พชรขมวดคิ้วจ้องมองรอคำตอบจากภูริ
“เอ้า!! พูดมาสิวะ มึงจะอึกๆอักๆ เพื่อ”
ภูริกลั้นหายใจก่อนจะพ่นคำพูดออกมา
“กูว่าไอ้เตอร์มันชอบพี่ริน” พชรกำลังเช็ด
โต๊ะถึงกับหยุดชะงัก “ทำไมมึงถึงคิดว่า..”
“กูเห็นสายตา ท่าทาง คำพูดของมันอ่ะ
แล้วยิ่งตอนที่มึงอยู่ในห้องกับพี่ริน มันดู
กระวนกระวายแปลกๆ เดินเข้าไปข้างใน
เกือบ 10 รอบ พอกูถาม ก็บอกเข้าห้องน้ำ
แล้วมันก็บ่นตลอดว่าเมื่อไหร่มึงจะออกมา
จนมันเดินไปเคาะประตูเรียกมึงอ่ะ ถ้าเป็น
กูบอกตรงๆ กูไม่กล้าไปเคาะเรียกมึงวะ”
ภูริพูดความในใจทั้งหมดออกมารวดเดียว
พชรขมวดคิ้วครุ่นคิดก่อนจะเปิดมือถือเพื่อ
ไล่ดูกล้องภายในห้องก็เป็นไปตามที่ภูริพูด
ทุกครั้งที่ปีเตอร์เข้ามาด้านใน เขาก็จะเอาหู
แนบฟังที่ประตูห้องนอนทุกครั้ง
“เหี้ยยย มันแอบฟังอะไรวะ” พชร ขมวดคิ้ว
“อาการของมันชัดมากๆ ตอนที่มึงเรียกกูอ่ะ
เหมือนมันก็พยายามจะลวนลามพี่ริน ยิ่งดู
จากในกล้องยิ่ง
