แม่บ้านชั่วคราว

เผชิญหน้าอีกครั้ง

ความหรูหราของเพนท์เฮาส์ชั้น 45 ไม่ได้ช่วยให้น้ำฟ้ารู้สึกผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศผสมกับกลิ่นน้ำหอมแนว Wood & Amber ที่แสนคุ้นเคยจากตัวเจ้าของห้อง ทำให้เธอก้าวขาแทบไม่ออก น้ำฟ้าพยายามก้มหน้าจนคางชิดอก มือบางในถุงมือยางสีขาวกำด้ามรถเข็นอุปกรณ์ไว้แน่นจนเหงื่อซึม

“ห้องนั่งเล่นฝั่งซ้าย ส่วนห้องนอนใหญ่และห้องทำงานอยู่ฝั่งขวา... เริ่มจากห้องนอนก่อนเลย ผมเพิ่งตื่น พื้นที่ตรงนั้นค่อนข้าง ‘ใช้งานหนัก’ เมื่อคืน”

เสียงทุ้มต่ำของ สินธุ์ ดังขึ้นข้างใบหู น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนมีกระแสไฟแลบผ่านสันหลัง คำว่า ‘ใช้งานหนัก’ ของเขาทำให้นึกถึงภาพเหตุการณ์วาบหวามที่เธอพยายามลบออกจากสมอง พรมผืนหนา เตียงคิงไซซ์ และหยดเหงื่อที่พราวบนแผ่นหลังกว้าง...

“คะ... ค่ะ คุณท่าน” น้ำฟ้าดัดเสียงให้แหบพร่าและเบาลงกว่าปกติ เธอรีบเข็นรถอุปกรณ์มุ่งหน้าไปยังห้องนอนใหญ่ตามที่เขาชี้ทาง โดยไม่กล้าแม้แต่จะปรายตาไปมองใบหน้าคมคายนั้นตรงๆ

เมื่อเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ น้ำฟ้าแทบจะหยุดหายใจ สภาพห้องนอนดูสับสนวุ่นวายเล็กน้อย ผ้าห่มสีเทาเข้มยับยู่ยี่กองอยู่บนเตียง และที่สำคัญ... บนพื้นข้างเตียงนั้น มี ‘ต่างหูมุก’ ข้างหนึ่งตกอยู่

นั่นมันของฉัน!

น้ำฟ้ารีบถลาเข้าไปตะครุบต่างหูข้างนั้นขึ้นมาซ่อนไว้ในกระเป๋าชุดยูนิฟอร์มทันที หัวใจเธอเต้นรัวเหมือนกลองรบ เธอรีบหยิบกระบอกฉีดน้ำยาฆ่าเชื้อขึ้นมาฉีดพ่นไปทั่วบริเวณเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยความลนลาน

“ขยันดีนี่... มาถึงก็เริ่มงานเลย ไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมาสบตานายจ้างหน่อยเหรอ?”

เสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเข้ามาในห้อง น้ำฟ้ารู้สึกได้ว่าสินธุ์กำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูจ้องมองเธออยู่ สายตาของเขาเหมือนเรดาร์ที่กำลังสแกนหาความจริง

“ขอโทษค่ะ... พอดีฟ้าเป็นคนขี้อายค่ะ และทางบริษัท Star Cleaning มีกฎว่าพนักงานห้ามจ้องหน้าลูกค้าโดยไม่จำเป็นเพื่อความเป็นส่วนตัวค่ะ” เธอมุสาคำโตพลางขัดพนักหัวเตียงอย่างเอาเป็นเอาตาย

“งั้นเหรอ? กฎใหม่แปลกดีนะ” สินธุ์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวใจของเขาดูจะสนุกสนานกับการต้อนเหยื่อ “แล้วหน้ากากอนามัยนั่นล่ะ? ใส่ไว้ทำไม ในห้องนี้ผมล้างฟิลเตอร์แอร์ทุกเดือน ฝุ่นไม่มีหรอก”

“ฟ้า... ฟ้าแพ้อากาศค่ะคุณท่าน ช่วงนี้ฝุ่น PM 2.5 เยอะ ร่างกายอ่อนแอค่ะ”

“หึ... ร่างกายอ่อนแอ? แต่เมื่อคืนดูเหมือนจะ ‘แข็งแรง’ มากเลยนะ เห็นว่าวิ่งหนีออกไปได้เร็วปานสายฟ้าแลบ”

กึก!

มือที่กำลังขัดตู้ข้างเตียงหยุดชะงักทันที น้ำฟ้าชาวูบไปทั้งตัว ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนอนกว้างอยู่หลายวินาที มีเพียงเสียงลมหายใจที่สั่นพร่าของเธอที่สะท้อนอยู่ภายใต้หน้ากากอนามัย

เขาจำได้เหรอ? ไม่... เป็นไปไม่ได้ ฉันใส่หน้ากากอนามัย แล้วรวบผมตึงขนาดนี้ เขาต้องแค่สงสัยแน่ๆ

“คุณท่าน... พูดเรื่องอะไรคะ ฟ้าไม่เข้าใจค่ะ” เธอยังใจดีสู้เสือ พยายามทำตัวเป็นแม่บ้านผู้ซื่อบื้อต่อไป

“ไม่เข้าใจจริงๆ เหรอ?” สินธุ์ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนเงาของเขาทาบทับลงบนร่างเล็กของเธอ “ผมจำกลิ่นน้ำหอม Rose & Musk ของแม่บ้านบริษัทนี้ได้แม่น... มันเป็นกลิ่นเดียวกับผู้หญิงที่ทิ้งรอยข่วนไว้บนไหล่ผมเมื่อคืนเป๊ะเลย”

น้ำฟ้าพยายามจะเบี่ยงตัวหนีไปทางห้องน้ำ “ฟ้าขอตัวไปล้างห้องน้ำก่อนนะคะ...”

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวพ้นรัศมี มือแกร่งของสินธุ์ก็คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอแล้วกระชากเบาๆ ให้หันกลับมาเผชิญหน้า

“จะหนีไปไหน ‘น้ำฟ้า’ ... หรือจะให้ผมเรียกว่า ‘คุณเจ้าของบริษัท’ ดีล่ะ?”

คำเรียกขานชื่อจริงที่หลุดออกมาจากปากของเขา ทำให้น้ำฟ้าเบิกตาโพลง เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับนัยน์ตาคมกริบสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นจังๆ เป็นครั้งแรกในรอบวัน สายตาของสินธุ์ไม่ได้มีความเย็นชาเหมือนตอนคุยงาน แต่มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและความขี้เล่นที่น่ากลัว

“คุณ... คุณรู้?” เธอเผลอใช้เสียงปกติถามออกมา

“นามบัตรของคุณหล่นอยู่ในรถผม... และผมก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะจำผู้หญิงที่ตัวเอง ‘กอด’ ทั้งคืนไม่ได้ ต่อให้คุณจะใส่แว่นหนาเตอะหรือแต่งตัวเป็นแม่บ้านจืดชืดแค่ไหน แต่ ‘แววตา’ ของคุณมันโกหกผมไม่ได้หรอกน้ำฟ้า”

สินธุ์โน้มใบหน้าลงมาจนจมูกแทบจะชนกัน น้ำฟ้าพยายามจะถอยหนีแต่แผ่นหลังของเธอกลับพิงเข้ากับตู้เสื้อผ้าบิลต์อินจนไร้ทางออก มือหนาข้างหนึ่งของเขาเอื้อมมาดึงหน้ากากอนามัยของเธอลงมาไว้ที่คาง เผยให้เห็นใบหน้าสวยหวานที่ตอนนี้แดงซ่านไปถึงใบหู

“ที่แท้เจ้าของ Star Cleaning ก็ชอบลงมาตรวจสอบงานด้วยตัวเองแบบ ‘ใกล้ชิด’ ขนาดนี้เลยเหรอ?” เขาเย้าหยอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า

“ฉัน... ฉันแค่มารับผิดชอบงาน พนักงานของฉันเจ็บหนัก และฉันไม่อยากเสียลูกค้ารายใหญ่อย่างคุณไป” น้ำฟ้าเค้นเสียงตอบ พยายามจะรักษามาดนักธุรกิจสาวเอาไว้แม้จะสั่นไปทั้งตัว “ในเมื่อคุณรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร งั้นเรามาคุยกันแบบผู้ใหญ่ดีกว่าค่ะ เรื่องเมื่อคืนถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น และวันนี้ฉันจะทำหน้าที่แม่บ้านให้คุณอย่างดีที่สุด จากนั้นเราก็จบกันแค่ฐานะคู่สัญญาธุรกิจ”

“จบกันงั้นเหรอ?” สินธุ์แค่นยิ้ม มือที่เคยจับแขนเลื่อนขึ้นมาเชยคางของเธอขึ้น “คุณคิดว่าผมจะปล่อยให้ผู้หญิงที่ทำผมคลั่งได้ขนาดนั้น เดินออกไปจากห้องนี้ง่ายๆ ในฐานะ ‘แม่บ้านชั่วคราว’ งั้นเหรอ?”

“คุณสินธุ์! กรุณาให้เกียรติฉันด้วยค่ะ ฉันมาที่นี่ในฐานะผู้รับจ้าง!”

“ผมให้เกียรติคุณเสมอ น้ำฟ้า... แต่คุณเป็นคนเริ่มเกมนี้เองนะ การที่คุณปลอมตัวมาที่นี่ มันทำให้ผมรู้สึกว่า... คุณเองก็ ‘โหยหา’ ผมอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

พูดจบ สินธุ์ก็ใช้ปลายนิ้วโป้งคลึงริมฝีปากบางของเธอเบาๆ สัมผัสจากปลายนิ้วร้อนๆ ทำให้น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนสมองถูกหลอมละลาย ความทรงจำเมื่อคืนกลับมาจู่โจมเธออย่างรุนแรงอีกครั้ง เธอพยายามจะผลักอกเขาออกแต่มัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งนั่นกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

“ปล่อยนะคะ... ฉันจะกลับออฟฟิศ”

“ถ้าคุณเดินออกไปตอนนี้ สัญญาเจ็ดหลักที่เราเซ็นกันไว้... ผมจะยกเลิกทันที และผมจะประกาศให้คนในแวดวงอสังหาฯ รู้ว่า Star Cleaning ส่งเจ้าของมา ‘บริการ’ ลูกค้าถึงเตียงเพื่อแลกกับสัญญา”

“คุณมันป่าเถื่อน! คุณกล้าดียังไงมาขู่ฉันแบบนี้!” น้ำฟ้าตวาด ดวงตาสั่นระริกด้วยความโกรธและอับอาย

“ผมไม่ได้ขู่... ผมแค่เสนอทางเลือก” สินธุ์กระซิบที่ข้างหู กลิ่นกายของเขาทำให้เธอเริ่มเคลิบเคลิ้มอย่างห้ามไม่ได้ “ในเมื่อแม่บ้านคนเก่าเจ็บ... คุณก็ต้องรับผิดชอบงานนี้จนกว่าจะจบ แต่ไม่ใช่ในฐานะแม่บ้านที่มาทำความสะอาดหรอกนะ...”

“แล้วคุณต้องการอะไร?”

สินธุ์ผละใบหน้าออกมาเล็กน้อย สายตาของเขาจ้องมองเธออย่างลึกล้ำ “วันนี้คุณต้องอยู่ที่นี่... ทำความสะอาดห้องนี้ให้เอี่ยม และที่สำคัญ... คุณต้องทำหน้าที่ ‘ดูแล’ ผมด้วยทุกอย่างที่ผมต้องการ ถ้าผมพอใจ... สัญญาของเราจะขยายเป็นห้าปีพร้อมโบนัสพิเศษ แต่ถ้าคุณปฏิเสธ... ก็เตรียมปิดบริษัทของคุณได้เลย”

น้ำฟ้ากัดริมฝีปากจนห้อเลือด เธอเจ็บใจที่พลาดท่าให้เขาตั้งแต่ต้น แต่เมื่อนึกถึงพนักงานอีกหลายสิบชีวิตในบริษัทที่ฝากความหวังไว้กับเธอ และชื่อเสียงที่เธอสร้างมาอย่างยากลำบาก เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่น

“ตกลง... ฉันจะทำงานให้จบวันนี้” เธอตอบเสียงสั่น “แต่หลังจากวันนี้ เราต้องจบกันจริงๆ”

“เรื่องนั้นค่อยว่ากัน...” สินธุ์ยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ เขาเอื้อมมือไปดึงหน้ากากอนามัยจากใบหน้าของเธอ “ตอนนี้... ถอดผ้ากันเปื้อนบ้าๆ นี่ออกซะ แล้วไปเตรียมนน้ำอุ่นให้ผม ผมอยากอาบน้ำ... และคุณต้องเป็นคนขัดตัวให้ผมด้วย ‘น้ำฟ้า’ ”

น้ำฟ้ายืนนิ่งตะลึงกับคำสั่งที่แสนเอาแต่ใจและเร่าร้อนนั่น โชคชะตาช่างเล่นตลกกับเธอจริงๆ จากเจ้าของบริษัทที่ต้องมาเป็นแม่บ้านชั่วคราว ตอนนี้เธอกำลังจะกลายเป็น ‘ทาสรัก’ ของลูกค้ารายใหญ่ที่เธอเผลอไปมีความสัมพันธ์ด้วยเพียงชั่วข้ามคืน

พายุลูกใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในห้องน้ำหรูแห่งนั้น และน้ำฟ้าก็รู้ดีว่าเธออาจจะไม่ได้ทำแค่ ‘ทำความสะอาด’ อย่างที่ตั้งใจไว้เสียแล้ว!