หลังจากที่ร่างสูงของสินธุ์และหญิงสาวปริศนาถูกเชิญออกไปจากบริษัทด้วยแรงผลักไสของพนักงานรักษาความปลอดภัย ความเงียบที่น่าอึดอัดก็เข้าปกคลุมห้องทำงานของ CEO สาวเพียงชั่วอึดใจ ก่อนที่เสียงสะอื้นไห้อย่างหนักของน้ำฟ้าจะดังลอดออกมาให้คนข้างนอกได้ยิน พนักงานหลายคนยืนมองหน้ากันด้วยความเลิ่กลั่ก ทุกคนรู้ดีว่าบอสของพวกเขานั้นเข้มแข็งแค่ไหน การที่เธอปล่อยโฮออกมาขนาดนี้แสดงว่าความอดทนนั้นขาดสะบั้นลงแล้ว
“คุณฟ้า... กิ๊บเข้าไปนะคะ” กิ๊บค่อยๆ ผลักประตูเข้าไปด้วยความเป็นห่วง แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอต้องกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ
“คุณฟ้า! เป็นอะไรคะ!”
น้ำฟ้าที่ควรจะนั่งร้องไห้อยู่บนเก้าอี้ กลับลงไปกองอยู่ที่พื้นห้อง มือทั้งสองข้างกุมท้องตัวเองไว้แน่น ใบหน้าสวยซีดเผือดจนกลายเป็นสีกระดาษ เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผมทั้งที่แอร์ในห้องเย็นจัด ร่างบางสั่นเทาและคู้ตัวเข้าหากันด้วยความเจ็บปวดที่ดูจะเกินกว่าใครจะจินตนาก
