The One that got away

PROLOGUE : TOTGA

Agad akong sumakay sa sasakyan ko at dali daling umalis. Di ko na namalayan na malakas na pala yung ulan. Putcha ang malas naman.

"Damn! Mga walang kwenta!" sigaw ko sabay hampas ng manobela

Agad kong pinaharurut yung sasakyan at wala na akong pakialam kung makauwi man ako buhay wala rin namang kwenta yung buhay ko.

" Damn! Damn! Argggggg!" Im so angry at them mga bullsh*t

Sa sobrang galit ko hindi ko na malayan na may kasalubong pala akong truck.

Hindi ko na alam ang susunod na nangyari basta nakita ko nalang na bumanga ako sa poste at nawalan ng malay.

" MAMA!!!!! GUMISING KA MAMA!! WAG MO KAMI IIWAN!!!" Rinig kong sigaw ng Isang batang babae!

"Aira! Aira! Tama na!" pagpapakalma ng isang matandang babae sa batang babae.

Biglang naging madilim ang paligid.

May naririnig akong boses.

"Aira? Im sorry baby but Daddy is going to rest na!" narinig ko ang boses ni daddy... Iyak lang ako ng iyak pilit na gumising... At nakarinig ulit ako ng panibagong boses at nag iba naman ang senaryo na nakikita ko....

" Im sorry Aira, Si Gab talaga yung mahal ko"

Mga walang hiya kayo!!! Ayoko naaaaa!!! Sumisigaw nalang ako pilit gumising...

" hahaha yan kasi masyado kang assumera!" si Gab

" Hindi ka naman talaga namin Kaibigan. Kinaibigan ka lang namin para magamit ka namin ahahaha uto uto! - narinig kong sabi ni sam. Argggghhh ayoko na!!

" Ayoko naaaa!!!!" agad akong napabalikwas ng gising at agad sumakit ang ulo ko arggghh

Tumingin ako sa di pamilyar na lugar... Teka nasan ako?

" you're awake" narinig kong sabi ng isang lalaki. Tiningnan ko lang sya.

"Nasan ako? Who are you?" agad na tanong ko

" Im John Rhylie Tan. Im one of your doctor" agad syang nagpakilala at nagulat ako ng may lumabas na lalaking naka suot rin ng parehas sa lalalaking nasa harap ko.

" you're awake Ms. Cortez, Im Dr. James. Mabuti na lamang at si Dr. Ryle and nakakita sayo at agad agad kang dinala sa hospital. Papunta na ang kuya mo" agad na sabi nga matandang Doktor na nasa tabi mo.

" You need rest, magpahinga ka muna at mamaya nandyan na ang kuya mo. Let's go Dr. Ryle" paalam ni doctor James. Tumango lang ako.

" please excuse us and next time please be careful." umalis na sya pero huminto sya at lumingon. " Again dont drive when you're drunk" sabi nya at lumabas . I just rolled my eyes to him.

" I don't care" sabat ko. Totoo naman wala syang pakialam kung ano mangyari sakin. Duh.

Tatayo sana ako para lumabas nakaka suffocate dito. Pero hindi ko kaya. May mga pilay ako at mga pasa sa katawan . Wala akong choice kundi makulong dto sa walang kwentang lugar na to.

Dumating na si kuya at pinagalitan ako. As always.Tumahimik lang ako. Wala naman akong pakialam. Hindi nila ako masisisi..

It's their fault. They made me a monster.

They just broke you and left you hanging.

Let's be true. Humans are humans.

They just broke you and left you as if nothing.

Even a million sorry wont change a thing.

Hinding hindi na ako papayag na sirain na naman ako ng mundo.

(P/S: heyyy pipsss! t's you're Maria Girl, It was my First time to write a story this is a tagalog version but Soon after I will release an English version. Hope you love it. Keep safe you all <3)