แม่บ้านชั่วคราว

มอบตราประทับ

ไอน้ำสีขาวขุ่นลอยละล่องอบอวลอยู่ภายในห้องน้ำกว้างขวางที่ถูกตกแต่งด้วยหินอ่อนสีดำสลับทองอย่างหรูหรา เสียงสายน้ำจากฝักบัวเรนชาวเวอร์กระทบลงบนพื้นหินดังซ่าเป็นจังหวะที่ทำให้น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังเต้นผิดจังหวะตามไปด้วย เธอในชุดยูนิฟอร์มพนักงาน Star Cleaning ที่ตอนนี้ถอดผ้ากันเปื้อนออกตามคำสั่ง ยืนกำฟองน้ำถูตัวและขวดสบู่เหลวกลิ่นแซนดัลวูดไว้แน่นจนปลายนิ้วซีดขาว

“จะยืนบิดอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม? หรือต้องให้ผมเดินไปลากมา”

เสียงทุ้มต่ำที่ก้องกังวานอยู่ในห้องน้ำสี่เหลี่ยมทำให้ร่างบางสะดุ้งน้อยๆ น้ำฟ้าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองผ่านม่านไอน้ำ เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของ สินธุ์ ยืนอยู่ใต้ฝักบัว แผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อตึงแน่นสะท้อนเงากับผนังหินอ่อน หยดน้ำเกาะพราวบนผิวสีน้ำผึ้งสุขภาพดี ลากผ่านรอยข่วนจางๆ ที่เธอเผลอฝากไว้เมื่อคืน... รอยที่ย้ำเตือนว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขา ‘ลึกซึ้ง’ แค่ไหน

น้ำฟ้ากัดริมฝีปาก พยายามท่องในใจว่านี่คืองาน... นี่คือการรักษาบริษัท... แต่ขาทั้งสองข้างกลับสั่นจนแทบก้าวไม่ออก

“ค่ะ... จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” เธอตอบเสียงอ้อมแอ้ม เดินเข้าไปใกล้ร่างหนาที่ยืนหันหลังให้

เมื่อเข้าประชิดตัว กลิ่นสบู่ผสมกับกลิ่นอายบุรุษเพศที่แสนดึงดูดใจก็จู่โจมประสาทสัมผัสของเธอทันที น้ำฟ้าเทสบู่เหลวลงบนฟองน้ำจนเกิดฟองนุ่มหนา ก่อนจะยื่นมือที่สั่นเทาไปแตะลงบนแผ่นหลังกว้างของเขา

สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวร้อนจัดของสินธุ์ ทำให้น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนโดนไฟช็อต เธอรีบขยับฟองน้ำถูวนไปตามแผ่นหลังแกร่ง ลากผ่านแนวกระดูกสันหลังที่เรียงตัวสวยงามไปจนถึงเอวสอบ

“แรงกว่านี้หน่อย... ผมไม่ใช่ตุ๊กตากระเบื้องนะน้ำฟ้า” สินธุ์เอ่ยพรางหลับตาพริ้ม ดื่มด่ำกับสัมผัสจากมือบางที่เขารอคอยมาตลอดทั้งเช้า

“ฉัน... ฉันกลัวคุณเจ็บ”

“เมื่อคืนคุณ ‘แรง’ กว่านี้เยอะ ผมยังไม่เห็นจะบ่นสักคำ”

คำพูดจาบจ้วงนั้นทำให้น้ำฟ้าหน้าแดงก่ำไปถึงลำคอ เธอตัดสินใจออกแรงขัดถูมากขึ้นเพื่อดับความประหม่า แต่ยิ่งขัดเธอก็ยิ่งได้เห็นสรีระที่สมบูรณ์แบบของเขาใกล้ชิดขึ้น จนเผลอจ้องมองไหล่กว้างที่มีรอยสักรูปพระอาทิตย์ดวงเล็กๆ ซ่อนอยู่ตรงสะบักซ้าย

“หันมาสิคะ... ด้านหลังเสร็จแล้ว” เธอพยายามทำให้เสียงดูเป็นมืออาชีพที่สุด

สินธุ์หมุนตัวกลับมาทันทีอย่างรวดเร็ว ทำให้น้ำฟ้าที่ไม่ได้ตั้งตัวเกือบจะชนเข้ากับแผงอกเปลือยเปล่าของเขา เธอรีบก้มหน้าลงมองเพียงแค่ระดับอกของชายหนุ่ม มวลกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียงตัวเป็นลอนสวยงาม (Six-pack) มีหยดน้ำไหลซึมผ่านร่องกล้ามเนื้อลงไปใต้ขอบกางเกงชั้นในชายยี่ห้อหรูที่เปียกโชกจนแนบเนื้อ

น้ำฟ้ากลืนน้ำลายอึกใหญ่ มือบางที่สั่นเทาพยายามจะใช้ฟองน้ำถูไปที่หน้าอกของเขา แต่สินธุ์กลับคว้าข้อมือเธอไว้เสียก่อน

“ใช้มือเปล่าสิ... ผมอยากสัมผัสความนุ่มของมือ ‘เจ้าของบริษัท’ มากกว่าฟองน้ำหยาบๆ นี่”

“แต่มัน... มันผิดหลักอนามัยนะคะ” เธอพยายามแย้งขืนขัด

“ในห้องนอนเมื่อคืน เราทำผิดหลักอนามัยกันไปตั้งกี่อย่าง... คุณยังกังวลเรื่องนี้อยู่อีกเหรอ?” สายตาคมกริบของสินธุ์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างสื่อความหมาย

น้ำฟ้าจำใจวางฟองน้ำลง เธอเทสบู่ใส่มือเปล่าแล้วค่อยๆ ทาบฝ่ามือลงบนอกแกร่ง ผิวของเขาเรียบเนียนทว่าแข็งกระด้างตามฉบับคนออกกำลังกายหนัก เธอลูบไล้ไปตามมัดกล้ามเนื้อวนรอบยอดอกสีเข้มที่เริ่มชูชันขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง สินธุ์ส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคออย่างพึงพอใจ มือหนาของเขาเลื่อนมาวางบนเอวบางของเธอในชุดยูนิฟอร์มที่เปียกปอนจนเห็นสัดส่วนชัดเจน

“คุณรู้ไหมน้ำฟ้า... วันนี้คุณดูดีกว่าเมื่อคืนซะอีก” สินธุ์กระซิบ เสียงของเขาพร่าลงเรื่อยๆ ขณะที่มือแกร่งเริ่มบีบเฟ้นเอวบางอย่างย่ามใจ “ลุคแม่บ้านจืดๆ ที่พยายามปกปิดความเซ็กซี่ไว้ข้างล่าง... มันทำให้น่าค้นหาจนผมแทบบ้า”

“ปล่อยค่ะ... ฉันจะขัดตัวให้เสร็จ จะได้ออกไปทำงานต่อ”

“งานของคุณอยู่ตรงนี้... อยู่กับผม”

สินธุ์ไม่พูดเปล่า เขารั้งร่างบางเข้าหาตัวจนหน้าอกอิ่มของเธอเบียดชิดกับอกกว้าง น้ำฟ้าเงยหน้าขึ้นหวังจะคัดค้าน แต่กลับถูกริมฝีปากร้อนแรงฉกฉวยความอ่อนหวานไปทันที จูบครั้งนี้ไม่ใช่ความเมามายเหมือนเมื่อคืน แต่มันคือความต้องการที่ชัดเจนและหนักแน่น สินธุ์บดจูบลงมาอย่างโหยหา ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปสำรวจความหวานในโพรงปากของเธออย่างช่ำชอง

น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงถูกสูบหายไปกับสายน้ำ เธอเผลอทิ้งขวดสบู่ลงพื้นหินอ่อนจนมันแตกกระจาย (แต่โชคดีที่เป็นขวดพลาสติกพรีเมียม) มือบางเปลี่ยนจากผลักไสเป็นขยุ่มผมที่เปียกชื้นของเขาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

สินธุ์ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวระหงของเธอ กลิ่นสบู่ผสมกับกลิ่นกายสาวที่เขาหลงใหลทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่ เขาขบเม้มผิวเนียนละเอียดตรงช่วงรอยต่อระหว่างลำคอกับไหล่ซ้ายอย่างแรงด้วยความมันเขี้ยวและความเป็นเจ้าของ

“อ๊ะ! คุณสินธุ์... อย่าค่ะ...” น้ำฟ้าร้องประท้วงด้วยความตกใจ เมื่อรู้สึกถึงแรงดูดเม้มที่รุนแรงจนเจ็บจี๊ด

ชายหนุ่มผละออกมามองผลงานของตัวเอง สายตาของเขาเป็นประกายวาววับ บนคอขาวๆ ของน้ำฟ้าปรากฏรอยสีแดงเข้มอมม่วงขนาดเท่าปลายนิ้วโป้งเด่นชัดจนมองเห็นได้จากระยะไกล มันคือ ‘Kiss mark’ หรือรอยรักที่เขาตั้งใจประทับไว้เพื่อประกาศศักดา

“คุณทำอะไรลงไปคะ!” น้ำฟ้ารีบยกมือขึ้นปิดรอยนั้น ใบหน้าตื่นตระหนก “รอยนี่มัน... มันชัดมากเลยนะ! แล้วฉันจะออกไปทำงานข้างนอกยังไง พนักงานในบริษัทจะคิดยังไง!”

“ก็ให้เขาคิดไปสิ... ว่าเจ้าของบริษัท Star Cleaning ‘ดูแล’ ลูกค้าดีแค่ไหน” สินธุ์หัวเราะอย่างอารมณ์ดี เขาไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด กลับกันเขารู้สึกสะใจที่ได้ทำเครื่องหมายจองจำเธอไว้

“คนบ้า! คุณแกล้งฉัน!” น้ำฟ้าน้ำตาคลอเบาๆ ด้วยความโกรธ เธอรีบหันหลังจะเดินออกจากโซนอาบน้ำ แต่พื้นหินอ่อนที่เต็มไปด้วยฟองสบู่กลับทำให้เธอเสียหลักลื่นไถล

“ว้าย!”

“ระวัง!”

สินธุ์พุ่งตัวเข้าไปรับร่างบางไว้ได้ทันท่วงที แต่แรงกระแทกทำให้ทั้งคู่ล้มลงไปกองบนพื้นหินอ่อนด้วยกัน โดยมีน้ำฟ้านอนทับอยู่บนตัวของเขาเต็มแรง สายน้ำจากฝักบัวยังคงไหลรินลงมาโดนตัวทั้งคู่จนเปียกโชก เสื้อเชิ้ตสีเทาของยูนิฟอร์มแม่บ้านบางจนเห็นบราเซียลูกไม้สีดำด้านในอย่างชัดเจน

สายตาของทั้งคู่ประสานกันอีกครั้งท่ามกลางไอน้ำและเสียงน้ำตก ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่สินธุ์จะใช้มือที่เปียกชื้นลูบไล้ไปที่แก้มเนียน

“คุณหนีผมไม่พ้นหรอกน้ำฟ้า... ยิ่งคุณพยายามเป็นแม่บ้านที่ซื่อสัตย์เท่าไหร่ ผมก็ยิ่งอยากทำลายความอดทนของคุณมากเท่านั้น”

“คุณมันปีศาจ...” น้ำฟ้ากระซิบเสียงสั่น

“ปีศาจตนนี้แหละ... ที่จะทำให้คุณลืมความแค้นเรื่องแฟนเก่าไปจนหมดสิ้น”

สินธุ์พลิกตัวขึ้นมาอยู่ด้านบนแทน กดข้อมือทั้งสองข้างของน้ำฟ้าไว้กับพื้นหินอ่อน ความเย็นของหินตัดกับความร้อนแรงของร่างกายที่เบียดเสียดกัน รอยรักที่คอยังคงเด่นหราเตือนใจน้ำฟ้าว่า... จากนี้ไป เธอไม่ใช่แค่เจ้าของบริษัทที่แอบมาทำงานแทนลูกน้องเสียแล้ว แต่เธอคือเหยื่ออันโอชะที่สิงโตเจ้าเล่ห์อย่างสินธุ์ไม่มีวันยอมปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆ

“เรายังทำความสะอาดไม่เสร็จเลยนะ... ‘แม่บ้าน’ ของผม”

สินธุ์ก้มลงไปหาซอกคอของเธออีกครั้ง และครั้งนี้... น้ำฟ้ารู้ดีว่าเธอไม่มีกำลังพอจะต้านทานพายุเสน่หาที่เขากำลังจะโหมกระหน่ำใส่อีกรอบได้เลย