>>ณ บ้านเกิดของญาริน(บนเขา)
พอเด็กๆหลับแล้ว พรพรรณก็ออกมานั่ง
สูดอากาศเย็นสบายที่ริมระเบียง เธอรู้สึก
ถึงความสงบและไม่วุ่นวาย บ้านของคนที่นี่
ส่วนใหญ่ยังใช้ตะเกียงกันอยู่ ญารินถือ
ชาร้อนคาโมมายล์มาให้พรพรรณดื่ม
“ชาร้อนค่ะแม่ จะช่วยให้นอนหลับสบายขึ้น”
พรพรรณยิ้มบางๆก่อนจะรับถ้วยชามา
“ขอบใจจ๊ะ ที่นี่อากาศดีไปเกือบหนาวเลยนะ
ทั้งๆอยู่ในฤดูร้อน” พรพรรณเอ่ยขึ้น
“ค่ะ ที่นี่จะอากาศเย็นสบายตลอดปี”
“บ้านรินสวย น่าอยู่มากเลยนะ” ญารินอมยิ้ม
“รินก็ได้เงินจากคุณแม่มาสร้างบ้านใหม่ค่ะ
หลังเดิมผุพังไปหมดแล้ว รินเลยออกแบบเอง
จ้างช่างบนนี้ทำให้ค่ะ เลยมีหลายห้องค่ะ”
“เรื่องตอนนั้น แม่ขอโทษจริงๆนะริน”
ญารินเผยยิ้ม “มันผ่านไปนานแล้วค่ะ รินลืม
ไปหมดแล้วจริงๆค่ะ ถ้าไม่ได้เงินของแม่
รินก็คงไม่ได้บ้านใหม่หลังใหญ่ขนาดนี้หรอก
ค่ะ รินรวยที่สุดในย่านนี้เลยค่ะ”
“แม่จำได้ว่าระหว่างทางขึ้นมาไม
