Yere yığılan adamı zorla içeri taşımışlar yarım saattir ayılmasını bekliyorlardı. Melis elinde ki kolonyayı adama koklatıyordu. Bu artık son noktaydı kesinlikle Asaf ayılınca her şeyi açıklayacak ve bir daha Melis’i ne arkadaş olarak arayacaktı nede hastası olarak kabul edecekti. Haklıydı da.
“Bir şey demeyeceğim demiştin.” dedi Melis sitem ederek.
“Demedim zaten kızım ne dedim ki?”
“Evet demedin. Adamın kafasını patlattın çok sağ ol.”
Adam tekrar sinirlenerek koltuktan kalktı.
“Oda benim kızımı öpmeseydi bir de bana onumu savunuyorsun hala?”
“Baba adamı bayılttın, bayılttın. Ay kesin bizden şikayetçi olacak. Hapislerde çürüyeceğim bu yaşta.”
“Bizden kız almak öyle kolay değil.” dedi babası koltuğa geri oturarak.
“Zaten sayende artık almayacak.”
Elini havada bir kaç kez sa
