“ว่าไง! ลินก็ชอบพี่เหมือนกันใช่ไหม?” สองมือหนาของพี่เจซี เลื่อนมาประคองใบหน้าฉันเบาๆ ทำให้เราสองคนบังเอิญสบตากันแบบไม่ได้ตั้งใจ
“......” ฉันพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบ ก่อนจะเบือนหน้าหันหนีเพื่อหลบสายตา ถ้าเขารู้ขนาดนี้ ฉันก็คงจะปฏิเสธไม่ได้
“เด็กดีของพี่”
สิ้นสุดประโยคนั้น ร่างกายของฉันมันก็แข็งทื่อแบบอัตโนมัติเมื่อถูกริมฝีปากของเขาประกบจูบลงมาแบบอ่อนโยน
ฉันได้แต่ยืนนิ่งหลับตาให้เขากระทำอยู่แบบนั้นอยู่แบบนั้น เมื่อถูกเขาดึงไปจูบแบบไม่ทันตั้งตัว
มือสากของเขาค่อยๆล้วงเข้ามาบีบเคล้นที่หน้าอกทั้งสองข้างสลับกัน ก่อนที่ฉันจะค่อยๆเปิดปากให้ลิ้นร้อนของเขาเข้ามาในโพรงปากหวาน จะว่าฉันใจง่ายก็ได้ที่ยอมให้เขาทำแบบนี้ แต่จะทำยังไงได้เพราะฉันน่ะชอบเขาจริงๆ
“สัญญากับพี่ได้ไหม ว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร!”
“นะ...หนูสัญญา”
“ถ้าลินเป็นเด็กดี พี่จะให้ทุกอย่างที่ลินต้องการ”
“ลินจะเป็นเด็กดีของพี่ค่ะ”
- Writer
