แม่บ้านชั่วคราว

ตัวแทนแม่บ้าน

ภายในออฟฟิศของ “Star Cleaning” เช้าวันจันทร์นี้เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดที่แผ่ซ่านไปทุกตารางนิ้ว เสียงโทรศัพท์ที่ดังประสานกับเสียงฝีเท้าพนักงานที่เดินวุ่นวายทำให้น้ำฟ้า เจ้าของบริษัทสาวต้องนวดขมับตัวเองซ้ำๆ เพื่อเรียกสติ เธอนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่ พยายามเพ่งมองตารางงานในหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ถูกทำเครื่องหมายสีแดงกะพริบแจ้งเตือนถึงความผิดปกติที่กำลังเกิดขึ้น

“กิ๊บ... สรุปว่าตอนนี้เราเหลือใครบ้างที่สแตนด์บายอยู่” น้ำฟ้าเอ่ยถามผู้ช่วยสาว คนสนิทด้วยเสียงที่พยายามรักษาความนิ่งเอาไว้

“ไม่มีเลยค่ะคุณฟ้า” กิ๊บตอบพร้อมกับกางไอแพดที่แสดงแถบสีทึบเต็มทุกช่องตาราง “พี่สายใจไปบิ๊กคลีนที่สถานทูต พี่แมวติดงานที่บ้านพักทูตออสเตรเลีย ส่วนพนักงานคนอื่นๆ ก็ออกหน้างานกันหมดแล้วตั้งแต่แปดโมงเช้า ทีมสำรองของเราสองทีมก็ถูกเรียกตัวด่วนไปที่คอนโดริมน้ำเพราะเกิดท่อประปาแตก ทำความสะอาดกันยันเย็นแน่นอนค่ะ”

น้ำฟ้าทอดถอนใจยาว สายตาเลื่อนไปหยุดที่ชื่อลูกค้า VVIP รายสำคัญที่สุดของวันนี้ ‘คุณสินธุ์ สินธุ์สิริน’ ผู้ชายที่ชื่อของเขาเพียงคนเดียวก็ทำให้อุณหภูมิในห้องทำงานของเธอร้อนวูบขึ้นมาอย่างประหลาด

“นัดสิบโมงตรง... เหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง” น้ำฟ้าพึมพำกับตัวเอง “บริษัทเราเพิ่งเซ็นสัญญากับคุณสินธุ์ไป สัญญาระบุชัดเจนเรื่องการรักษามาตรฐานและตัวบุคคลที่เข้าปฏิบัติงาน ถ้าเราส่งคนที่ไม่ใช่ระดับพรีเมียมไป หรือแจ้งขอเลื่อนนัดในวันแรกของการเริ่มงาน... Star Cleaning ของเราเสียชื่อแน่”

กิ๊บพยักหน้าเห็นด้วยอย่างรุนแรง “ใช่ค่ะคุณฟ้า คุณสินธุ์ขึ้นชื่อเรื่องความเนี้ยบระดับร้อยเต็มร้อย แถมเลขาฯ เขายังย้ำนักย้ำหนาว่าวันนี้บอสของเขาจะอยู่ตรวจงานด้วยตัวเอง เพราะต้องการดูว่าบริษัทเราเก่งจริงเหมือนที่คุยไว้ไหม ถ้างานนี้พลาด เราอาจจะชวดสัญญาหลักล้านรายปีไปเลยนะคะ”

น้ำฟ้านิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ความคิดในหัวตีกันวุ่นวายระหว่างศักดิ์ศรีของเจ้าของบริษัทและความจำเป็นในการรักษาธุรกิจที่เธอสร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรง เธอเดินไปที่ตู้โชว์ถ้วยรางวัลและประกาศนียบัตรด้านการบริหารจัดการความสะอาดระดับสากล ก่อนจะตัดสินใจขั้นเด็ดขาด

“กิ๊บ... ส่งชุดยูนิฟอร์มมาให้ฉัน”

“คะ? ” กิ๊บชะงักไปเมื่อเห็นสายตาที่มุ่งมั่นของเจ้านาย “อย่าบอกนะคะว่า... คุณฟ้าจะไปเอง!”

“ใช่ ฉันจะไปแทนพี่นก” น้ำฟ้าตอบเสียงเรียบแต่หนักแน่น “ในบรรดาพนักงานทั้งหมดตอนนี้ คนที่รู้จักเทคนิคการทำความสะอาดพรีเมียมดีที่สุด และรู้วิธีรับมือกับหินอ่อนหรือเครื่องเรือนราคาแพงได้เท่าพี่นก... ก็คือฉัน ฉันสร้างบริษัทนี้มาด้วยการลงมือทำเองทุกอย่างในช่วงปีแรก ทำไมตอนนี้ฉันจะกลับไปทำอีกครั้งไม่ได้ล่ะ?”

“แต่นั่นคุณสินธุ์นะคะคุณฟ้า! ถ้าเขาเกิดจำได้ว่าคุณคือเจ้าของบริษัทล่ะคะ มันจะดูไม่ดีหรือเปล่า?” กิ๊บพยายามท้วงด้วยความกังวล

“เขาไม่เคยเจอฉันตัวจริงในฐานะเจ้าของบริษัทหรอก ส่วนใหญ่เราคุยกันผ่านเลขาฯ และอีเมลตลอด” น้ำฟ้าโกหกคำโต ทั้งที่ในใจกำลังกรีดร้องเพราะภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่เธอแอบหนีออกมาจากเตียงเขายังชัดเจน “และเพื่อให้แน่ใจ... ฉันจะปลอมตัวนิดหน่อย”

น้ำฟ้าเริ่มวางแผนการ ‘ปลอมตัว’ อย่างรวดเร็ว เธอสั่งให้กิ๊บไปเตรียมรถอุปกรณ์พรีเมียมรอไว้ที่ชั้นใต้ดิน ส่วนตัวเธอเองรีบเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัวจัดการเปลี่ยนลุคตัวเองทันที

จากเจ้าของบริษัทสาวมาดมั่นในชุดทำงานสุดเนี๊ยบ น้ำฟ้าจัดการรวบผมยาวสลวยขึ้นเป็นมวยกลมตึงเป๊ะที่ท้ายทอยจนไม่มีปอยผมหลุดรอดออกมา เธอหยิบแว่นตากรองแสงทรงสี่เหลี่ยมกรอบหนาสีดำขึ้นมาสวมเพื่อปิดบังดวงตากลมหงส์ที่แสนดึงดูด ลบลิปสติกสีสดออกจนเหลือเพียงริมฝีปากธรรมชาติ และทาแป้งฝุ่นบางๆ เพื่อลดความผ่องใสของผิวพรรณ

เธอก้าวออกมาในชุดยูนิฟอร์มสีเทาขลิบน้ำเงินของ Star Cleaning เสื้อเชิ้ตคอปกติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุด กางเกงสแล็กสีน้ำเงินเข้มที่ดูทะมัดทะแมง

“เป็นยังไงบ้างกิ๊บ? ดูเหมือนพนักงานใหม่ไหม?” น้ำฟ้าถามพลางหมุนตัวให้ผู้ช่วยสาวดู

กิ๊บกะพริบตาปริบๆ “โห... ถ้าไม่บอกว่าเป็นคุณฟ้า กิ๊บก็คงจำไม่ได้ค่ะ ดูจืดขึ้น... เอ๊ย ดูเรียบร้อยเหมือนเด็กฝึกงานเลยค่ะคุณฟ้า แต่ว่าสายตาคุณฟ้ามันดูดุไปหน่อยนะคะ ต้องพยายามก้มหน้าก้มตาไว้นะคะ”

“เข้าใจแล้ว แผนของฉันคือ... ฉันจะใช้ชื่อว่า ‘ฟ้า’ เฉยๆ ทำตัวเป็นพนักงานชั่วคราวที่มาสแตนด์บายแทนพี่นกที่เกิดอุบัติเหตุ ฉันจะสวมหน้ากากอนามัยตลอดเวลาที่ทำงานโดยอ้างเรื่องสุขอนามัยและการแพ้ฝุ่นละออง วิธีนี้จะช่วยปิดบังใบหน้าได้มากกว่าครึ่ง”

น้ำฟ้าหยิบกระเป๋าใส่อุปกรณ์ขนาดพกพามาตรวจเช็กน้ำยา “น้ำยาเช็ดกระจกแบบไร้รอยคราบ น้ำยาเคลือบผิวหินอ่อนสูตรพิเศษ แล้วก็สเปรย์หอมปรับอากาศกลิ่นยูคาลิปตัสที่คุณสินธุ์ชอบ... เตรียมไว้ครบหรือยัง?”

“ครบค่ะคุณฟ้า ใส่ไว้ในตะกร้าทองเหลืองบนรถเรียบร้อยแล้วค่ะ” กิ๊บตอบอย่างคล่องแคล่ว

“ดีมาก กิ๊บสแตนด์บายที่ออฟฟิศนะ ถ้าเลขาฯ คุณสินธุโทรมาถามหาฉัน ให้บอกว่าฉันติดประชุมสำคัญกับคู่ค้าต่างประเทศ ห้ามหลุดปากเด็ดขาดว่าฉันไปที่นั่น” น้ำฟ้าสั่งการเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะคว้ากุญแจรถ “งานนี้คือการกู้ชื่อเสียงบริษัท และรักษาความลับส่วนตัวของฉันไปพร้อมกัน... ห้ามพลาดแม้แต่นิดเดียว”

น้ำฟ้าขับรถตู้ของบริษัทออกสู่ถนนใหญ่ ใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความทรงจำเกี่ยวกับ ‘คุณสินธุ์’ เมื่อคืนเริ่มไหลย้อนกลับมาเป็นฉากๆ กลิ่นน้ำหอมไม้สนที่ติดอยู่ตามผิวหนัง สัมผัสที่เร่าร้อนบนเตียงกว้าง และสายตาของเขาที่มองเธอเหมือนจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว

“ใจเย็นๆ น้ำฟ้า... เธอเป็นมืออาชีพ เขาจำไม่ได้หรอก เมื่อคืนมันมืด แถมเธอยังปล่อยผมยุ่งและแต่งหน้าจัด วันนี้เธอคือยัยแม่บ้านในชุดยูนิฟอร์มจืดๆ เขาไม่มีทางสงสัยแน่นอน” เธอพยายามปลอบใจตัวเองซ้ำๆ ตลอดทาง

เมื่อรถเคลื่อนตัวเข้าสู่คอนโดมิเนียมหรูระดับ Ultra Luxury ที่มีระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่น น้ำฟ้าต้องโชว์บัตรพนักงานชั่วคราวที่เธอเตรียมไว้ และลงชื่อเข้าปฏิบัติงานในฐานะ ‘เจ้าหน้าที่หน้างานระดับสูง’ เธอเข็นรถอุปกรณ์ที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวที่มุ่งตรงสู่ชั้นเพนท์เฮาส์

ภายในลิฟต์ที่เงียบสนิท น้ำฟ้ามองเงาตัวเองในกระจก เธอจัดหน้ากากอนามัยสีขาวให้กระชับเข้ากับใบหน้า และสูดลมหายใจลึกเพื่อระงับความประหม่า

ติ๊ง!

เสียงสัญญาณลิฟต์เปิดออกสู่ชั้น 45 ซึ่งเป็นเพนท์เฮาส์ส่วนตัวที่มีเพียงห้องเดียวในชั้นนั้น โถงหน้าห้องปูด้วยหินอ่อนสีดำเงาวับที่น้ำฟ้ารู้ดีว่าต้องใช้ความระมัดระวังในการทำความสะอาดแค่ไหน เธอเข็นรถออกมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูไม้บานใหญ่ที่ทำจากไม้โอ๊คเก่าแก่นำเข้า

น้ำฟ้ายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู... 09.58 น.

เป๊ะตามนัด

เธอเอื้อมมือที่สั่นน้อยๆ ไปกดกริ่งหน้าประตูไม้บานนั้นเพียงครั้งเดียว พร้อมกับก้มหน้าลงต่ำเพื่อเริ่มบทบาท ‘แม่บ้านชั่วคราว’ อย่างเต็มตัว

ไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูก็ถูกเปิดออกช้าๆ พร้อมกับความเย็นจากเครื่องปรับอากาศด้านในที่พัดพากลิ่นน้ำหอมที่เธอจำได้ขึ้นใจลอยมาปะทะจมูก ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มยืนพิงกรอบประตูอยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้สวมสูทเหมือนในข่าว แต่กลับอยู่ในชุดลำลองที่ดูดีจนน่าใจหาย—เสื้อยืดสีขาวเนื้อดีที่แนบไปกับกล้ามเนื้ออกแน่นหนาและกางเกงสแล็กสีดำ

น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนลมหายใจของเธอสะดุดไปชั่วขณะ เธอรีบก้มหน้าจนคางชิดอกและเอ่ยด้วยเสียงที่พยายามดัดให้ดูอ่อนน้อมที่สุด

“สวัสดีค่ะ... มาจาก Star Cleaning ค่ะ มาปฏิบัติหน้าที่แทนคุณนกค่ะ”

บรรยากาศเงียบงันไปครู่หนึ่ง จนน้ำฟ้ารู้สึกได้ถึงสายตาคมกริบของอีกฝ่ายที่กำลังกวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพินิจพิจารณา หัวใจของเธอเต้นโครมครามจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน

“มาแทนงั้นเหรอ?” เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของสินธุ์เอ่ยขึ้น “เชิญสิ... ผมกำลังรออยู่พอดี ว่าจะดูซะหน่อยว่าพนักงานที่ส่งมาใหม่ จะทำความสะอาดได้ ‘ล้ำลึก’ เหมือนที่บริษัทโฆษณาไว้หรือเปล่า”

คำว่า ‘ล้ำลึก’ ของเขาทำให้น้ำฟ้าเสียวสันหลังวาบ เธอรีบเข็นรถอุปกรณ์เข้าไปในห้องทันที โดยที่หารู้ไม่ว่าเบื้องหลังหน้ากากนั้น สินธุ์กำลังลอบยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม สายตาของเขาจ้องมองแผ่นหลังบางของเธอด้วยความพึงพอใจบางอย่างที่ปิดไม่มิด