Sabah erkenden uyanmak bir rutin hEfene gelmişti artık. Miskinlik yapmak bile istemiyordu canı. Elleriyle gözlerini ovuşturarak iyice gerindi. Çalan alarm sesi kulaklarını tırmalıyordu. Eliyle saatin tepesine vurarak susturdu. Bir sesi susturmuşken şimdi de kapı zili basılı şekilde çalıyordu. Kim bu kadar ısrarlı çalabilirdi ki kapıyı? Melis fazlasıyla sinirlenmişti.
“Geliyorum patlama!” diye bağırdı.
Askıda olan hırkasını üzerine geçirdikten sonra kuşağını bağladı. Üzerinde ki pijamaları saklamak değildi tabii ki niyeti. Sadece üstü biraz fazla dekolteliydi.
“Ne var be!” diye bağırarak açtı kapıyı ama karşısında ki Asaf’dı.
Eliyle zile bir şeyler yapıyordu. “Zil basılı kaldı da.” dedi sırıtarak.
Ayakkabılıktan tornavida gibi bir şey alıp zilin dügmesini yerinden çıkardı.
“Uyan
