พี่รินของน้องพลุ NC18+

1393 Words

มือหนาจับร่างบางวางข้างๆอ่างล้างหน้า ยื่นหน้าหล่อเข้าไปใกล้ “พลุอาบน้ำให้นะ” น้ำเสียงยั่วยวนหูสาวสวยจนสยิว ญาริน เพียงกัดริมฝีปากพยักหน้าเบาๆตอบกลับ เสือเล็บคมอย่างพชร มือปลดเสื้อผ้าแต่หน้า ก็ซุกไซร์เร้าเลียไม่หยุด ร่างบางเสียวซ่าน บิดตัวส่ายไปมา อย่างลืมตัว รู้สึกตัวอีกที ขาเรียวก็พาดอยู่บนบ่าร่างแกร่งหน้าซุก อยู่ร่องสวาทไปแล้ว ลิ้นร้อนซุกซอกไซร้ ละเลงเลียร่องสวาทอย่างช่ำชอง ร่างบาง กระตุกเกร็งเสียวไปหมดทั้งตัว แต่ก็ต้อง ยอมรับว่า ลิ้นร้อนละเลงเลียได้ถึงอกถึงใจ ร่องสวาทกระตุกนับครั้งไม่ถ้วน “ลิ้นดีจัง“ หน้าหล่อค่อยเงยขึ้น “พี่รินชอบไหมครับ” “ชอบมาก เสียวสุดๆเลยพลุ พี่เสียวมาก พี่อยากเลีย อยากดูดไอติมของพลุบ้าง” แค่ได้ยินลำเอ็นของร่างแกร่งก็กระตุกเสียว ขึ้นมาทันที “ไปดูดไปเลียที่เตียงนะครับ” พูดจบก็รีบอุ้มร่างบางที่อาบน้ำเสร็จไปที่ เตียง มือบางดึงหมอน2ใบซ้อนสูง จับ ร่างแกร่งนอนโดยมีหมอนรองก้นอยู่ พชร ถึงกับยกคิ้วอย่างสนใจ เขามีเซ็กซ์มายัง ไม่เคยเจออะไรแบบนี้เลย ร่างแกร่งอยู่ใน ท่าพึ่งสะพานโค้งเล็กๆทำให้เขามองเห็น ลำเอ็นที่กำลังถูกไล้เลียได้อย่างชัดเจนและ มันทำให้เขารู้สึกว่ามันเสียวกว่าปกติ พชร ยิ่งตื่นเต้นเมื่อเห็นบางอย่างที่ญารินหยิบ ติดมือมาด้วย “นั่นอะไรครับพี่ริน” “พี่ชอบกินไอติมราดแยมบลูเบอร์รี่อ่ะ” มือบางบีบหลอดแยมราดลงลำเอ็นใหญ่ ลิ้นเล็กเลียปาดแยมรอบๆลำเอ็นใหญ่อย่าง เมามันส์ ละเลงเลียดูดหัวเอ็นจนน้ำเสียวใสๆ ไหลออกมา พชร รู้สึกเสียวซ่านไปหมด นอน ร้องครางอย่างทนไม่ไหว เสียงดูด จ๊วบ จ๊าบ ปากนุ่มดูดดึงลำเอ็นเข้าออกรัวๆ อ่อกๆ อ่อกๆ พชร ได้แต่คราง “อ๊าา พี่ริน อู้วว์ พี่ริน อ่าา โอ้ว” จนลำเอ็นตอดกระตุก พ่นน้ำรัก ปากนุ่มดูดกลืน “พะ พี่ริน อ๊าาา” ยิ่งเห็นปากนุ่มดูดกลืนน้ำรัก เข้าไปมันยิ่งทำให้ พชร รู้สึกเสียวมากขึ้น อยู่ๆ ลำเอ็นชูแข็งขึ้นอีกครั้งแบบไม่ต้องรอ ลิ้นเล็ก ละเลงไล้เลียขึ้นมาที่หน้าท้องแน่นไปด้วยกล้าม ยิ่งถูกตวัดเขี่ยเลียจุกเต้ากล้าม พชร ได้แต่ ส่งเสียงคราง “อ๊าา พี่ริน อู้วว์ อ่าา” “พลุยังไม่เคยกินแยมบลูเบอร์รี่แบบพี่รินเลย” “หื้มม พลุอยากลองกินหรอ” พชร พยักหน้า ร่างแกร่งพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะจับร่างบาง นอนทับบนหมอนในท่าเดียวกัน มือหนาบีบ แยมราดทั่วร่องสวาท ลิ้นร้อนละเลงเลียทั่ว ร่องสวาท ลิ้นกวาดเลียทุกซอก ทุกมุม เสียง เลีย แผล็บๆๆ ดูด จ๊วบ จ๊วบ แข่งกับเสียงคราง ร่างบางบิดส่ายไปมาอย่างเสียวซ่าน “อ๊า อ๊า เสียวจัง อื้อ อ่า พี่เสียวอ่า อ่า อ๊าา” “อร่อยจังเลยพี่ริน” ปากหนาดูดเม้มติ่งสวาท ค่อยๆขยับขึ้นมาดูดเม้มกัดเต้าอึ๋มต่ออย่าง หื่นกระหาย ปากหนาทาบลงจูบปากนุ่ม ลิ้นร้อนไล้เลียตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กไปมา ปากหนาค่อยๆผละจูบ “พลุอยากกินพี่ริน ทั้งวันทั้งคืนเลย” พูดจบก็ทาบลงจูบอีกครั้ง มือหนาจับลำเอ็นถูไถร่องสวาท ก่อนจะดัน ลำเอ็นใหญ่เข้าไปในร่องสวาทจนมิด “อ๊าาา โคตรเสียวเลย อ๊าาา” เริ่มสอบสะโพก ดันลำเอ็นเข้าออก ญารินเหมือนจะนึกออก “อื้ออ พลุทำไมไม่ใส่ถุงยางอีกแล้ว” พชร ลักไก่ ถึงกับอมยิ้ม “โถ่ว!! พี่ริน เตือนพลุช้าไป อ๊าา” (ยังอุตส่านึกออกอีก พลุไม่ใส่ถุงยางกับพี่รินหรอก) พชร ไม่รอช้ารีบ เร่งจังหวะกระแทกลำเอ็นใส่ ร่องสวาทแบบไม่ยั้ง ตั๊บๆๆ ตั๊บๆๆ “อ๊ะ อ๊าา อ๊าา” ลำเอ็นกระแทกกระทั้นร่องสวาทอย่างไม่ปรานี “เสียวเอ็นมากเลย โอ้ยย อ่าา เชี้ย มันชิบหาย “ ตั๊บๆๆๆ มือหนาจับร่างบางสลับเปลี่ยนท่า ตั๊บๆๆๆ เสียวเอ็นโว้ย ร่างแกร่งยังตอกลำเอ็น เข้าร่องสวาทไม่หยุด สบถไป กระแทกไป ตั๊บๆๆ ความใหญ่ยาวของลำเอ็นไม่มีสักท่าที่ต้อง ดึงลำเอ็นออกจากร่องสวาท กระแทกได้ต่อเนื่อง ถึงอก ถึงใจร่องสวาทร่านร้อนเป็นที่สุด ร่างบาง สลับมาคุมเกมส์ขึ้นขย่มเอ็นจนทั้งคู่เสร็จพร้อมกัน คืนนี้ทั้งคู่ก็จัดกันไปหลายต่อหลายยก กว่าทั้งคู่จะ ได้นอนก็เกือบตี1 พชร ถึงกับยิ้มอย่างพอใจ ที่เห็นร่างบางนอนหมดแรงอยู่ในอ้อมกอด “ฝันดีนะครับ..พี่ริน” ก้มลงจูบหน้าผาก ก่อนจะ นอนหลับไปพร้อมกัน เช้าวันรุ่งขึ้น ญารินอาบน้ำเสร็จก่อน ระหว่างกำลังแต่งตัว พชรที่พึ่งอาบน้ำเสร็จก็เข้ามาอ้อน เขาก็ไม่ เข้าใจตัวเองว่าทำไมเขาช่างเหมือนลูกแมว คอยเอาแต่ออดอ้อนญารินขนาดนี้ ทำให้ พชร นึกถึงพวกสาวๆที่ชอบเข้ามาอ้อนและ เขารู้สึกรำคาญมาก ไม่รู้ว่าญารินจะรำคาญ เขาบ้างไหม “อาราย หื้ม!!” ญารินมองร่างแกร่ง “พลุไม่อยากไปทำงานเลย” ญารินถึงหลุดขำ “ทำงานวันเดียวขี้เกียจแล้วหรอ” พชร ส่ายหน้า “ไม่ได้ขี้เกียจ..แค่อยากนอนกอดพี่รินมากกว่า” “นอนกอดหมอนข้างนู้น..พี่ต้องทำงาน” ญาริน เตรียมตัวจะออกจากห้อง “อ้าว! ใจคอจะไม่รอ กันเลยหรอไง” พชร ตัดพ้ออย่างน้อยใจ “ก็แต่งตัวสักทีสิ วันนี้มีประชุมตัวแทนร้านค้า ภาคอีสานนะ พี่ไม่อยากสาย อยากมีเวลาไปกิน ขนมของยายนานาด้วย” พชร ก็รีบแต่งตัว “พี่รินหยิบให้น้ำหอมมาฉีดให้หน่อยสิ” ญาริน เดินเข้ามาพรางส่ายหน้ากับความขี้อ้อนของเด็ก เปิดกระเป๋าเดินทางหยิบน้ำหอมมาฉีด.. “ใช้งานนอกเวลา ต้องคิดเงินเพิ่มนะ” พชร หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงกดๆ แล้วก็อมยิ้ม “โอนแล้วครับค่าล่วงเวลา” “หื้มมม พี่พูดเล่น” เสียงข้อความแจ้งเตือน ญารินเปิดดูข้อความ “โอนมาทำไมเยอะจัง” “คืนค่าตัว เอ้ย ค่ารถ $300 วันนั้นด้วยครับ” ญาริน ขมวดคิ้ว “ก็เยอะอยู่ดี” พชร เข้ามา สวมกอด “ค่าเงินมันขึ้นขย่มเมื่อคืนครับ..พี่ริน” “หึ!! ทะลึ่งจริงๆ เสร็จหรือยัง” พชร ส่ายหน้า ญารินขมวด “ยังไม่ได้เอาเลย จะเสร็จยังไง” พชร รีบตอบ “แต่งตัวเนี้ย เสร็จยัง” “ป่ะ!! เสร็จก็ได้ ดุจัง ยังจะกินของหวานอีก” พอถึงลานจอดรถทั้งสองก็แยกขับรถเข้า บริษัทโดยญารินใช้เส้นทางลัดเข้าหลังตึก ทำให้ดูว่าทั้งคู่ไม่ได้ขับมาถึงพร้อมกัน พชร งงที่รถของญารินหายไปไม่ได้ขับมา ทางเดียวกับเขา (พี่รินขับรถไปเส้นไหน) พอรถของ พชร เลี้ยวเข้าจอดก็เห็นรถของ ญารินจอดอยู่แล้ว ยิ่งทำให้ พชร ยิ่งอยากรู้ (หึ!! กลัวคนอื่นรู้มากขนาดนั้นเชียวหรอ) พชร เดินไปถาม รปภ ลานจอดรถ “ญารินมาถึงนานหรือยัง” รปภ. ดูเวลาที่ลง บันทึกในสมุด “สัก 10 นาทีได้แล้วครับ” พชร ขมวดคิ้ว พรางสงสัยทำไมญารินถึงเร็ว “บริษัทมีเส้นทางลัดหรือเปล่า” รปภ พยักหน้า “มีทางลัดเข้าด้านหลังตึกครับ” พชร ยกยิ้มมุมปาก รปภ เดินนำพา พชร ไปดูตรงประตูทางเข้าที่ปิด “แต่ทางนี้เข้าได้เฉพาะคุณญาริน” พชร ยกคิ้ว “แล้วอย่างผมเข้าทางนี้ได้ไหม” รปภ รีบตอบ “เข้าได้ครับ เดี๋ยวผมเบิกรีโมท ประตูให้ครับ” พชร พยักหน้าด้วยความพอใจ จากนั้นก็เดินอารมณ์ดีเข้าลิฟท์ไปและแวะชั้น ของ CEO ประตูลิฟท์เปิด “สวัสดีค่ะ ท่านประธาน” เลขาของญารินกล่าวทักทาย “สวัสดี พี่รินอยู่ไหม” นานาอึ้งไปแป๊ปนึง ก่อนจะเอ่ยขึ้น “เอ่อ อยู่ในห้องค่ะ” พชร พยักหน้าเดินตรงไป ที่ประตู เปิดเข้าไปแบบไม่เคาะ หันไปสั่งเลขา “นานา..ผมขอมื้อเช้าแบบพี่ริน 1 ที่ครับ” จากนั้นก็เดินเข้าไปทันที นานาถึงกับยืนงง แต่ก็รีบเดินไปจัดการตามที่ท่านประธานสั่ง “กาแฟจะกินแบบไหนก็ลืมถาม งั้นเอาแบบ พี่รินหมดเลยแล้วกัน” แล้วก็รีบยกไปเสิร์ฟ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more