ญารินได้ยินเสียงสแกนนิ้วที่หน้าประตูหันมอง
หน้าเพื่อนๆ พรางอมยิ้มก่อนจะดึงหน้าตึงทำ
เหมือนโกรธ จนเพียงฝันกับพราวฟ้าอึ้งใน
การแสดงของญาริน..พชรรีบเดินออกมาที่
ริมระเบียง เห็นญารินเอนนอนอยู่ที่โซฟา
พชรก็สไลด์ตัวเอนลงนอนข้างๆญาริน
แบบไม่สนใจว่ามีใครนั่งบ้างอยู่
“พี่รินครับ ทำไมถึงส่งแชทมาแบบนั้น พลุไม่ได้
ต้องการแบบนั้นสักหน่อย แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่า
ลูกค้ากลุ่มนี้มาจากเบล ส่วนรูปนั่นก็ไม่ใช่เลย
พลุมีหลักฐาน” พชรรีบเปิดโพสของลูกค้าที่
โพสรูปไว้ในไอจี ยื่นให้ญารินดู..
“นี่ไงครับ ไอ้ภูก็นั่งติดพลุเลย พี่รินดูสิ”
ญารินหันมามองรูปในโพส แล้วก็เอ่ยต่อ
“ก็อาจจะถ่ายไว้เยอะก็ได้นิ ใครจะไปรู้ล่ะ”
พชรอมยิ้มขึ้นมาทันที “หลักฐานไม่แน่นพอ
สินะ.. ก็ได้ งั้นรอแปปนึง” พชร กดโทรออก
หาใครบางคนก่อนที่เสียงแชทจะดังขึ้น
“นี่หลักฐานครับ จะกี่รูปก็รูปรวม”
ญารินตาเบิกกว้างกับหลักฐาน
“หื้มม แล้วพลุไ
