One year later...
"Savien, nasa airport ka na ba? Ilang oras na lang ay flight mo na," sambit ni Kuya sa kabilang linya.
Napabalikwas ako mula sa pagkakahiga at bumuntong hininga, "Kuya," tila tinatamad na tawag ko sa kanya habang nakatingin sa kisame ng aking kwarto.
"Don't tell me hindi ka pa nakakapag-ayos? Savien, naman. Sige na–"
Agad akong bumangon nang marinig ang pagtatampong iyon ni Kuya, "nag-aayos na ako, Kuya. Heto na nga at maliligo na. Sige na, see you tomorrow, I love you!" Sigaw ko at binato ang cellphone ko sa kama saka dumiretso na sa bathroom para maligo.
Wala talaga akong balak lumipad papuntang New york ngayon dahil bukod sa pagod na pagod ako dahil sa concert namin kahapon ay tinatamad din ako, iniisip ko pa lang iyong halos isang araw na nasa loob ako ng eroplan
